پینوکیو گیرمو دل تورو
بازگویی تاریک و متفاوتی از افسانه مشهور کارلو کلودی (Carlo Collodi) درباره عروسک چوبی که آرزوی تبدیل شدن به یک پسر واقعی را دارد. وقتی پینوکیو جان میگیرد، مشخص میشود که آنقدرها هم پسر خوبی نیست و با شیطنتهایش دردسر درست میکند. او در نهایت درسهایی میآموزد.
سال انتشار: 2022 کارگردان: Guillermo del Toro, Mark Gustafson ژانر: Animation، Adventure، Drama نویسندگان: Guillermo del Toro، Patrick McHale، Carlo Collodi امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این اقتباس از داستان کلودی که در دوران ظهور موسولینی روایت میشه، بین ماجراهای این عروسک و به قدرت رسیدن فاشیستها در ایتالیا شباهتهایی برقرار میکنه. انیمیشن استاپموشن پرجنبوجوش و واقعاً خیرهکنندهست. نجار پیر، «ژپتو»، با پسر جوانش «کارلو» با خوشحالی زندگی میکنه تا اینکه جنگ از راه میرسه و تمام وجودش رو ازش میگیره. در اوج ناامیدی تصمیم میگیره یک عروسک بتراشه و با جادوی یک پری جنگلی، «پینوکیو» متولد میشه. کنجکاو، شیطون و سرکش؛ از همون اول میفهمید که این وروجک قراره حسابی پدرش و دوستش جیرجیرک رو به دردسر بندازه. مهارتش در رقصیدن توجه «کنت ولپ»، مدیر سیرک رو جلب میکنه و طولی نمیکشه که پسرک در تلهای پیچیده گرفتار میشه که برای خودش و «بابا» کلی مصیبت درست میکنه.
این نسخه، جادو و عرفان رو با سیاست و خشونت به شکلی هوشمندانه ترکیب کرده. داستان اصلی انسانیت در مرکز توجهه، اما ضعفها و چالشهای اون انسانیت هم به ما نشون داده میشه و بهترین و بدترین جنبههای ذات بشر رو میبینیم. این یک داستان عاشقانه است، یکی از بهترینهاش؛ و در دستان مردی که میدونه چطور تاریکی و روشنایی رو — چه از نظر محتوایی و چه بصری — با هم ترکیب کنه، نسخهای جذاب و تاملبرانگیز از این افسانه بسیار تاریکتر و جالبتر به ما ارائه شده. اگه میتونید حتماً روی پرده بزرگ ببینید؛ ظرافت هنری کار فوقالعادهست و موسیقی دسپلا (Desplat) هم به خوبی مکمل اونه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل بدون اسپویلر در: https://www.msbreviews.com/movie-reviews/guillermo-del-toro-pinocchio-spoiler-free-review
«پینوکیو» داستان معروف عروسک چوبی رو با انیمیشن استاپموشن بصری زیبایی بازگو میکنه و با تغییرات داستانی جسورانهای همراهه که این بازسازی رو نسبت به خیلی از اقتباسهای دیگه، انسانیتر، احساسیتر و از نظر تماتیک عمیقتر کرده. دیالوگهای فراموشنشدنی درباره فقدان، عشق و تبدیل شدن به بهترین نسخه از خودمون، این ماجراجویی خودشناسی رو ارتقا میده. تیم صداپیشگی بهتر از این نمیشد، در حالی که موسیقی (جدید) هم بازیگوشانه و هم از نظر اشعار غنیه. گیرمو دل تورو (Guillermo del Toro) اصلاً نمیتونه شکست بخوره. نمره: +B
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
گیرمو دل تورو نسخهای تاریکتر اما به همون اندازه احساسی از «پینوکیو» ساخته. انیمیشن کار با بافتهای غنی، نورپردازی خیرهکننده و بازآفرینیهای عمدتاً موفق شخصیتها، بسیار ظریف و استادانه از آب دراومده. انتقال داستان به ایتالیای فاشیست با دیدگاه دل تورو همخوانی داره، اما تغییرات باعث شده برخی از عناصر لذتبخش داستان که قطعاً جاشون خالیه، حذف یا دگرگون بشن. «پینوکیو» قطعاً یکی از مدعیان بهترین انیمیشن ساله، اما فیلمیه که امیدوار بودم عاشقش بشم ولی فقط تونستم عمیقاً تحسینش کنم.
