The Fourth Musketeer

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم که از طریق یک بازنگریِ نسبتاً لوث‌کننده روایت می‌شود، اقتباسی بسیار ضعیف از داستان هیجان‌انگیز «سه تفنگدار» اثر الکساندر دوما است. جاناتان هنسلر (که اسمش با «و» در عناوین ابتدایی فیلم آمده، بنابراین توقعات برای یک اثر دراماتیکِ پربار از همان ابتدا بسیار پایین بود) در نقش دارتانیان پیر است که خاطرات قهرمانی‌های دوران جوانی‌اش را برای یک جانشین احتمالی به نام «فیلیپ» (با بازی ناتان مک‌گوران) تعریف می‌کند. ورود به پاریس، معرفی او به «پورتوس»، «آرامیس» و «آتوس» و رقابت خطرناک آن‌ها با گارد کاردینال ریشلیو - که در اینجا توسط دست نشانده کاملاً غیرترسناکش «روشفورت» (با بازی شان کرونین) و «میِلی» (با بازی مولی هیندل) به تصویر کشیده شده‌اند - به اندازه کافی به کتاب وفادار است، اما خدای من، این یک اثر پر از حرف و حاشیه‌ است. مبارزات شمشیربازی طوری به نظر می‌رسند که انگار در یک کالج طراحی شده‌اند و متأسفانه، هرچقدر هم که مت اینگرام-جونز خوش‌تیپ باشد، حتی لوگان لرمن را هم در مقایسه با او به یک بازیگر خوب تبدیل می‌کند! برای اینکه حقی را ناحق نکنیم، مشخص است که فیلم با بودجه‌ای بسیار محدود ساخته شده و دست‌اندرکاران واقعاً تلاش خود را کرده‌اند؛ اما متأسفانه همه‌چیز بوی پروژه‌های درسی کالج را می‌دهد. این یک داستان عالی است که باید هر از گاهی بازآفرینی شود، اما به هر دلیلی این نسخه قطعاََری از آن فیلم‌هایی نخواهد بود که کسی - حتی جرات دارم بگویم خودِ بازیگرانش - بخواهد آن را برای نوه‌هایش تعریف کند. همان‌طور که قدیم‌ها می‌گفتند، مستقیماً راهی ویدیورسانه شد...