Wszystkie nasze strachy

CinemaSerf (منتقد)

دیوید اوگرودنیک در نقش «دانیل» بازی می‌کنه. دانیل یه پسر علناً همجنس‌گراست که در یک جامعه کاتولیک زندگی می‌کنه؛ جامعه‌ای که با وجود مکانیزه شدن کشاورزی و دخالت‌های دولت در روش‌های سنتی‌شون، سعی داره گلیمش رو از آب بکشه بیرون. دانیل آدمی قوی و پرانرژیه و با اینکه هم‌محلی‌هاش قبولش دارن و حتی تحسینش می‌کنن، اما این پذیرش همیشه صمیمانه نیست. وقتی تراژدی برای دوستش «یاگودا» (Agnata Labno) پیش میاد، معلوم می‌شه که خیلی از این تحمل‌ها تظاهر بوده و حالا دانیل باید با عواقبش روبرو بشه؛ به‌خصوص وقتی که می‌خواد ادای احترامی در قالب «راه صلیب» برای دوستش برگزار کنه که با بخش زیادی از باورهای سنتی همسایه‌هاش در تناقضه. این فیلم به زیبایی نشون می‌ده که چطور حقوق و آزادی‌های افراد همجنس‌گرا گاهی با ارزش‌های سنتی و ریشه‌دار جوامع روستایی هم‌خوانی داره و گاهی در تضاده. دیدن این فیلم به‌خصوص الان پرمعناست، چرا که لهستان همچنان با رویکرد خود در قبال آزادی‌های مدنی و جنسی دست‌وپنجره نرم می‌کنه و در عین حال سعی داره ارزش‌های کلیسا (و پیروانش) را که کمتر مایل به همگام شدن با زمانه هستند، هضم کنه. ما از همون اول می‌دانیم که دانیل تنها همجنس‌گرای روستا نیست - و ما تنها کسانی نیستیم که این رو می‌دانیم. فیلم به همان اندازه‌ای که درباره بی‌تسامحی مذهبی هست، درباره پیدا کردن جرئت برای دنبال کردن حرف دل هم هست و به عنوان یک درام کوتاه و کوبنده عملکرد خوبی داره. متأسفانه همین کوتاه بودن باعث شده داستان به سمت سادگی و کلیشه‌ای شدن بره و تا حدودی تاثیر اصلی داستان رو برام کم کنه. واقعاً فرصت کافی برای پرداخت شخصیت‌ها یا درک بهتر زمینه‌های اون تراژدی وجود نداره. با این حال، هنوز هم فیلمی ارزشمند برای تماشاست و نشون می‌ده که تفکر و بیان آزاد حتی در کشوری که هنوز با شیاطین درونش دست‌به‌یقه است، زنده و پویاست.