Insidious
داستانی گیرا از خانوادهای که برای نجات پسرشان، دالتون (Dalton)، در تلاش هستند؛ پسری که پس از حادثهای مرموز در اتاق زیرشیروانی به کما رفته است. آنها نمیدانند که این خواب بیپایان بسیار فراتر از آن چیزی است که به نظر میرسد. آنها در حالی که با پدیدههای ماوراءالطبیعه روبهرو میشوند، گذشته را دوباره کشف میکنند؛ گذشتهای که کلید بازگرداندن پسرشان برای همیشه است.
سال انتشار: 2010 کارگردان: James Wan ژانر: Horror، Mystery، Thriller نویسندگان: Leigh Whannell امتیاز: 6.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم کاملاً اورجینالی نیست، اما جواب میده چون آدمهایی که درگیرش بودن، و در رأسشون جیمز وان (James Wan)، «باعث شدن» که جواب بده. نمره نهایی: ۳.۵ از ۵ - واقعاً دوستش داشتم. شدیداً پیشنهاد میکنم براش وقت بذارید.
2018-10-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
آهنگ Tiptoe Through the Tulips. فیلم «توطئهآمیز» (Insidious) به کارگردانی جیمز وان (James Wan) و نویسندگی لی ونل (Leigh Whannell) ساخته شده. بازیگرانی مثل پاتریک ویلسون، رز برن، تای سیمپکینز، باربارا هرشی، لین شی، اندرو استور و لی ونل در اون بازی میکنن. موسیقی متن اثر جوزف بیشارا و فیلمبرداری بر عهده جان آر. لئونتی بوده. تیمی که پشت فیلمهای «اره» (Saw) و «سکوت مطلق» (Dead Silence) بود، حالا «توطئهآمیز» رو برامون آوردن؛ یکی از بهترین نمونههای فیلمهای خانه جنزده در دوران مدرن. البته این حرف برای کسایی که با این فرمول حال نمیکنن خیلی معنایی نداره، اما به نظر میرسه این فیلم یکی از معدود آثار زیرژانر وحشته که نقدهای بهتر از حد متوسطی گرفته.
البته فیلم بینقصی نیست، کمتر فیلمی، مخصوصاً در دنیای وحشت، میتونه از زیر تیغ منتقدان و طرفداران جان سالم به در ببره، اما برای بزرگسالانی که همفکر من هستن و میتونن با حس و حال فیلم همراه بشن و خودشون رو در دنیای ترسهای ناگهانی و اتمسفر وهمآلود وان و ونل غرق کنن، این فیلم عالیه. درباره تغییر روند فیلم در یکسوم پایانی حرفهای زیادی زده شده، جایی که فیلم «پرواز روح» رو به عنوان دلیلی برای اون همه ترس و لرز قبلی معرفی میکنه. غیرقابل انکاره که فیلم از کنترل خارج میشه، زیادهروی میکنه و ۱۵ دقیقه آخرش یه آشفتگی هرجومرجگونه از ایدههای جسورانه و اجرای ضعیفه.
با این حال، جالبه ببینیم چقدر فیلمهای خانه جنزده اخیر متهم میشن به اینکه چیز جدیدی برای ارائه ندارن؛ همون حرفی که به فیلم فوقالعاده «زن سیاهپوش» (Woman in Black) که بعد از این فیلم اکران شد هم زدن. اینجا سازندهها چیز متفاوتی رو ارائه میدن؛ درسته، اونطور که خودشون یا طرفداران سرسخت این ژانر دوست داشتن جواب نداده، اما شخصاً در تماشای دوم متوجه شدم که قابل چشمپوشی هست. مثل سوار شدن بر ترن هوایی مورد علاقهتونه؛ از چرخشها و لحظات جیغ زدن لذت میبرید، اما بخشهای صاف و معمولی مسیر رو فقط تحمل میکنید تا ضربان قلبتون آروم بشه.
وقتی «توطئهآمیز» در اوج خودش قرار داره، کاملاً هیجانانگیز و دلهرهآوره. ریتم فیلم عالیه و از صداهای پچپچ توی مانیتور اتاق کودک شروع میشه و به هجوم موجودات به خونه خانواده بیچاره لمبرت (Lambert) میرسه. عنصر معما خیلی قویه؛ اونا واقعاً چی میخوان؟ چرا دالتون توی کماست ولی دکترها دلیلی براش ندارن؟ چطور ممکنه این موجودات حتی وقتی لمبرتها خونشون رو عوض میکنن هم دنبالشون بیان؟ دیدن مورد آخری توی فیلمنامه خیلی لذتبخش بود؛ یه حرکت منطقیه که معمولاً توی بقیه فیلمهای ترسناک انجام نمیشه.
ترسهای ناگهانی (Jumpscares) به خوبی در طول فیلم پخش شدن و تعدادی از صحنهها اونقدر عجیب و غریبن که تا مدتی از ذهنتون بیرون نمیرن - جدی میگم، فکر نکنم دیگه بتونم آهنگ Tiptoe Through the Tulips رو گوش بدم و بدنم لرز نگیره. استفاده از عکسها و آینهها باعث میشه مو به تنتون سیخ بشه، در حالی که ورود لین شی در نقش مدیوم و استفاده از ماسک گاز، درجه عجیب بودن فیلم رو بالا نگه میداره (هرچند از صحنه ماسک گاز به بعد فیلم کمی افت میکنه). فیلم قطعاً ایدهها و حس و حالش رو از بقیه فیلمهای ترسناک قرض میگیره و نیمه دومش به پای نیمه اول نمیرسه؛ حتی قبول دارم که طراحی یکی از موجودات خیلی بد بوده، اما باز هم چیز جدیدی برای این فرمول داره. بازی بازیگرها هم خوبه که خودش یه غنیمته. فیلم با همه ارتباط برقرار نکرده، اما توی گیشه یه بمب بود و نزدیک ۸۵ میلیون دلار سود کرد. بازار فیلمهای ترسناک خانه جنزده همیشه داغه، پس «توطئهآمیز» با وجود ایرادات نیمه دومش، در کنار بهترینهای این ژانر قرار میگیره. ۸ از ۱۰.