تبعیض
در سال ۲۱۵۴، دو طبقه از مردم وجود دارند: ثروتمندان بسیار متمول که در یک ایستگاه فضایی دستساز و بینقص به نام ایلیسium (Elysium) زندگی میکنند، و بقیه مردم که در زمینِ ویرانشده و بیش از حد پرجمعیت ساکن هستند. وزیر دلاکور (Secretary Delacourt)، یکی از مقامات دولتی، برای اجرای قوانین ضد مهاجرت و حفظ سبک زندگی مجلل شهروندان ایلیسیم از هیچ تلاشی فروگذار نمیکند. اما این موضوع باعث نمیشود که مردم زمین از تلاش برای ورود به آنجا به هر طریق ممکن دست بکشند. وقتی مکس (Max) بدشانس در شرایط سختی گرفتار میشود، میپذیرد که ماموریتی دلهرهآور را بر عهده بگیرد؛ ماموریتی که در صورت موفقیت، نه تنها جان او را نجات میدهد، بلکه میتواند برابری را به این دو دنیای قطبیشده بازگرداند.
سال انتشار: 2013 کارگردان: Neill Blomkamp ژانر: Action، Drama، Sci-Fi نویسندگان: Neill Blomkamp امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
انگار سرنوشت زمین و آدما همینه، وضعیتی که تو کل تاریخ دنیا هم میشه دیدش. ولی واقعاً نمیشه فیلمی ساخت که خلاف این رو نشون بده؟ یعنی نمیتونه یه درس یا الگو برای همه تو این دنیای پرآشوب باشه؟
2013-08-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه دنبال یه فیلم اکشن هستی، این یکی واقعاً میترکونه. یه سری کلیشههای اضافی داره ولی در کل سفر لذتبخشیه. علاوه بر این، مت دیمون (Matt Damon)، جودی فاستر (Jodie Foster) و مخصوصاً شارلتو کوپلی (Sharlto Copley) در سطح خیلی بالایی بازی میکنن.
2013-09-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واو... از کجا شروع کنم؟ تازه از سینما برگشتم و هنوز آدرنالین رو تو رگهام حس میکنم. من قبلاً هم طرفدار پر و پا قرص کار قبلی کارگردان، نیل بلومکمپ (Neill Blomkamp) یعنی فیلم «منطقه ۹» (District 9) بودم، واسه همین توقعم خیلی بالا بود. و برای یک بار هم که شده، ناامید نشدم. نه، حتی بیشتر از چیزی که امیدوار بودم نصیبم شد. ایلیسیم (Elysium) یه فیلم فوقالعادهست. به همین سادگی.
داستان فیلم نسبتاً سادهست که به نظر من نکته مثبتیه، چون دنبال کردنش راحت بود و الکی پیچیده و متظاهرانه نشده بود. سال ۲۱۵۴ هست و زمین حسابی به گند کشیده شده. پولدارها تو یه ایستگاه فضایی به اسم ایلیسیم زندگی میکنن و فقرا رو زمین موندن و واسه زنده موندن به هر دری میزنن. ما داستان مکس (Max) رو دنبال میکنیم که بعد از یه حادثه وحشتناک تو محل کارش، نیاز فوری به کمک پزشکی داره که فقط تو ایلیسیم پیدا میشه. واسه رسیدن به اونجا، اون باید دست به کارهای افراطی بزنه. دیگه چیزی نمیگم چون نمیخوام لذت فیلم براتون لو بره.
نقش مکس رو مت دیمون (Matt Damon) بازی میکنه و تو این نقش عالیه. اون واقعاً فیلم رو از اول تا آخر به دوش میکشه. همیشه خوشحالم میکنه وقتی بازیگری رو میبینم که هم تو بخشهای شخصیتی و هم تو صحنههای اکشن به یه اندازه خوب عمل میکنه. اگه دقت کنید، این اتفاق زیاد نمیافته. مت دیمون هر دو رو بینقص انجام میده و تو هر جنبهای متقاعدکنندهست.
