جاماندگان
در سال ۱۹۷۰، یک معلم تاریخ بدقلق در یک مدرسهی شبانهروزی در نیوانگلند، مجبور میشود در طول تعطیلات کریسمس در پردیس مدرسه بماند تا مراقب دانشآموزانی باشد که به خانه نرفتهاند. در این میان، او پیوند غیرمنتظرهای با یکی از دانشآموزان که پسری باهوش اما آسیبدیده و دردسرساز است، برقرار میکند.
سال انتشار: 2023 کارگردان: Alexander Payne ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: David Hemingson امتیاز: 7.9نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل بدون اسپویل در: https://fandomwire.com/the-holdovers-bfi-london-film-festival-review/
«جاماندگان» (The Holdovers) من را در بهت کامل فرو برد؛ اینکه چقدر با گذشت هر دقیقهی جذاب، فیلم کاملتر، تاملبرانگیزتر، خندهدارتر و از نظر احساسی قدرتمندتر میشود. فیلمنامهی بینقص دیوید همینگسون به شکلی تصاعدی به قلب تماشاگر نفوذ میکند و مطالعهای عمیق و در عین حال تلخ و شیرین دربارهی نیاز حیاتی انسان به ارتباط با دیگران ارائه میدهد. شخصیتهای اصلی به زیبایی به عنوان آدمهایی واقعی نوشته شدهاند و توسط تیمی از بازیگران که همگی شایستهی جایزه هستند، به تصویر کشیده شدهاند. تعادل لحنی عالی و اجرای فوقالعادهی الکساندر پین را هم اضافه کنید تا متوجه شوید یک کلاسیک کریسمسی جدید متولد شده است.» امتیاز: A
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همه ما قرار است عاشق فیلمهای دلگرمکننده برای تعطیلات باشیم، درست است؟ خب، اگر درباره آثار کارگردانانی مثل فرانک کاپرا، جورج سیتون، مایکل کورتیز و کریس کلمبوس حرف میزنید، حق با شماست. اما چون خیلی وقت است که فیلمهایی با آن کیفیت ندیدهایم، در سالهای اخیر تماشاگرانی که تشنه چنین فیلمهایی هستند، به هر چیزی که حتی ذرهای به آن عناوین نزدیک شود چنگ میزنند، چه لایق تعریف و تمجید باشد و چه نباشد. و این، از نظر من، خلاصه احساسم نسبت به فیلم جدید و پر سر و صدای الکساندر پین است.
داستان این معلم بدقلق، متکبر و میانسال (پل جیاماتی) که مامور شده از گروهی از دانشآموزان شرور که نمیتوانند برای تعطیلات پیش خانوادههایشان باشند مراقبت کند، پتانسیل زیادی داشت که متاسفانه با روایتی که انگار سرهمبندی شده و در نهایت خام به نظر میرسد، هدر رفته است. در واقع، چیزی که میتوانست یک ماجراجویی سرگرمکننده شبیه به نسخه کریسمسی «انجمن شاعران مرده» (۱۹۸۹) باشد، متاسفانه به شدت کم میآورد. اعتراف میکنم که فیلم لحظات خندهدار و گرم خودش را دارد، اما بسیاری از صحنهها به نرمی به هم وصل نمیشوند و داستانی ایجاد میکنند که زوری به نظر میرسد. با اینکه فیلم (به طرز عجیبی) در به تصویر کشیدن تکامل شخصیتی کاراکترهای عمدتاً تکبعدی موفق عمل میکند، اما این موفقیتِ تقریباً اتفاقی، زیر سایه مجموعهای از عناصر داستانی قرار میگیرد که انگار بدون فکر زیاد و با فقدان انسجام کنار هم ریخته شدهاند.
