Private Romeo

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم یک بازآفرینی واقعاً خلاقانه از داستان «رومئو و ژولیت» هست که لوکیشن رو از ورونا به یک آکادمی نظامی آمریکایی منتقل کرده. اونجا هشت تا دانش‌آموز نظامی هستند که نقش‌های مونتگوها و کاپولت‌ها رو به دست می‌گیرند - اما با یک تفاوت: همه‌شون مرد هستند. داستان عشق با ترکیبی از زبان خود شکسپیر، موزیک‌های مدرن و فضای کاملاً نظامی روایت می‌شه. آلان براون (خالق اثر) اینجا خیلی خوب کار کرده. معلومه بودجه خیلی کم بوده، اما اون با استفاده از نور و سایه، تغییر فوکوس، و گنجوندن رقص و ورزش، تونسته تصویری مدرن و موثر از دوستی، تعصب و عدم تحمل بسازه. فیلم لزوماً به سیاست‌های ارتش آمریکا در قبال همجنس‌گرایان حمله نمی‌کنه، بلکه اون رو پررنگ می‌کنه - و نشون میده صرف‌نظر از «سیاست کلی»، این خود افراد هستند که باید تغییرات و بهبودهای ماندگار رو رقم بزنند. بازیگران خیلی خوب با هم هماهنگ هستند و فیلم با اینکه نیاز به تمرکز داره، اما به خوبی پیش می‌ره. شاید یکم بیش از حد طولانی باشه و میکس صدا هم همیشه عالی نیست - ولی کلاً کار جالبیه برای تماشا.