پژواک‌ها

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

واقعاً داستان و نویسنده‌اش افتضاحن. انگار نویسنده آرزو داشته مثل وینا سود (Veena Sud) برای سریال «The Killing» بنویسه، اما ونسا گازی اصلاً در حد و اندازه‌های اون نیست. بازی‌های بی‌روح و خسته‌کننده، ایده‌ای ضعیف درباره دو تا خواهر دوقلو که مثلاً همسان هستن، در حالی که توی فلاش‌بک‌ها مدام می‌بینیم که اصلاً شبیه هم نیستن. متأسفانه اونی که خوشگل‌تره، توی زمان حال حضور نداره و خیلی کم توی تصویر دیده می‌شه. یه جور تمایلات جنسی عجیب و غریب بین دو تا خواهر نشون داده می‌شه (با صحنه‌های نیمه‌برهنه). داستان هم که همه‌اش این شاخه و اون شاخه می‌پره. بازیگر نقش اصلی هم که با اون نفس‌نفس زدن‌های مسخره‌اش روی اعصابه. بازی شوهرش توی لس‌آنجلس هم که دیگه بدتر، رسماً نقش یه آدم خنگ رو بازی می‌کنه؛ مدام بهش زنگ می‌زنن که فقط بگه: «آره، زود قضاوت نکن، شاید دلیل دیگه‌ای داشته باشه، مراقب باش، خب شب بخیر، می‌خوای منم بیام اونجا؟». یعنی اینقدر احمقه که نمی‌فهمه زنش حالش خوب نیست و نیاز داره شوهرش پیشش باشه. عروسک‌ها و چاکی، گشتن دنبال دفترچه خاطرات، چک کردن ریز مکالمات، اون برادرزن عجیب و غریب، دختری که یه لحظه مامانش رو می‌شناسه و لحظه بعد می‌گه بافت موهات اشتباهه... خدایی تنها بازی خیره‌کننده کل سریال، چشم‌های درشت کلانتر شهر بود! در ضمن، امتیازهای سایت‌ها همه‌اش اشتباهه چون دارن اطلاعات یه سریال دیگه با همین اسم محصول سال ۲۰۰۱ رو نشون می‌دن. من که اواسط قسمت دوم بی‌خیالش شدم. واقعاً ارزش نداره آدم وقتش رو پای این شکنجه داستانی هدر بده. ولی دمشون گرم، تبلیغات خوبی براش کرده بودن!