راستش را بخواهید، جالبترین شخصیت فیلم، آشپز مدرسه (دیواین جوی راندولف) است که شخصیت چندلایه و بازی ظریفش، دو بازیگر اصلی دیگر (جیاماتی و دومینیک سسا) را کاملاً به حاشیه میبرد. ناامیدکننده است که کارگردان بااستعدادی مثل الکساندر پین، پروژهای تا این حد نیمپز ارائه داده است (مخصوصاً فیلمی که انگار خیلی از خودش راضی است)، آن هم وقتی با کارهای قبلیاش مثل «نبراسکا» (۲۰۱۳) و «فرزندان» (۲۰۱۱) مقایسهاش میکنیم. تماشاگران احتمالی باید مراقب ادعاهای اغراقآمیز و سر و صدای فصل جوایز پیرامون این فیلم باشند. اما در دورانی که سینمادوستان به دنبال آرامش در فیلمهای تعطیلات هستند، قابل درک است که جذب چنین فیلمی شوند. فقط حیف که آن چیزی را که دنبالش هستند در این فیلم پیدا نمیکنند.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همه ما قرار است عاشق فیلمهای دلگرمکننده برای تعطیلات باشیم، درست است؟ خب، اگر درباره آثار کارگردانانی مثل فرانک کاپرا، جورج سیتون، مایکل کورتیز و کریس کلمبوس حرف میزنید، حق با شماست. اما چون خیلی وقت است که فیلمهایی با آن کیفیت ندیدهایم، در سالهای اخیر تماشاگرانی که تشنه چنین فیلمهایی هستند، به هر چیزی که حتی ذرهای به آن عناوین نزدیک شود چنگ میزنند، چه لایق تعریف و تمجید باشد و چه نباشد. و این، از نظر من، خلاصه احساسم نسبت به فیلم جدید و پر سر و صدای الکساندر پین است.
داستان این معلم بدقلق، متکبر و میانسال (پل جیاماتی) که مامور شده از گروهی از دانشآموزان شرور که نمیتوانند برای تعطیلات پیش خانوادههایشان باشند مراقبت کند، پتانسیل زیادی داشت که متاسفانه با روایتی که انگار سرهمبندی شده و در نهایت خام به نظر میرسد، هدر رفته است. در واقع، چیزی که میتوانست یک ماجراجویی سرگرمکننده شبیه به نسخه کریسمسی «انجمن شاعران مرده» (۱۹۸۹) باشد، متاسفانه به شدت کم میآورد. اعتراف میکنم که فیلم لحظات خندهدار و گرم خودش را دارد، اما بسیاری از صحنهها به نرمی به هم وصل نمیشوند و داستانی ایجاد میکنند که زوری به نظر میرسد. با اینکه فیلم (به طرز عجیبی) در به تصویر کشیدن تکامل شخصیتی کاراکترهای عمدتاً تکبعدی موفق عمل میکند، اما این موفقیتِ تقریباً اتفاقی، زیر سایه مجموعهای از عناصر داستانی قرار میگیرد که انگار بدون فکر زیاد و با فقدان انسجام کنار هم ریخته شدهاند.
راستش را بخواهید، جالبترین شخصیت فیلم، آشپز مدرسه (دیواین جوی راندولف) است که شخصیت چندلایه و بازی ظریفش، دو بازیگر اصلی دیگر (جیاماتی و دومینیک سسا) را کاملاً به حاشیه میبرد. ناامیدکننده است که کارگردان بااستعدادی مثل الکساندر پین، پروژهای تا این حد نیمپز ارائه داده است (مخصوصاً فیلمی که انگار خیلی از خودش راضی است)، آن هم وقتی با کارهای قبلیاش مثل «نبراسکا» (۲۰۱۳) و «فرزندان» (۲۰۱۱) مقایسهاش میکنیم. تماشاگران احتمالی باید مراقب ادعاهای اغراقآمیز و سر و صدای فصل جوایز پیرامون این فیلم باشند. اما در دورانی که سینمادوستان به دنبال آرامش در فیلمهای تعطیلات هستند، قابل درک است که جذب چنین فیلمی شوند. فقط حیف که آن چیزی را که دنبالش هستند در این فیلم پیدا نمیکنند.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک شادی کریسمسی عالی و دلگرمکننده. از ریتم فیلم، زمانبندی افشای حقایق و قوس شخصیتی کاراکترها لذت بردم. مطمئن نیستم که مثل «چه زندگی شگفتانگیزی» یا نسخه اصلی «معجزه در خیابان سی و چهارم» بشود بارها تماشایش کرد. چند کریسمس دیگر از من بپرسید تا نظرم را بگویم.
