هالووین
جیمی لی کرتیس (Jamie Lee Curtis) در نقش نمادین خود، لوری استرود، بازمیگردد تا برای آخرین بار با مایکل مایرز (با بازی نیک کسل و جیمز جود کورتنی) روبرو شود؛ همان شخصیت نقابداری که از چهار دهه پیش، یعنی از زمان فرار لوری از قتلعام شب هالووین، همواره در تعقیب او بوده است.
سال انتشار: 2018 کارگردان: David Gordon Green ژانر: Crime، Drama، Horror نویسندگان: John Carpenter، Debra Hill، Jeff Fradley امتیاز: 6.5نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه بازگشت نسبتاً خوب. شاید بهترین فیلم ترسناکی نباشه که امسال روی پرده رفته، ولی قطعاً بدترین هم نیست. متأسفانه اون حس پایانبندی که نسخه اصلی داشت رو نداره، اما باز هم یه قسمت تأثیرگذار در فرنچایزیه که به نوسان کیفیت معروفه. من خودم رو طرفدار این سری فیلمها نمیدونم، ولی طرفدار نسخه اصلی هستم و این دنباله تونسته فرمول موفق اون فیلم رو خیلی خوب برای نسل جدید (Generation Z) پیاده کنه.
ارجاعات زیادی به قسمت اول وجود داره (حتی یکی از قربانیها پرستار بچهست) که همهشون خیلی خوب جواب دادن. متأسفانه تعلیق فیلم اونقدرها زیاد نیست. اکثر صحنههای ترسناک عالی اجرا شدن، اما مبارزات بین مایکل مایرز و قربانیهاش یکم ناامیدکننده از آب دراومدن. صحنههای خشن و خونریزی (Gore) عالیه و واقعاً نمیشه بهش ایرادی گرفت. داستانهای فرعی ضعیف کار شدن؛ با اینکه شروع میشن، ولی خیلی سریع و سرسری تموم میشن که تو ذوق میزنه. نویسندگی بد نیست.. خوبه ولی عالی نیست. البته طنز فیلم خوب از آب دراومده. در کل هم برای طرفدارای قدیمی و هم جدید راضیکنندهست. کاملاً مشخصه که استودیو بلومهاوس (Blumhouse) راه و چاه ساخت فیلم ترسناک رو بلده. موسیقی متن جدید هم فوقالعادهست؛ در واقع یکی از بهترینهایی بود که کل امسال شنیدم. فیلم سرگرمکنندهایه و در کل تماشاش رو پیشنهاد میکنم.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «هالووین» که متأسفانه اسمش تکراریه اکران شد و با این کار، رسماً یه خط زمانی **پنجم** کاملاً جدید توی این فرنچایز درست کرد. خط زمانی بدی نیست و منطق خوبی داره. کامل نیست و اتفاقاتش تا حد زیادی قابل پیشبینیه، ولی آره، خوبه. باز هم میخوام با اعتراف به علاقهم به فیلمهای هالووینِ «راب زامبی» خودم رو هدف انتقاد قرار بدم، ولی خب: جالبه که یه بخش بزرگی از همون آدمهایی که از فیلمهای راب زامبی متنفرن (یعنی ۹۹ درصد طرفدارای ژانر وحشت)، عاشق این فیلم شدن؛ اونم در حالی که بعضی از سکانسهای هالووین ۲۰۱۸ انگار مستقیماً از روی کارهای خودِ آقای زامبی کپی شده.
_نمره نهایی: ۳ ستاره - خوشم اومد. پیشنهاد میکنم یه بار ببینیدش._
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یعنی واقعاً همهمون قراره بیخیال این بشیم که لوری بیست سال پیش یه پسر نوجوان داشت؟
2018-11-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«یک جانشین شایسته»؛ ۴۰ سال بعد از اتفاقات فیلم «هالووین» (۱۹۷۸)، لوری استرود دوباره با مایکل مایرز روبرو میشه. لوری ۴ دهه خودش رو برای رویارویی نهایی با مایرز آماده کرده. طبق معمول مایکل فرار میکنه و فقط بحث زمان مطرحه تا این دوتا به هم برسن. خط داستانی لوری که مثل آدمهای منتظر آخرالزمان آماده شده، یکم دور از ذهن به نظر میاد ولی از جذابیتش کم نمیکنه. جیمی لی کرتیس بازگشت باشکوهی در نقش لوری استرود داره. همچنین شاهد بازگشت نیک کسل در نقش مایکل مایرز هستیم و مایرز هم قشنگ به اعتبارش عمل میکنه؛ قتلهاش وحشیانهتر از همیشه هستن.
