Trim Season

Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)

_این فیلم در جشنواره Panic Fest به نمایش درآمد._ افتتاحیه دلخراش و شوکه‌کننده فیلم تقریباً تنها نقطه قوت «فصل هرس» (Trim Season) به کارگردانی آریل ویدا است و بعد از آن، همه چیز افت می‌کند. با همچین شروعی، ادامه کند فیلم حتی کندتر از چیزی که واقعاً هست به نظر میاد. اصلاً دلم نمی‌خواد حرف‌هایی مثل «ولی این یک فیلم با روند آرومه!» رو بشنوم؛ اگه فیلمی اون‌قدر کش بیاد که دیگه سرگرم‌کننده نباشه، یعنی موفق نبوده. طرفداران ژانر وحشت احتمالاً تا قبل از فینالِ حمام خونِ فیلم—که پر از خشونت، سلاخی و صحنه‌های ماوراءالطبیعه‌ست—از همه‌چیز ناامید می‌شن. تو این داستان ترسناک فولکلور، اما (با بازی بتلهم میلیئون) که تازه بیکار شده، شدیداً به پول اجاره‌خونه نیاز داره. وقتی اون و صمیمی‌ترین دوستش جولیا (با بازی الکس اسو) از یک شغل موقت پردرآمد تو یک مزرعه ماری‌جوانا باخبر می‌شن، اونو فرصی برای پولدار شدنِ سریع می‌بینن. دخترا برای هرس کردن گیاهان ثبت‌نام می‌کَنن، اما وقتی می‌فهمند محل مزرعه و کلبه محل کارشون تو دل جنگل چقدر دورافتاده و ترسناکه، نگرانیاشون شروع می‌شه. بعد از دیدار با همکارای جدید و رئیس بزرگشون مونا (با بازی جین بادلر)، کاملاً مشخصه که یک جای کار می‌لنگه. جولیا و اما رازهای تاریک اونجا رو کشف می‌کَنن و باید قبل از اینکه تاریخچه مرگبار اون کوهستان همه‌شونو ببلعه، راهی برای فرار پیدا کنن. فیلم بیش از حد دست بیننده رو برای برداشت آزاد باز می‌ذاره که به نظر منفعلانه و تنبلانه میاد. کلی هم نمادگرایی رو و رو اعصاب داره که بیشتر شبیه یک پروژه دانشجویی خراب‌شده‌ست. به نظرم بعضی از ایده‌های مطرح‌شده درباره توانمندسازی زنان و فرضیات جنسیتی حداقل قابل تأملن (یکی از بازیگرا، بکس تیلور-کلاوس و کاراکترش غیردوگانه/نان‌باینری هستن و حضور این افراد تو فیلم‌ها تحسین‌برانگیزه)، اما مفاهیم جذاب‌تر این وسط گم می‌شن. چند تا جلوه بصری خیره‌کننده و ماندگار وجود داره، اما نورپردازی فضاساز و حس‌وحال کلی فیلم برای نجات دادنش کافی نیست. داستان خیلی کم‌مایهست و بازی‌ها خشک و بی‌روحن. عناصر معمایی و ماوراءالطبیعه تا حدودی با روایت ترسناک فیلم جفت‌وجور می‌شن، اما پایان‌بندی جوریه که هم روی اعصابه و هم نظرات رو کلاً دو دسته می‌کنه، که اصلاً ترکیب خوبی نیست. ابتدا و انتهای فیلم ممکنه طرفدارای ژانر وحشت رو راضی کنه و خشونت و خون‌ریزی زیادی هم داره (به‌خصوص در آخر). مشکل اینجاست که داستان خیلی طولانی و کش‌دار شده، ریتم کار کنده، دیالوگ‌ها خسته‌کننده‌ان و شخصیت‌پردازی هم اصلاً پیشرفت نمی‌کنه. بیشتر بخش‌های «فصل هرس» غیرقابل تحمله. ** نوشته: لوئیزا مور / اسکرین زلاتس / WWW.SCREENZEALOTS.COM**