Secrets of Playboy

Unknownian (منتقد)

امتیاز: 1

این شو تا زمان نوشتن این متن فقط ۳ قسمت داشته و من بعد از اتمام مستند برمی‌گردم تا تغییری توی نظرم ایجاد کنم یا نه. ضمناً می‌خواهم بگویم که من هف (Hef) را می‌شناختم و در طول دهه ۸۰ کلی وقت‌گذرانی‌های باحال در مهمانی‌های عمارت پلی‌بوی داشتم. اولین ایراد بزرگ این سریال، اسم آن است. تا اینجا هیچ «راز» خاصی از پلی‌بوی در کار نیست، فقط حملات شخصیِ دوست‌دخترهای قبلی به هفنر است. این دقیقاً شبیه مصاحبه‌های معمولِ همسران یا دوست‌دخترهای مردهای خیلی ثروتمند در آمریکاست: «تلخی و کینه». هیچ‌کس دوست ندارد بعد از زندگی در آن عمارت و لذت بردن از بهترین امکاناتی که زندگی می‌تواند ارائه دهد، دوباره برگردد به آپارتمان معمولی‌اش. (خب معلومه!) برای اینکه در حق پلی‌بوی بی‌انصافی نکنیم، باید شرکت‌های پلی‌بوی (Playboy Enterprises) را از خود هیو هفنر جدا بدانیم. اینکه هفنر در خانه‌اش پشت درهای بسته با زنانی که خودشان تصمیم گرفتند از آن پله‌های بلند بالا بروند و سر از اتاق خواب هف درآورند چه کارهایی کرده، موضوع کاملاً متفاوتی است و نباید اصلاً روی شرکت پلی‌بوی یا خود مجله تأثیر منفی بگذارد. خیلی از دخترهایی که آرزوی پلی‌میت شدن داشتند به دو دلیل در عمارت عکاسی می‌شدند: شرکت مالک عمارت بود، و آن فضا برای تنوع و زیبایی جهت بهبود عکس‌برداری آزمایشی بی‌نظیر بود. نکته انحرافی در این ماجرا، و دلیلی که این سریال اصلاً وجود دارد، این است که طبق قرارداد به هیو هفنر اجازه داده شده بود در عمارت پلی‌بوی زندگی کند. هفنر به ندرت پایین می‌آمد تا به عکس‌برداری‌های آزمایشی یا عکاسی‌های اصلی مجله نگاهی بیندازد. مدل‌هایی که از شهرهای دیگر آمده بودند (که اکثریت هم همینطور بودند)، در مهمان‌خانه‌ای در فاصله حدود ۱۰۰۰ فوتی عمارت اسکان داده می‌شدند. غذایشان فرستاده می‌شد و دلیلی نداشتند که به داخل عمارت بروند، مگر اینکه خودشان تصمیم بگیرند قدمی بزنند و سرکی بکشند. وقتی آن‌ها تصمیم می‌گرفتند از آن پله‌ها بالا بروند، تازه اینجا باید پلی‌بوی را از هیو هفنر جدا کنیم. الان دیگر وارد زندگی خصوصی یک مرد شده‌ایم. لطفاً هنگام تماشای این سریال این موضوع را یادتان باشد.

2022-02-06