2024-01-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همه ما قبلاً این مزخرفات را دیدهایم. یک پیرمرد بدعنق و یک جوان زبوندراز که در طول یک فصل تعطیلات احساسی، راهی برای التیام زخمهای یکدیگر پیدا میکنند. شاید اگر این اولین فیلمی بود که در این سبک میدیدم، حسم فرق میکرد، اما آنقدر از این آشغالها زیاد شده که نمیشود برای هیچچیز این فیلم هیجانزده شد. آنقدرها که خودش فکر میکند بامزه نیست و جیاماتی هم روی اعصاب است. فهمیدیم، قیافهاش عجیب است، برای همین طوری نوشتنش که بوی بد بدهد و کلاً چندشآور باشد. تنها کاری که الان میتوانیم بکنیم این است که بگذریم و به زندگیمان برسیم.
2024-01-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«جاماندگان» فیلمی متفکرانه، شیرین و به شکلی دلپذیر گرم است که حس یک آغوش قدیمی و گرم را دارد. امتیاز من: ۹۲/۱۰۰
این فیلم داستانی دلگرمکننده از دوستیهای غیرمنتظره است. از آن فیلمهایی است که در ذهن میماند، آرام وجدان شما را قلقلک میدهد و قلبتان را کمی پرتر از قبل میکند. خط داستانی نسبتاً ساده است، اما به زیبایی اجرا شده و به هر شخصیت و هر صحنه جان میبخشد. فضای دهه ۱۹۷۰ با درخشش و اصالتی ثبت شده که شما را به گذشته میبرد. شیمی بین شخصیتها با پیشرفت داستان بیشتر به دل مینشیند. زمان ۱۳۳ دقیقهای فیلم به جای یک روایت طولانی، مثل یک سفر سریع و جذاب به نظر میرسد. بازیهای قدرتمند بازیگران اصلی، داستانگویی شخصی و شیمی جذاب بین کاراکترها، این اثر را به یک فیلم کریسمسی فوقالعاده تبدیل کرده است.
۱. فیلم دلگرمکننده دهه ۷۰: فضای فیلم به خوبی حس و حال آن دوران را منتقل میکند. فیلم ادعای کمدی بودن ندارد، اما طنز ظریفی که در روایت تزریق شده، لایهای از جذابیت و عمق به آن اضافه میکند.
۲. شخصیتهای مجذوبکننده: داستان حول محور یک معلم تاریخ بدخلق (پل جیاماتی)، یک دانشآموز مشکلدار و یک آشپز داغدار میچرخد. رابطهای که با اصطکاک شروع میشود، کمکم به یک دوستی صمیمی تبدیل میشود.
۳. روایت متفکرانه: جاماندگان داستانی است که با دقت به شخصیتهایش قوس داستانی مخصوص خودشان را میدهد. آنقدر منطقی و در عین حال شاد است که بلافاصله عاشق شخصیتها میشوید.
۴. جذاب و پرکشش: فیلم اصلاً خستهکننده نیست و فیلمنامهی روانش شما را بدون نیاز به فشار آوردن به مغز، در لذت غرق میکند.
۵. بازیهای در حد اسکار: پل جیاماتی در نقش پل هانام خیرهکننده است. او عمقی به شخصیتش میدهد که کاملاً واقعی و قابل لمس است. دومینیک سسا هم در نقش آنگوس تالی، تنهایی و استیصال شخصیتش را به شکلی استثنایی به تصویر میکشد. او یک ستاره در حال ظهور است.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کسی پروفسور «کینگزفیلد» با بازی جان هاوسمن در فیلم «تعقیب کاغذی» (۱۹۷۳) را به یاد دارد؟ خب، پل جیاماتی با بازی در نقش «هانام»، استاد تندخو و جدی تمدنهای باستان، من را به یاد او انداخت. روز آخر ترم است و او نتایجی را اعلام میکند که همگی در پایینترین سطح نمرات هستند! این موضوع باعث نگرانی دانشآموزان پولداری میشود که از والدین ثروتمندشان بیشتر از او میترسند. او موافقت میکند با دادن کار اضافی کمی اوضاع را تلطیف کند، اما این کار فقط «تالی» (دومینیک سسا)، دانشآموز باهوش را عصبانی میکند.
