چهار شگفتانگیز
فیلم «چهار شگفتانگیز» (Fantastic Four)، بازسازی مدرنی از قدیمیترین و باسابقهترین تیم ابرقهرمانی مارول است. داستان حول محور چهار جوان طردشده میچرخد که به یک دنیای موازی و خطرناک تلهپورت میشوند؛ جایی که فیزیک بدنی آنها به شکلی تکاندهنده تغییر میکند. حالا که زندگیشان برای همیشه دگرگون شده، این تیم باید یاد بگیرند که چگونه از تواناییهای جدید و دلهرهآور خود استفاده کنند و با همکاری یکدیگر، زمین را از دست دوستی قدیمی که اکنون به دشمن تبدیل شده، نجات دهند.
سال انتشار: 2015 کارگردان: Josh Trank ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Jeremy Slater، Simon Kinberg، Josh Trank امتیاز: 4.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
> یه فیلم ابرقهرمانی خیلی کند و دراماتیک، ولی قابل قبول. نمیتونم بگم فیلمهای قبلی رو دوست داشتم و این یکی رو نه. در واقع، از تماشای این ریبوت تا حدی لذت بردم. خیلی بهتر از اون چیزی بود که شنیده بودم. حداقل مثل بقیه فیلمهای علمی-تخیلی مدرن، پر سر و صدا و بیمحتوا نبود که فقط دنبال آدمبدها بدوئن و شهرها رو بمباران کنن و ساختمونها رو پایین بیارن. اما به عنوان یه فیلم ابرقهرمانی و علمی-تخیلی، فقط در لحظات پایانی خودش رو نشون داد.
مشخص بود که فیلم خیلی کنده و دراماتیزه کردن بیش از حدش، با توجه به مخاطب جوان، یه جور عقبگرد بود. من واقعاً انتظار سکانسهای بدلکاری سنگین داشتم. بدون اکشن، یه فیلم ابرقهرمانی مثل یه عنکبوت بدون پا یا یه کوسه بدون دندونه. اگه تار عنکبوت و دندون همون قدرتهای فوقالعادهشون هستن، پس باید خیلی هوشمندانه ازشون استفاده کنن. دقیقاً همینجاست که فیلم نتونست هوشمندانه عمل کنه. این فیلم ۴ تا ابرقهرمان داشت که تا لحظه اوج داستان، عملاً ناتوان بودن. این یعنی تنها فیلم ابرقهرمانی سالهای اخیر که برای آدمهای سنبالاتر ساخته شده.
دقیقتر بگم، اگه بالای ۳۰ سال دارید، ممکنه مثل من ازش لذت ببرید. میدونم نمیتونم جای شما حرف بزنم و بگم چه سبک فیلمهایی دوست دارید، اما جوونهای امروزی رو میشناسم که دراما رو پس میزنن و فقط دنبال اکشن-ماجراجویی هستن. قبول دارم که فیلم اونطوری که باید برای پرده سینما و سیستمهای صوتی حرفهای ساخته میشد، عمل نکرد. بیشتر شبیه یه اپیزود تلویزیونی بود، چون سریالهای مدرن امروزی اینطوری ارائه میشن. شخصاً میخوام بگم زیاد به حرفهای من و این نقد توجه نکنید، چون من معمولاً از همه فیلمهایی که میبینم لذت میبرم. پس این یکی برای من متوسط بود، ولی قطعاً بد نبود و نمیکوبمش. هرچند تماشای اون رو به افراد مسنتری که از بدلکاریهای پرهیجان مدرن خوششون نمیاد، توصیه میکنم. ۶/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همین الان فیلم رو دیدم و با توجه به نقدهای منفی زیادی که توی اینترنت و جاهای دیگه خونده بودم، انتظار زیادی نداشتم. اما صادقانه بگم، فکر میکنم اونا اشتباه میکردن. اصلاً فیلم بدی نیست، فقط ریتمش به تندی نسخه قبلی نیست (که اون رو هم دوست داشتم)... البته این رو هم بگم که من بالای ۶۰ سالمه، پس شاید به خاطر همینه. شاید یه فیلم علمی-تخیلی/اکشن برای نسل قدیمیه؟ من که واقعاً لذت بردم. بهش ۴ ستاره از ۵ دادم.
2017-08-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
راستش با توجه به اینکه هالیوود چطور گند زده به خیلی از ابرقهرمانهای محبوب من (مثل اسپایدرمن، چهار شگفتانگیز، دردویل و چندتای دیگه)، امید زیادی به این فیلم نداشتم. با این حال، با توجه به اینکه بعضی از کارهای اخیر مارول بد نبودن، هنوز یه ذره امید داشتم. متأسفانه این اون ریبوتی از «چهار شگفتانگیز» نبود که من و طرفدارها انتظارش رو داشتیم.