جودی فاستر (Jodie Foster) نقش سناتور دلاکور رو بازی میکنه؛ یه زن ثروتمند و عوضی که فکر میکنه چون تو ایلیسیم همهکارهست، هر غلطی دلش بخواد میتونه بکنه. خب، یکی قراره بهش ثابت کنه که اشتباه میکنه... من عاشق جودی فاستر هستم، واسه همین سخته که ازش تعریف نکنم، ولی واقعاً تماشای بازیش لذتبخشه. شخصیتش سرد، حسابگر و بدون ذرهای وجدانه. جودی انقدر متقاعدکننده بازی میکنه که دلت میخواد بزنی تو صورتش! عالی بود، و این واقعیت که لهجهش یه کم عجیبه و گاهی حواس آدم رو پرت میکنه، به راحتی قابل چشمپوشیه.
ویلیام فیکنر (William Fichtner) هم تو یه نقش نسبتاً کوتاه ولی حیاتی ظاهر میشه. اما بزرگترین غافلگیری برای من، شارلتو کوپلی (Sharlto Copley) بود. یادتونه تو «منطقه ۹» نقش ویکوس رو داشت؟ یه شخصیت پخمه و یه کم ترسو... خب، تو این فیلم اصلاً اونجوری نیست. شخصیتش، کروگر (Kruger)، پستترین و کثیفترین آدمیه که میتونید تصور کنید. یه روانی سادیستی تمامعیار. این واقعاً فرصت خوبی برای کوپلی بود تا تنوع بازیگریش رو ثابت کنه و ازش نهایت استفاده رو کرد. همچنین، اون لحن آفریقای جنوبیش شخصیتش رو تهدیدآمیزتر کرده بود، واسه همین خوشحالم که به خاطر خوشایند تماشاچی، لهجهش رو به آمریکایی تغییر نداد.
بزرگترین تحسین من برای بخش جلوههای ویژه است. مثل «منطقه ۹»، جلوههای ویژه انقدر واقعی هستن که سخته باور کنی داری چیزی رو میبینی که احتمالاً ۹۶ درصدش انیمیشن کامپیوتریه. برخلاف D9، بصریات اینجا حتی بهتر هم بود. معمولاً وقتی فیلم اول یه کارگردان موفق میشه و بودجهش رو واسه فیلم بعدی زیاد میکنن، زیادهروی میکنن و اون زیباییشناسی که باعث موفقیت فیلم اول شده بود رو خراب میکنن (مثل فیلم ماتریکس). اما تو این مورد، همه چیز یه پیشرفت بزرگ بود. صحنههای اکشن فوقالعاده قرص و محکم هستن، سفینهها خیرهکننده بودن (بدون اینکه زیادی پر زرق و برق و تخیلی باشن که به واقعگرایی فیلم کمک میکرد) و خود ایلیسیم واقعاً دیدنی بود. ۱۰۹ دقیقه لذت بصری خالص.
فقط دو تا چیز یه کم اذیتم کرد. اول، شخصیتپردازی کلیشهای «ثروتمند در مقابل فقیر». خیلی ساده بگم: پولدار = بدجنس و فقیر = خوب، بدون هیچ استثنایی. مخصوصاً در مورد آدمهای پولدار ایلیسیم، یه کم رو مخ بود که حتی یک نفر هم پیدا نمیشد که قلب داشته باشه؛ اونا تقریباً مکانیکی بودن و این قطببندی خیلی سیاه و سفید بود. دوم، کمبود درگیری عاطفی. من واقعاً با هیچکدوم از شخصیتها به جز مکس ارتباط برقرار نکردم. یه خط داستانی با زنی که مکس بهش علاقه داره و دخترش که خیلی مریضه وجود داره، که خب غمانگیزه، ولی فیلم نتونست من رو متقاعد کنه که چرا باید واقعاً برام مهم باشه. شاید نظر شخصی باشه، ولی من اینجوری حسش کردم.
با این حال، این دو تا نکته جزئی باعث نمیشه که به این فیلم کمتر از ۱۰ ستاره بدم. چیزی که به نظرم در مورد ایلیسیم خیلی هیجانانگیزه، اینه که یه تصویر ترسناک و باورپذیر از آینده احتمالی ما نشون میده. در هر صورت، خیلی واقعگرایانهتر از بقیه فیلمهای پساآخرالزمانی بود که تا حالا دیدم. این ایده رو راحت رد نکنید، شاید یه روز واقعاً تو همچین دنیایی زندگی کنیم.