به هر حال، چرخ روزگار میچرخد و برنامه کریسمس این پسر در سنت کیتس به هم میخورد و او مجبور میشود تعطیلات را در مدرسه با منفورترین همکلاسیاش و استاد دشمنش سپری کند! از همان ابتدا خطکشیها مشخص است و اوضاع وقتی بدتر میشود که بقیه بچهها به اسکی میروند و فقط این دو نفر و آشپز صبورشان «مری» (دیواین جوی راندولف) باقی میمانند؛ زنی که داغدار پسرش است که در جنگ کشته شده. اینها مواد لازم برای یک جشن خوب نیستند، اما به تدریج این سه نفر با هم صمیمی میشوند، یخها آب میشود و خب، بقیهاش را راحت میشود حدس زد.
چیزی که باعث موفقیت فیلم شده، داستانش نیست (چون خیلی خاص نیست)، بلکه بازیهای درخشان این سه نفر است؛ مخصوصاً سسای جوان. فیلم پر است از شوخیهای کنایهآمیز عالی، بدخلقیها، کمی کمدی فیزیکی و رابطهای که بین دو مرد شکل میگیرد که باید یاد بگیرند بر اختلافاتشان غلبه کنند. در نهایت، این سه نفر سفری به بوستون میروند، اما آیا این سفر کمکی میکند؟ فیلم در اواخر و نزدیک به پایان قابل پیشبینیاش کمی از نفس میافتد، اما چهل دقیقه اول واقعاً خندهدار است. جیاماتی و راندولف عالی هستند و سسا هم نشان داد که در آینده بیشتر از او خواهیم شنید. یک فیلم سرگرمکننده با پیامهای انسانی و آشتیجویانه که به جای احساساتگرایی بیش از حد، از کمدی استفاده میکند.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من زیاد با «جاماندگان» حال نکردم. گاهی خندهدار بود و فیلم خوبی هم بود، اما سلیقه من نبود. چون سبک من نبود، حرف زیادی هم دربارهاش ندارم. پس نقد ننوشتهام را اینطوری خلاصه میکنم: فیلم بدی نبود، اما محبوب من هم نشد و برای سلیقه من خیلی کند بود. بازیگرها عالی بودند و... همین، فکر کنم.
2024-02-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تا آخر ندیدمش. نسبت به اون همه تعریفی که ازش میشد، واقعاً ناامیدکننده بود.
2024-02-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
۸/۱۰ عالی. هر سه بازیگر اصلی در اوج بودند. به یک اندازه خندهدار و تاثیرگذار بود. احساسات فیلم کاملاً واقعی به نظر میرسید، مخصوصاً که اخیراً کتاب «مردان کوچک غمگین» ریچارد بیرد درباره مدارس خصوصی بریتانیا را خوانده بودم.
2024-02-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
شنیده بودم «جاماندگان» فیلم بزرگی است و واقعاً هم همینطور است! بازیهای پل جیاماتی و دیواین جوی راندولف فوقالعاده درخشان است. دومینیک سسا هم (که انگار اولین فیلمش است؟!) خیلی خوب بود، هرچند به نظرم سنش بیشتر از نقشش میزد (که البته مهم نیست). بدون شک فیلم دلنشینی است. داستان در واقع ساده است اما تاثیر خودش را میگذارد. فیلمبرداری هم عالی است. کاملاً درک میکنم چرا اینقدر تحسین شده، واقعاً لیاقتش را دارد.
2025-02-12