The Master

The Master

فردی کوئل (Freddie Quell) پس از ترخیص از نیروی دریایی آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم، در سازگاری با زندگی غیرنظامی دچار مشکل است که بخشی از آن به تجربیات جنگی‌اش در مناطق استوایی برمی‌گردد. او تندخو و عصبی است و وسواس‌های جنسی دارد؛ همین موضوع باعث شده نتواند به نامزد نوجوانش، دوریس سولستاد (Doris Solstad)، متعهد بماند. علاوه بر این، او الکلی است و بیشتر از معجون‌هایی که خودش با مواد خطرناک می‌سازد، می‌نوشد. ترکیب این عوامل باعث می‌شود او یکی پس از دیگری شغل‌هایش را از دست بدهد، از عکاسی پرتره در فروشگاه گرفته تا کارگری در مزارع کلم. یک شب در سال ۱۹۵۰، او در حال مستی وارد قایق تفریحی لنکستر و پگی داد (Lancaster and Peggy Dodd) می‌شود؛ قایقی که قرار است مراسم عروسی دخترشان الیزابت در آن برگزار شود. لنکستر که نوعی پیوند با این غریبه حس می‌کند، از فردی دعوت می‌کند تا برای کار در قایق بماند. لنکستر علاوه بر کار، او را با فرقه خود به نام «علت» (The Cause) آشنا می‌کند؛ فرقه‌ای که ادعا می‌کند کارهای متنوعی از درمان بیماری‌های سخت گرفته تا ایجاد صلح جهانی انجام می‌دهد. پگی، الیزابت و همسرش کلارک همگی از پیروان و حامیان آموزه‌های لنکستر هستند. تنها عضو خانواده که به این حرف‌ها باور ندارد، وال داد (Val Dodd)، پسر لنکستر و پگی است که معتقد است پدرش هر چه پیش می‌آید از خودش درمی‌آورد. فردی که از نظر روانی سرگشته است، طعمه راحتی برای کسی است که به دنبال راهنمایی برای رسیدن به سطحی بالاتر می‌گردد. اما همان‌طور که فردی با خانواده «داد» همراه می‌شود و آن‌ها به تبلیغ آیین خود می‌پردازند، اگر نتواند آنچه برای بقای عاطفی‌اش نیاز دارد را در آن‌ها و این فرقه پیدا کند، ممکن است رابطه‌اش با آن‌ها تیره و تار شود.

سال انتشار: 2012 کارگردان: Paul Thomas Anderson ژانر: Drama نویسندگان: Paul Thomas Anderson امتیاز: 7.1

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

یه زباله مدرن و خودخواهانه. خیلی طولانی بود. از تماشای این فیلم هیچی نصیبم نشد. فیلمبرداریش قشنگه، ولی خب تو قرن بیست و یکم این یه چیز عادیه. بازیگری‌ها خوبه، ولی این نقد من برای کل فیلمه. وقتتون رو تلف نکنید.

2013-03-16


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

**این فیلم برای مخاطب خاص ساخته شده و ریتم خیلی کندی داره... بیش از حد کند.** راستش انتظار بیشتری از این فیلم داشتم. منتظر یه جرقه دراماتیک قوی بودم که تماشای فیلم رو توجیه کنه. متأسفانه به نظر می‌رسه تنها انگیزه دیدن فیلم، نقد کلیسای ساینتولوژی باشه؛ نقدی که اگه یکم درباره این کلیسا مطالعه داشته باشید و دقت کنید، حتی به صورت ضمنی هم بیان نشده. پل توماس اندرسون کارگردان محترمیه، مخصوصاً بعد از فیلم‌های «مگنولیا» و «خون به پا خواهد شد». نمی‌خوام درباره کارگردانیش بحث کنم، چون کلاً با سبک کارش خیلی راحت نیستم (فکر کنم با احتساب این فیلم، کلاً دوتا از فیلماش رو دیدم). چیزی که مهمه خود این فیلمه و اینجا کارگردان کارش رو خوب انجام داده. احتمالاً بهترین اثر کارنامه‌اش نیست، انتخاب‌های بحث‌برانگیزی مخصوصاً در تدوین و ریتم وجود داره، اما در کل قابل قبوله. بازی تیم بازیگری حتی بهتر هم هست. واکین فینیکس یه بازی بی‌نقص، شدید و خیلی دراماتیک ارائه می‌ده، هرچند که کاملاً تحت تأثیر کاریزمای فیلیپ سیمور هافمن قرار می‌گیره. هافمن انتخاب فوق‌العاده‌ای برای این نقش بود؛ نقشی که نه تنها کاریزما، بلکه رهبری، قاطعیت و اقتدار می‌خواست. این بازیگر که خیلی زود و ناگهانی از بین ما رفت، به درستی برای این نقش نامزد اسکار شد. لورا درن و امی آدامز هم حضور زنانه فیلم رو تضمین می‌کنن و کارشون رو با اطمینان انجام می‌دن، هرچند کمی بی‌حاشیه و کمرنگ‌تر. از نظر فنی، فیلم نقاط قوت خیلی خوبی داره و بعضی جاها هم ضعیف عمل کرده: از یه طرف طراحی صحنه و لباس عالی، بازسازی خوب دوره‌ها و مکان‌های تاریخی، فیلمبرداری فوق‌العاده و کادربندی‌های حسرت‌برانگیز رو داریم، و از طرف دیگه با یه تدوین بد طرفیم که نتونسته بار دراماتیک و ریتم درستی به فیلم بده. نمی‌دونم این عمدی بوده یا نه، ولی چیزی که می‌دونم اینه که فیلم به طرز منزجرکننده‌ای کند، کسل‌کننده و بی‌روحه، با کلی دیالوگ ضعیف و زمان‌های هدر رفته. حس می‌کردم می‌شد تو تدوین حدود نیم ساعت از فیلم رو زد بدون اینکه به معنای داستان لطمه‌ای بخوره. صحبت از تدوین ناخودآگاه آدم رو یاد فیلمنامه می‌ندازه. من عضو ساینتولوژی نیستم، پس با خیال راحت فیلمی رو می‌بینم که نقدش می‌کنه. چیزی که فیلم به وضوح نشون می‌ده، وزن کاریزمای یه رهبر بزرگ برای رشد یه فرقه است، اما این چیزی بود که قبلاً هم برام روشن بود. بخش‌هایی هم هست که فیلم پیشنهاد می‌ده ساینتولوژی (مثل «علت») یه کلاهبرداری بزرگه، که این هم بین مردم عادی پذیرفته شده است. در هر صورت، این فیلمی نیست که بتونه توده مردم رو به سینما بکشونه؛ موضوعش برای یه گروه خاصه که به این مباحث علاقه دارن. همین موضوع باعث شد فیلم با توجه به هزینه‌ای که براش شده بود، از نظر مالی شکست سنگینی بخوره.

2023-05-27