Hard Miles
یک مددکار اجتماعی در زندان، تیمی از دوچرخه‌سواران نوجوان بزهکار تشکیل می‌دهد و آن‌ها را به یک سفر ۱۰۰۰ مایلیِ متحول‌کننده می‌برد. الهام‌گرفته از زندگی گرگ تاونسند و تیم دوچرخه‌سواری آکادمی ریج‌ویو.
سال انتشار: 2023 کارگردان: R.J. Daniel Hanna ژانر: Drama، Sport نویسندگان: R.J. Daniel Hanna، Christian Sander امتیاز: 6.4نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
متیو مودین در نقش داگ تاونسند که خوره دوچرخه‌سواریه، خیلی خوب و متقاعدکننده ظاهر شده. او روزها نقشی بین نگهبان زندان و مددکار اجتماعی رو برای نوجوون‌های بزهکارِ کانون اصلاح و تربیت بازی می‌کنه. قرار هشتصد مایل تا گرند کنیون رو رکاب بزنه، اما بودجه مرکز در خطره و احتیاج به حرکتی دارند که صدا کنه. داگ کلاس جوشکاریِ چهارتا نوجوون با مشکلات خاص خودشون رو اداره می‌کنه؛ آدمایی که حتی حاضرن با مادر ترزا هم دعوا راه بندازن! بعد یه فکری به سرش می‌زنه: اینکه خودشون دوچرخه‌هاشونو بسازن. رئیس و همکارش «هدی» (سینتیا کی مک‌ویلیامز) نسبت به پیشنهاد بعدی داگ یکم تردید دارن: اینکه همه اون‌ها رو با خودش به این سفر ببره. هدی که قبلاً تو یه درگیری کاری آسیب دیده، رانندگی ون پشتیبانی رو برعهده می‌گیره در حالی که بقیه رکاب می‌زنن. ریسکش بالاست؛ بچه‌ها آمادگی بدنی ندارن، امکان فرار هست و در حال حاضر حاضرن از روی هم رد بشن تا اینکه بخوان با هم رکاب بزنن!
از اینجا به بعد داستان کاملاً پیش‌بینی‌پذیر میشه، اما پیام‌های زیرپوستی فیلم مثل تکیه به یکدیگر، روحیه تیمی و رفاقت خیلی خوب شکل می‌گیرن. بازی جاکینگ گیلوری در نقش «وولبرایت»ِ سرکش و جکسون کلی در نقش «اسمیپک»ِ ضعیف‌الجثه که مشکل حاد غذایی داره (اصلاً غذا نمی‌خوره) عالیه. فیلم‌برداری هم تو دو سطح کارساز بوده: مناظر زیبای مسیر تا رسیدن به گرند کنیون، و سبک نفوذی و نزدیکِ فیلم‌برداری از مسیرشون که حس سختیِ فیزیکی و روحی سفر رو کاملاً منتقل می‌کنه.
به نظرم این فیلم در اصل درباره داشتنِ هدف تو زندگیه. آدم‌های بی‌هدف که رها میشن تا بی‌هدف دست‌وپا بزنن، تو دام عادت‌های بد میفتن. تاونسند اینو می‌فهمه و می‌خواد با دادن چیزی که بشه بهش افتخار کرد، جلوی تنهایی و ناامیدی‌شون رو بگیره تا خودشون موفقیت رو تجربه کنن. شاید فیلم یکم طولانی باشه، اما نمک و کمدیِ خودش رو داره (که غالباً با محوریت یا به حساب مک‌ویلیامزه) و حتی اگه پایانش از همون اول لو رفته باشه، باز هم فیلمیه که در نهایت تأثیر خودش رو میذاره.
Dhany Rafael (منتقد)
از اونجایی که عاشق دوچرخه‌ام و ۳ تا دوچرخه تو آپارتمانم دارم، معلومه که از فیلم خوشم اومد. اما فیلم لزوماً درباره دوچرخه نیست، بلکه بیشتر درباره جوون‌های پرمشکله. دوچرخه‌سواری می‌تونه این مشکل‌ها رو حل کنه، مخصوصاً دوچرخه‌سواری تو دل طبیعت. و گرند کنیون واقعاً بهترین پس‌زمینه برای همچین ماجراجوییه. پس: طبیعت + دوچرخه = ماجراجویی و آرامش روحی.
2025-06-16