یه چیزی که نمیفهمم اینه که چرا فیلمنامهنویسهای احمقی که هالیوود استخدام میکنه، همیشه باید داستان اصلی شخصیتهایی که طرفدارهای پروپاقرص دارن رو تغییر بدن؟ داستان اصلی و منشأ قدرتهای چهار شگفتانگیز هیچ مشکلی نداشت. شاید من قدیمیپسندم ولی واقعاً لازم نبود. ایراد دومم به فیلم، اون بخشهای بیمعنیه که اعضای تیم، مخصوصاً «بن» (Ben)، توسط ارتش آمریکا به کار گرفته میشن. خیلی کلیشهایه. یه فیلمنامهنویسی تنبل و تمام. متأسفانه این باعث شده فیلم اصلاً حس و حال «چهار شگفتانگیز» رو نداشته باشه. تیم از هم پاشیده است و تازه آخر فیلمه که واقعاً تبدیل به یه تیم میشن و مقر فرماندهی میگیرن و غیره. از نظر من یه شکست بزرگه.
با همه این حرفها، فکر نمیکنم اونقدر که بعضیها میگن بد باشه. نکات مثبتی هم داره. داستان با اینکه دقیقاً سلیقه من نیست ولی کاملاً هم بد نیست و جلوههای ویژه هم خوبه. یه چیزی که توی داستان رو مخمه اینه که نقش «رید» (Reed) خیلی کمرنگ شده و هیچوقت اجازه پیدا نمیکنه قدرتهاش رو درست نشون بده. آره، چند تا صحنه کش اومدن هست ولی خب، چنگی به دل نمیزنه! بدتر از اون، بازیگری که برای نقش رید انتخاب شده اصلاً متقاعدکننده نیست. شخصیت منفی هم تا حدی ضعیف و کاملاً قابل پیشبینیه. همونطور که گفتم، یه معجون کلاسیک هالیوودی برای مخاطبهای کمهوش. نمیفهمم چرا هالیوود اصرار داره اشتباهاتش رو تکرار کنه؟
خب، همونطور که نوشتم، فیلم اونقدرها که میگن بد نیست ولی با یه اثر عالی هم خیلی فاصله داره. با توجه به نقدهای افتضاح، میترسم قسمت دومی در کار نباشه که حیف شد. این یکی از معدود کمیکهای مارول بود که بچگیام میخوندم، واسه همین واقعاً ناامیدکننده است که دوباره گند زدن بهش...
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه بازسازی بهتر ولی با تنفرهای بیمورد**
داستانش نسبت به فیلم اول بهتره و اون رمانتیکبازیهای رو مخ هالیوودی رو کمتر داره. میتونست توی بخش طنز بهتر عمل کنه. گرافیکش هم چون مال سال ۲۰۱۵ هست، بهتر شده. البته، این موج تنفر عمومی هم به خاطر اینه که دنیای هالیوودی ما اخلاقیات احمقانه خودش رو داره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
باید فیلم خیلی بدی باشه که من فکر کنم از هر چیزی که «ایوان گرافاد» (Ioan Gruffudd) توش بازی کرده بدتره، اما ده سال بعد از اون تلاش - این نسخه ۲۰۱۵ مارول واقعاً در بدترین سطح ممکنه. «مایکل بی. جردن» (Michael B. Jordan) در نقش «جانی استورم» (Johnny Storm) یه سر و گردن از بقیه بالاتره (که البته بهترین شخصیت بین این انتخابهای محدوده)، اما بقیه اعضای تیم یه بازی کاملاً خالی از طنز ارائه میدن. توی این روایت تاریک و دلگیر از چهار جوونی که توی یه دنیای موازی دچار حادثه میشن، اصلاً هیچ لذتی وجود نداره. خیلی زود همه سعی میکنن از مهارتهای اونا پول دربیارن - از دانشمندها گرفته تا ارتش - تا اینکه همکار سابقشون «ویکتور فون دوم» (Toby Kebbell) از راه میرسه و تصمیم میگیره انتقام جا گذاشتنش رو از اونا بگیره...
جلوههای ویژه عالی، رنگارنگ و حرفهای هستن ولی کل ماجرا همینه. «مایلز تلر» (Miles Teller) و «کیت مارا» (Kate Mara) اصلاً با هم شیمی ندارن و حضور «جیمی بل» (Jamie Bell) هم قبل از اینکه به سنگ تبدیل بشه اونقدر طولانی نیست که بشه نظری داد. شاید نسخه ۲۰۲۵ بهتر باشه...