Camel Spiders

Wuchak (منتقد)

_**لوکیشن‌های زیبای بیابانی، بازیگران مصمم، فیلمنامه ضعیف**_ یک کاپیتان و گروهبان (با بازی برایان کراوزه و ملیسا براسل) که در حال بازگرداندن جسد هم‌رزم خود از افغانستان هستند، ناخواسته چندین رتیل شتری را در بیابان جنوب غربی رها می‌کنند که مردم را به وحشت می‌اندازند. سی توماس هاول نقش کلانتری را بازی می‌کند که اصلاً قابل تشخیص نیست. من از طرفداران پروپاقرص فیلم‌های درجه ب هیولایی هستم، اما «رتیل‌های شتری» (۲۰۱۱) سند شماره یک برای این است که چطور نباید فیلمنامه نوشت. فیلم با یک سکانس پر از اکشن در افغانستان شروع می‌شود (که در واسکز راکس، درست در شمال لس‌آنجلس در منطقه کوهستانی بالا فیلمبرداری شده)، اما فیلمسازان مرتکب این اشتباه می‌شوند که رتیل‌های شتری غول‌پیکر را همان اول کار نشان می‌دهند، که این کار هرگونه حس تعلیق را نابود می‌کند. جلوه‌های ویژه کامپیوتری کارتونی عنکبوت‌ها هم کمکی به این ماجرا نمی‌کند. چطور این موجودات این‌قدر بزرگ شدند؟ در دنیای واقعی، بزرگ‌ترین گونه آن‌ها با احتساب پاها به حدود ۵ تا ۶ اینچ می‌رسد (اگرچه تعداد بسیار کمی ممکن است بزرگ‌تر شوند). آن‌ها غیرسمی هستند، هرچند نیش‌شان می‌تواند دردناک باشد. در اصل، آن‌ها برای انسان‌ها نسبتاً بی‌خطرند. پس چطور این‌قدر کینه‌توز و مرگبار شدند؟ فیلم هرگز این موضوع را توضیح نمی‌دهد. سپس داستان به جنوب غربی آمریکا تغییر مکان می‌دهد و کاپیتان و گروهبان به شکلی عجیب در حال تحویل دادن جسد با یک کامیون ارتش (مربوط به دوران جنگ کره) هستند. اگر پلک می‌زدید، فکر می‌کردید هنوز در افغانستان هستید. نیازی به گفتن نیست که سازندگان باید واضح‌تر نشان می‌دادند که آن‌ها اکنون در ایالات متحده هستند. از آنجا به بعد، داستان برای یک فیلم هیولایی درجه ب همراه با چاشنی طنز سیاه تا حدی سرگرم‌کننده می‌شود. لوکیشن‌های متروک منطقه لونا پاین فوق‌العاده هستند (واقع در جنوب مرکزی کالیفرنیا، حدود یک ساعت رانندگی تا مرز نوادا، که به این اشاره می‌کنم چون فیلم شبیه این است که در نوادا فیلمبرداری شده). در همین حال، بازیگران تمام تلاششان را می‌کنند، اما شخصیت‌ها خوب پرداخت نشده‌اند، بنابراین شما آن‌ها را نمی‌شناسید و خیلی هم برایتان مهم نیستند. صحبت از لوکیشن شد، شخصیت‌ها به وضوح می‌گویند که حوادث در آریزونا رخ می‌دهد، اما پلاک تمام ماشین‌ها از جمله ماشین کلانتری «کالیفرنیا» است. اشتباهات گل‌درشتی مثل این، فیلم خوبی از آب درنمی‌آورند. چند تا زن خوش‌قیافه هم حضور دارند (مثل جسیکا کامرون در نقش اشلی)، اما آن‌ها هم «رتیل‌های شتری» را دیدنی نمی‌کنند. فیلم ۱ ساعت و ۱۹ دقیقه است. نمره: D+/C-