American Trash

jackmeat (منتقد)

امتیاز سریع من: ۶.۱ از ۱۰.
وقتی یه ایمیل مستقیم از خود رابرت لاساردو دریافت کردم که ازم می‌خواست اولین فیلمش در مقام کارگردانی یعنی American Trash رو ببینم، فکم افتاد! این همون بازیگریه که من از اوایل دهه ۹۰ طرفدارش بودم، همون دورانی که فقط چند لحظه ظاهر می‌شد تا استیون سیگال پرتپش کنه بیرون از پنجره! اما طول این سال‌ها شاهد رشدش بودم، مخصوصاً با نقش‌هایی مثل Gang Related که معلوم شد لاساردو خیلی بیشتر از یه آقا قلچماقِ خالکوبی‌شده‌ست. حالا اون برای اولین بار پشت دوربین رفته و یه داستان خام و به‌شدت آسیب‌پذیر درباره سوگ، تروما و جامعه رو به زوالمون ارائه داده.

فیلم American Trash که در فضایی ویران‌شهری از لوس‌آنجلس می‌گذره، برخلاف چیزی که خلاصه داستانش نشون میده، یه فیلم انتقامی معمولی نیست. نرید سراغش به این امید که میلز کارپیس (با بازی لاساردو) بعد از کشته شدن معشوقه‌اش بزنه همه رو مثل رامبو داغون کنه. این از اون فیلم‌ها نیست. به جاش، با یه مسیر آروم، احساسی و عمیق توی ناامیدی، التیام و خودکاوی طرفید. میلز که غرق در درده، برای راهنمایی دست به دامن یه گروه از هیپی‌های امروزی میشه. آره، شاید عجیب به نظر برسه اما جواب داده، اونم به طرز غافلگیرکننده‌ای خوب.

بازی لاساردو طبق انتظار کاملاً محکم و عالیه. اما چیزی که واقعاً شوکه‌ام کرد، توانایی اون در کارگردانی و انتقال احساسات بود. چندتا صحنه آروم و فضاسازی‌شده توی فیلم هست — به‌خصوص یکی‌شون که تو ذهنم مونده و میلز تنها وسط یه یادبود نشسته — که ضربه‌اش از هر گلوله یا انفجاری سنگین‌تره. واقعاً تنهایی، خلاً و سنگینی سوگِ درمان‌نشده رو حس می‌کنید. فیلم دقیقاً تو همین لحظات می‌درخشه.

خب، مطمئن نیستم که گوش دادن به نوارهای قدیمی چارلز منسون بهترین راه برای کنار اومدن با غم از دست دادن عزیزان باشه، اما خب این American Trashـه دیگه! شلخته‌ست، تاریکه و همیشه منطقی‌ترین تصمیم‌ها رو نمی‌گیره — البته خود غم و اندوه هم همین‌طوریه. فیلم به طرز شگفت‌انگیزی صادقانه به موضوعاتی مثل PTSD، فروپاشی محیط‌زیستی و پیامدهای زنجیره‌ای فاجعه می‌پردازه. بله، این یه داستان عاشقانه است، اما در عین حال درسیه درباره ویرانی خاموشی که بی‌توجهی عاطفی (هم فردی و هم اجتماعی) به بار میاره.

البته فیلم بی‌نقص هم نیست. ریتمش بعضی جاها رها میشه و حس میشه برخی صحنه‌ها بیش از حد رو تصویرسازی‌های انتزاعی قفل می‌کنن، در حالی که داستان به یه دست محکم‌تر نیاز داشت. اما به عنوان کار اول، واقعاً چشمگیره. لاساردو ثابت می‌کنه که کاملاً آماده‌ست تا از نقش‌های کوتاه و فرعی فراتر بره — اون حرفی برای گفتن داره و حالا بستری پیدا کرده تا بیانش کنه.

فیلم American Trash یه اثر فضاسازی‌شده، عمیق و ملموسه که بیشتر روی پیامدهای عاطفی تمرکز داره تا پایان‌بندی اکشن و پربرخورد. شاید به درد همه نخوره، اما اگه بهش شانس بدید، زیر این‌همه کثیفی و هرج‌ومرج، یه چیز واقعی پیدا می‌کنید. لاساردو نشون میده که به عنوان کارگردان سال اولی دقیقاً می‌دونه داره چکار می‌کنه، فقط تصمیم گرفته مسیر متفاوتی رو بره.
https://jackmeat.com/american-trash-2024/