کارگردان، دیوید گوردون گرین، کارش رو تقریباً بینقص انجام داده. خیلی از قتلها خارج از کادر اتفاق میفتن ولی شما وحشتِ بعدش رو میبینید. و البته اون نمای تعقیبی (Tracking shot) معرکه که مایکل به هادونفیلد برمیگرده؛ دوربین اونو توی یه خونه معمولی دنبال میکنه که یه نفر رو سلاخی میکنه، بعد دوباره باهاش به خیابان میاد و وارد خونه بعدی میشه تا نفر بعدی رو بکشه. معرفی مایکل توی بخش روانیها هم وقتی همه دیوونهها شروع میکنن به وحشیبازی، خیلی موندگاره. بعد از اون سکانس، تیتراژ شروع میشه با اون موسیقی متن نمادین؛ معرکهست.
باید به دنی مکبراید نویسنده هم اعتبار داد. اون به نسخه اصلی احترام گذاشته و این رو میشه توی ارجاعات بیشمار (مثل ایستادن لوری جلوی پنجره یا چشم آسیبدیده مایکل) دید، اما از ایجاد تغییر هم نترسیده. حالا کی شکارچیه و کی شکار؟ طنزی هم که به داستان اضافه کرده واقعاً جواب میده (سکانس پرستار بچه). البته همهچیز هم عالی نیست. فیلم گاهی اسیر کلیشههای این ژانر میشه (مثل زمین خوردن دختر موقع فرار یا تصمیمات احمقانه). با اینکه لوری ۴۰ سال تمرین کرده، ولی عملکردش اونقدرها هم بینقص نیست. بزرگترین نقطه ضعف، شخصیت دکتر سارتاین (هالوک بیلگینر) بود؛ یه کپی ضعیف از دکتر لومیس که نقشش بیش از حد کش پیدا کرده بود. در مجموع، دیوید گوردون گرین و دنی مکبراید بالاخره انتقام ۴۰ سال میانمایگی رو گرفتن. با اینکه نسخه ۲۰۱۸ شاید مثل نسخه اصلی به یه اثر «کالت» تبدیل نشه، ولی یه قسمت قرص و محکم توی این فرنچایز ناامیدکنندهست.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «هالووین» عملاً همه قسمتها به جز فیلم اول رو نادیده میگیره؛ چیزی شبیه به ریبوتهای مختلف گودزیلا. رویکرد جالبیه و حداقلش اینه که اون افتضاحِ «هالووین: رستاخیز» رو از خط داستانی پاک میکنه. خیلی دوست داشتم از این فیلم بیشتر خوشم بیاد، چون طرفدار پر و پاقرص نسخه اصلی جان کارپنتر هستم، ولی فقط میتونم بگم فیلم متوسط یا نسبتاً خوبیه. شروع خیلی قدرتمندی داره، با یه سکانس افتتاحیه دلهرهآور و عناصری مثل تیتراژ که ادای دین مستقیم به فیلم اصلیه، اما هرچی جلوتر میره با تصمیمات عجیب و غریبی که گرفته میشه، انگار راهش رو گم میکنه. شخصیتپردازی چندتا از کاراکترها ثبات نداره و مدام بین حالت «خفن» و «وحشتزده» تغییر میکنه. شخصیت نوجوان اصلی هم که فکر میکردیم قراره جانشین لوری بشه، اصلاً از پس کار برنمیاد. پایانبندی هم سریعتر از چیزی بود که انتظار داشتم و یکم حس نارضایتی به آدم میده. اگه طرفدار این سری هستید ببینیدش، بقیه ممکنه یکم ناامید بشن.
2019-08-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بهترین دنباله/ریبوت در کل سری هالووین. جان کارپنتر به عنوان تهیهکننده اجرایی و مدیر صدا برگشته و کارگردانی رو به دیوید گوردون گرین سپرده. فیلم خیلی خوب تونسته به نسخه اصلی وصل بشه و بهش ادای دین کنه (کلی نکته مخفی یا همون Easter Egg برای پیدا کردن هست)، در حالی که یه داستان اورجینال رو حول محور شخصیت لوری استرودِ پریشان (جیمی لی کرتیس) روایت میکنه. متأسفانه یه چرخش داستانی غیرقابلباور در اواخر فیلم، تمرکز رو از خط اصلی داستان منحرف میکنه. اگه بتونید از این یه مورد بگذرید، از این ریبوت هالووین حسابی لذت میبرید.