در نهایت، ایلیسیم یه فیلم فوقالعاده ساخته شدهست. خشن، جدی و به شدت واقعگرایانه. و برای بچههای عشق MTV که تمرکز ندارن هم بگم که این یه سواری هیجانانگیز و پر از اکشنه. یه نکته کوچیک: خشونت فیلم گاهی خیلی عریانه، پس حتماً توصیه میشه والدین حواسشون باشه. دیگه حرفی نمیمونه جز اینکه: برید این فیلم رو ببینید. پشیمون نمیشید.
(آگوست ۲۰۱۳)
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه جاهایی پیامهای اجتماعیش خیلی گلدرشت و شعاری میشه، هرچند این دیگه سبک نیل بلومکمپ (Neil Blomkamp) تو همه فیلماشه. با این حال، در طول فیلم سرگرم شدم. جلوههای ویژه اکثراً خوب بودن (چند تا نما یه کم ضعیف بود) و مت دیمون (Matt Damon) هم تو نقش اصلی خوب بازی میکنه. اون تاثیر عاطفی که آخر فیلم دنبالش بودن رو دقیقاً نگرفتم، ولی باز هم کلی لذت بردم و فکر میکنم واقعاً از «منطقه ۹» (District 9) بهتره (که به نظرم به جز جلوههای ویژهش، بقیه چیزاش بیش از حد تحویل گرفته شده) و خیلی خیلی بهتر از «چپی» (Chappie) هست. **۳.۷۵ از ۵**
2021-02-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به نظر میرسه نیل بلومکمپ (Neill Blomkamp) حداقل تونسته بعضی از دکورهای «منطقه ۹» رو برای این ماجراجویی علمی-تخیلی بازیافت کنه، ولی متاسفانه این تنها چیزی نیست که قبلاً دیدیم. سیاره زمین حالا خونهی قشر ضعیف جامعهست، در حالی که نخبگان تو یه ایستگاه فضایی در حال چرخش زندگی میکنن که پر از تکنولوژیهای حیاتبخش، دریاچه، رودخانه، تپه، درخت و گله. اونا که اون بالا هستن مصممان که زمینیها رو از قلمروشون دور نگه دارن و واسه همین سیستمهای دفاعی پیچیدهای دارن که توسط «دلاکور» (Delacourt) بیرحم و همیشه آراسته (با بازی جودی فاستر) فرماندهی میشه؛ کسی که یه ارتش از سفینهها، درویدها و مزدورها داره تا براش بجنگن.
اون پایین وسط ویرانهها، «مکس» (Matt Damon) زندگی میکنه و وقتی در معرض تشعشعات مرگبار قرار میگیره، به نظر میرسه تنها راهش واسه زنده موندن، پیوستن به یه نقشه زیرکانه برای حمله به «ایلیسیم» هست. البته نه از روبرو، بلکه با دزدیدن یکی از پیمانکاران ارشد دفاعی که از قضا یه سری اطلاعات حیاتی رو تو مغزش دانلود کرده که میتونه مثل «ستاره مرگ» (Death Star) عمل کنه و اون بهشت اختصاصی کهکشانی رو به هم بریزه.
دیمون واقعاً به عنوان یه قهرمان اکشن خیلی متقاعدکننده نیست، ولی فاستر در نقش اون توطئهگر حیلهگر خیلی بهتر عمل میکنه. شارلتو کوپلی (Sharlto Copley) هم با یه بازی وحشیانه که انگار مستقیم از فیلم «مد مکس» (Mad Max) اومده، حسابی زیادهروی میکنه و حال میده. کلی آتیشبازی و اکشن با آدما، تصادفات و رباتها وجود داره و داستان به سمت آسمونها میره. بله، قابل پیشبینیه، ولی به همون اندازه فیلمهای مارول که هر سال بیرون میآن، خوب و هیجانانگیزه. این نبرد نهایی «ما در مقابل اونا» تو بشریته و به اندازه کافی خوب از آب دراومده.