Hotel Hell Vacation

TheFilmCritics.org (منتقد)

بعضی تعطیلات و سفرها برای این ساخته شده‌ن که برات خاطره بسازن، ولی بعضی دیگه فقط بهت یادآوری می‌کنن که کاش اصلاً پاتو از خونه بیرون نذاشته بودی! فیلم کوتاه Hotel Hell Vacation سعی می‌کنه اون جذابیت نوستالژیک سری کمدی‌های معروف National Lampoon’s Vacation رو دوباره زنده کنه، اما این دورهمی کوتاه بیشتر شبیه یه گریز تبلیغاتیه تا یه بازگشت درست‌وحسابی.

بزرگ‌ترین نکته مثبتش دیدن دوباره چوی چیس و بورلی دی‌آنجلو در نقش‌های کلارک و الن گریزولد بعد از ۱۳ ساله. دیدن این کاراکترهای آشنا در موقعیت‌های مشابه، یه حس نوستالژی کوچیک ایجاد می‌کنه و طرفدارها شاید از دیدن دوباره‌شون کیف کنن. از طرفی، مدت زمان کوتاه فیلم هم خودش یه نعمته؛ فقط ۱۴ دقیقه‌ست و حتی اگه باهاش حال نکنید، قرار نیست مدت زیادی عذاب بکشید.

با اینکه کاراکتر راستی گریزولد هم حضور داره، ولی جای خالی آدری گریزولد بدجوری به چشم میاد و باعث می‌شه جمع این خانواده ناقص به نظر برسه. از نظر شوخی‌ها، بعضیاشون خنده‌دار دراومدن، ولی بقیه بیشتر شبیه ایده‌های دست‌دومی هستن که قبلاً بارها دیدیم، نه کمدی ناب و تازه. فرمت فیلم کوتاه شاید برای آیتم‌های طنز جواب بده، اما فرمول سنتی این سری فیلم‌ها نیاز به مقدمه‌چینی، اوج گرفتن هرج‌ومرج و در نهایت یه نتیجه‌گیری درست داره؛ چیزهایی که رسوندن بهشون توی یه ویدئوی ۱۴ دقیقه‌ای عملاً غیرممکنه.

کیفیت ساخت اثر هم کلی علامت سوال ایجاد می‌کنه، مخصوصاً با توجه به اینکه بودجه ۲.۵ میلیون دلاری براش ثبت شده. پرده سبز تابلوی لب ساحل و نبود ظرافت بصری واقعاً این سوال رو پیش میاره که این پول‌ها کجا خرج شده؟ این پروژه به جای اینکه شبیه یه مینی‌فیلم به‌یادماندنی باشه، رسماً هدف اصلی خودش رو لو می‌ده: یه تیزر تبلیغاتی مفصل برای ترغیب مردم به اجاره ویلاهای شخصی به جای هتل‌های سنتی.

در نهایت، Hotel Hell Vacation اصلاً ادامه درست و وفاداری به حساب نمیاد، بلکه بیشتر یه آگهی تجاریه که زیر نقاب فیلم قایم شده. با اینکه تجدید دیدار بازیگرها یه جرقه نوستالژیک کوچیک می‌زنه، ولی دلیلی نداره به جز طرفدارهای دوآتیشه و سرسخت این فرانچایز، کس دیگه‌ای بره سراغش. سفریه که قبل از شروع شدن تموم می‌شه و شاید بهترین حسنش هم همین باشه!