2020-10-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل در: [لینک]
توجیه بازگشت مایکل مایرز، اون لولوخورخوره ترسناکی که اولین بار سال ۱۹۷۸ ظاهر شد، کار سختیه. در سال ۲۰۱۸، بعد از ده تا فیلم هالووین توی این بازه چهل ساله (که بعضیها دنباله مستقیم بودن و بعضیها ریبوت)، لوری استرود دوباره برگشته. آدم فکر میکنه این چهل سال باید به مردم شهر هادونفیلد یکم درک یا همدلی نسبت به تروماهای تمومنشدنی لوری میداد، اما اصلاً اینطور نیست.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اه... نه. این چی بود دیگه؟ اونقدر خستهکننده بود که خوابم برد.
2022-07-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
باز هم با فیلمی طرفیم که فقط به خاطر مسائل سیاسی و شاید بازگشت جیمی لی کرتیس داره ازش تعریف میشه... ولی عمدتاً همون سیاست. البته دیدن دوباره جیمی لی کرتیس واقعاً خوب بود، از اون جهت که فیلم هالووین بدون اون اصلاً حس هالووین رو نداره. متأسفانه این برای نجات فیلم کافی نیست، همونطور که خون و خونریزی افراطی فیلم هم که اصلاً توی دو قسمت اول جایی نداشت، کمکی نمیکنه. انگار خون و خشونت جای ترس واقعی رو گرفته؛ انگار سازندهها میدونستن نمیتونن فیلم رو واقعاً ترسناک کنن، پس گفتن بذار خونیترش کنیم شاید جبران بشه. مشکل اصلی اینه که داستان خیلی پراکندهست. انگار توی یه کمیته نوشته شده که هر کسی خواسته یه تیکه از ایدهش رو به زور توی فیلم جا بده. نتیجهش شده کلی داستان فرعی کوچیک که باعث میشه دیگه حتی به داستان اصلی هم اهمیت ندید. کاراکترهایی هم که برای این داستانهای فرعی اضافه شدن، اونقدر سطحی هستن که اصلاً سرنوشتشون براتون مهم نیست. در نهایت اونقدر اتفاقات مختلف میفته که تمرکز از بین میره و مخاطب از نظر احساسی درگیر نمیشه. تنها دلیلی که ممکنه تا آخر فیلم رو ببینید، همون جیمی لی کرتیسه که از فیلمهای خوب قبلی دوسش دارید. اگه اون نبود، حتی با شخصیت لوری هم نمیشد ارتباط گرفت. آدم دوست داره یقه کارگردان رو بگیره و داد بزنه «تمرکز کن!» و همه این داستانهای اضافی رو بریزه دور. ولی خب، انگار پیامهای سیاسی برای خیلیا مهمتر از قصهگوییه. برای بقیه، شاید کلاً ۱۵ دقیقه داستان متمرکز وجود داشته باشه و بقیهش حاشیهست.
2023-01-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هالووین ۲۰۱۸... خوبه! واقعاً سخته که آدم بخواد حساب تمام این خطهای داستانی (یا نبودشون!) رو توی این فرنچایز نگه داره، هرچند ظاهراً این یکی دنباله مستقیم نسخه ۱۹۷۸ هست و بقیه دنبالهها رو کلاً باطل کرده. زیاد از این حرکت خوشم نمیاد (من روش «سریع و خشن» رو ترجیح میدم که از تمام قسمتها استفاده میکنه)، ولی خب توی این فرنچایزِ بههمریخته، شاید این کار منطقی بود. مایکل مایرز هنوز برای من اون شرورِ فوقالعاده نیست؛ کار راهاندازه ولی من ترجیح میدم ویلنها شخصیت عمیقتری داشته باشن. مایرز نه دیالوگ خاصی داره، نه حس خاصی توی چهرهش دیده میشه و نه روش قتلهاش تنوع داره... کلاً جذبم نمیکنه. اما از نظر بازیگری، جیمی لی کرتیس یه سر و گردن از بقیه بالاتره. نمیگم این بهترین بازیش در مقایسه با قبلیاست، ولی باز هم جزو کارهای خوبش حساب میشه. هالوک بیلگینر هم بازیش بد نیست.
2023-10-31