نقد کامل: https://boundingintocomics.com/2022/12/12/guillermo-del-toros-pinocchio-review-familiar-fantasy-branches-into-wondrous-stop-motion-and-the-horrors-of-war/
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اصلاً نمیدونستم گیرمو دل تورو پینوکیو ساخته تا اینکه دخترم و پسر بزرگم دیشب توی شبنشینی فیلممون گفتن که میخوان ببیننش. واو، واقعاً نگاه متفاوتی به پینوکیو بود. نسخه اصلی پینوکیو یکی از فیلمهاییه که بچگی دیدم و برام خیلی عزیزه. فیلمی مال زمانی که اسم دیزنی واقعاً ابهت داشت و فیلمهای خانوادگی واقعی میساختن، نه این خزعبلات «ووک» (woke) برای یک اقلیت کوچک ولی پرسروصدا و متعصب. لازم به گفتن نیست که حتی فکر تماشای بازسازی جدید دیزنی هم به سرم نزده. اما خب، فیلمهای دل تورو رو اغلب دوست دارم و بچهها هم (که اونا هم ضد-ووک هستن) میخواستن ببیننش، پس چارهای جز تماشا نداشتم.
راستش درباره تم استفاده شده توی فیلم تردیدهایی دارم ولی در کل فیلم خوبی بود. فیلم بیشتر برای بزرگسالها یا حداقل جوانها ساخته شده تا نسخه اصلی دیزنی. خیلی تاریکتره و طنز کمتری داره. البته با حضور دل تورو پشت فرمان، جای تعجبی هم نداره، مگه نه؟ چون هیچی از فیلم نمیدونستم، کل مدت داشتم فکر میکردم که با عروسکهای استاپموشن ساخته شده یا سیجیآی (CGI) هست که شبیه استاپموشن درآوردن. معلوم شد که واقعاً استاپموشنه و عجب استاپموشن خیرهکنندهای هم هست. واقعاً عالی کار شده.
داستان که راستش ربط زیادی به نسخه دیزنی نداره، بد نیست اما اینجا میرسیم به ایراد اصلی من. از فضای ایتالیای فاشیست و اون همه شعار علیه فاشیسم خوشم نیومد. انگار داشتن به یک اسب مرده شلاق میزدن و فیلم رو تاریکتر از چیزی که لازم بود کرده بود. میدونم پینوکیو یک داستان ایتالیاییه پس نمیتونستن ببرنش روسیه کمونیستی، هرچند اگه واقعاً دنبال آدمبدهای پسزمینه بودن، اونجا خیلی مرتبطتر بود. با این حال، کاش تم دیگهای پیدا میکردن. پایانش هم اصلاً شبیه دیزنی نیست. کاملاً تراژیک نیست ولی قطعاً پایان خیلی شادی هم نداره. پایان خوبیه ولی باز هم بیشتر یک پایان بزرگسالانه است تا یک داستان کودکانه. در کل از فیلم خوشم اومد. فیلم خوبی بود و یک اقتباس هوشمندانه و از نظر فنی بسیار عالی از داستان پینوکیو بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خوبه، هرچند نمیگم از نسخه انیمیشنی دیزنی بهتر یا بدتره - البته قطعاً نسبت به بازسازی اخیر همون شرکت، پیشرفت چشمگیری محسوب میشه. نقطه قوت بزرگ «پینوکیوی گیرمو دل تورو» انیمیشن استاپموشنش هست که واقعاً زیباست. در مورد بقیه چیزها؟ راستش ۳۰ دقیقه بعد از دیدنش، هیچ چیز خاصی توی ذهنم نمونده. شخصاً طراحی خود شخصیت اصلی برام «فقط» معمولی بود، همینطور سباستین جیرجیرک و بقیه. از انتخاب ایوان مکگرگور و دیوید بردلی خوشم اومد، مخصوصاً دومی. کریستوف والتز هم توی نقشش بد نیست. فضای جدیتر فیلم یک نکته مثبته، هرچند فکر نمیکنم اونقدری که قصد داشت عمیق از آب دراومده باشه (مثلاً اون جمله آخر جیرجیرک به نظرم اونقدری که فیلم فکر میکنه تاثیرگذار نیست). موسیقی هم: خوبه ولی برای من فراموششدنی بود. باز هم میگم، قابل قبوله. فقط متأسفانه اونقدری که دلم میخواست به این داستان و شخصیتهاش اهمیت ندادم. فیلم سال ۱۹۴۰ یک کمی بهتر انجامش داده بود.
2023-01-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نمیدونم چرا همه این رو با نسخه دیزنی مقایسه میکنن. هر دو شخصیتهای اصلی رو از کتاب قرن نوزدهمی کارلو کلودی کش رفتن. پدرم همیشه اون رو برام میخوند. قبول، گیرمو خیلی بیشتر از دیزنی از خلاقیت هنری خودش استفاده کرده. خب که چی؟ کدوم کارگردان مدرنی به جز پیتر جکسون حتی سعی کرده کاملاً به کتاب وفادار بمونه؟ با این حال، چند تا حفره منطقی توی نسخه دل تورو بود که کلاً من رو از فضای فیلم پرت کرد بیرون. به خاطر همین از نظر من در حد اسکار نیست، ولی خب من که رای نمیدم (خنده). جدا از این، تلاش هنریشون فوقالعاده بود.
2023-04-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نسبت به نسخه دیزنی به فضای اصلی داستان وفادارتراست، اما شباهتسازی با فاشیستهای ایتالیا میتوانست تأثیرگذارتر باشد. البته تراژدی خانوادگی تأثیر خودش را داشت و بسیار متأثرکننده بود. ایده «عشق به تو زندگی میبخشد» عالی است اما همانطور که همه میدانیم، حقیقت ندارد و همین موضوع مانع از الهامبخش بودنش میشد. خیلی خوب میشد اگر روحهای خوب و (کمی) خبیث وجود داشتند (و اگر وجود داشتند، لطفاً نقش مال من را تیلدا سوئینتون بازی کند!) اما وجود ندارند - این نباید از ارزش داستان کم کند اما به عنوان یک درس زندگی جواب نمیدهد. تاریکی فیلم عالی بود اما به فاشیسم بیشتری نیاز داشت (جملهای که زیاد از آن استفاده نمیکنم!).
فیلم را دوست داشتم اما به نظر میرسید هیچ رده سنیای را در بر نمیگیرد؛ برای زیر ۱۲ سال زیادی ترسناک، برای ۱۲ تا ۱۵ سال زیادی کند، برای ۱۵ تا ۱۸ سال نه چندان گیرا و برای بالای ۴۰ سال هم به اندازه کافی به ظهور فاشیسم یا تیلدا سوئینتون نپرداخته بود. موسیقی زیبا، استاپموشن زیبا که این روزها کمتر میبینیم. پتانسیلهای زیادی در مورد ایوان مکگرگور و داستان وجود داشت که به آنها نرسید. حذفیات پیشنهادی: داخل شکم نهنگ و (مگر اینکه بخواهید به عنوان تم اصلی به آن بپردازید) بخش فاشیسم. موسیقی عالی، انیمیشن عالی.