انجمن برف

انجمن برف

سقوط هواپیمای یک تیم راگبی در یخچال‌های طبیعی کوه‌های آند. مسافران اندکی که از این سانحه جان سالم به در برده‌اند، خود را در یکی از سخت‌ترین محیط‌های جهان برای بقا می‌بینند.

سال انتشار: 2023 کارگردان: J.A. Bayona ژانر: Adventure، Biography، Drama نویسندگان: J.A. Bayona، Bernat Vilaplana، Jaime Marques امتیاز: 7.8

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

نقد کامل و بدون اسپویل در https://fandomwire.com/society-of-the-snow-review-a-harrowing-tale/

«جامعه برفی» بدون شک جایگاه جی. ای. بایونا (J. A. Bayona) رو به عنوان یه فیلمساز که به طرز عجیبی دست‌کم گرفته شده، تثبیت می‌کنه. این فیلم یکی از باورنکردنی‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین داستان‌های بقاست که تا حالا بازسازی شده؛ داستانی که با گروه بازیگران واقعاً فوق‌العاده، فیلمبرداری نفس‌گیری که مناظر باشکوه و در عین حال خطرناک رو به تصویر می‌کشه، موسیقی متن عمیقاً تاثیرگذاری که با احساسات آدم بازی می‌کنه و صحنه سقوط هواپیمایی که مشابهش رو تا حالا ندیدید، زنده شده. ترکیب این عناصر، یک اثر بقای قابل پیش‌بینی رو به تجربه‌ای عمیق و پراحساس تبدیل می‌کنه که مخاطب رو وادار می‌کنه به مضامین انسانی مثل تاب‌آوری، باورها و استقامت فکر کنه. دیدنش واجبه، مخصوصاً اگه امکانش هست روی پرده بزرگ سینما.

امتیاز: -A

2023-12-30


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

فیلم «جامعه برفی» یک درام بقای فوق‌العاده و در عین حال دردناکه که نماد واقعی سرسختی و تروماست.
امتیاز من: ۹۰ از ۱۰۰

این فیلم که بر اساس وقایع واقعی و کتابی به همین نام ساخته شده، داستان تیم راگبی اروگوئه رو دنبال می‌کنه که هواپیماشون در راه شیلی، در کوه‌های آند سقوط می‌کنه. «جامعه برفی» یک درام بقای تکان‌دهنده است که ۷۰ روز زندگی بازمانده‌ها رو در دریایی از برف بین مرزهای آرژانتین و شیلی روایت می‌کنه. با فیلمنامه‌ای که لرزه به تن آدم می‌ندازه و اتفاقات تراژیکی که پشت سر هم می‌افتن، اصلاً حس نمی‌کنید که فیلم ۱۵۰ دقیقه است. من فقط یک تماشاگر ناامید بودم که ترومای بازمانده‌ها رو تماشا می‌کردم. هرچقدر هم که فیلم دلخراش و دردناک به نظر برسه، به شکلی موثر اراده و عزم واقعی برای بقا رو نشون می‌ده که باعث شد اروگوئه‌ای‌ها ادامه بدن.

فیلمبرداری فوق‌العاده خوبه و قاب‌های زیبایی از مناظر رو ثبت کرده، در حالی که با کلوزآپ‌های بسته، حس کلاستروفوبیا (ترس از فضای بسته) رو به شما هم منتقل می‌کنه. تدوین فیلم هم خیلی تمیز و دقیقه و طولانی بودن درام اصلاً اذیتم نکرد. کارگردان، جی. ای. بایونا (J. A. Bayona)، به جای غرق شدن در مطالعه شخصیت‌ها، روی خود واقعه تمرکز کرده و عالی عمل کرده. کارگردانیش حرف نداره. جنایته اگه به طراحی صدا اشاره نکنیم که با هر اتفاق تراژیک، فضا رو کاملاً عوض می‌کنه. بازی‌های گروهی عالیه و همه چیز رو واقعی‌تر کرده. گفتگوها احساسی هستن و دیالوگ‌ها هم به همون اندازه خوب نوشته شدن و تاثیر ماندگاری می‌ذارن.

در کل، با زمان ۱۴۵ دقیقه‌ای، «جامعه برفی» به عنوان یکی از پراتفاق‌ترین فیلمنامه‌های این ژانر می‌درخشه که در لحظات مختلف داستان، نفس رو در سینه حبس می‌کنه. فیلمی شدید، خشن و کاملاً تاثیرگذاره که تماشاش واقعاً جذابه. درام بقا در بهترین حالت خودش. این فیلم نماینده رسمی اسپانیا در اسکار امسال بود و من کاملاً با این انتخاب موافقم.
اینستاگرام و ایکس: streamgenx@

2024-01-06


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 9

یه تیکه دیگه از «جامعه برفی» رو بدید من! فقط یه پلان از راه رفتن اونا روی لبه کوه حالم رو بد کرد. این زندان طبیعی و دیوانه‌کننده زمان می‌بره تا خودش رو نشون بده. فیلم خیلی شخصی و نزدیکه، نماهای بسته باعث می‌شه تمرکز روی شخصیت‌ها بمونه. صحنه سقوط عالی بود. اوووخ، مچ پاهام!

2024-01-08


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 8

یه فیلم خیلی واقع‌گرایانه از فاجعه پرواز اروگوئه که سال ۷۲ در آند سقوط کرد. تلاش برای بقا و اتفاقات واقعی که افتاد رو خیلی خوب نشون می‌ده (از جمله آدم‌خواری به عنوان آخرین راه برای زنده موندن وقتی جستجوها متوقف شد). این فیلم اختتامیه هشتادمین جشنواره فیلم ونیز بود و به عنوان نماینده اسپانیا برای بهترین فیلم بین‌المللی در نود و ششمین دوره اسکار انتخاب شد.

هواپیما ۴۵ مسافر و خدمه داشت، از جمله ۱۹ نفر از اعضای تیم راگبی «اولد کریستینز کلاب» به همراه خانواده و دوستانشون. در سقوط اولیه ۳۳ نفر زنده موندن، اما به خاطر سرما، گرسنگی، عفونت و دلایل دیگه، تعداد نهایی بازمانده‌ها ۱۶ نفر بود. دلیلش هم این بود که دو نفر از بازمانده‌ها، ناندو پارادو (Nando Parrado) و روبرتو کانسا (Roberto Canessa)، بدون هیچ تجهیزات کوهنوردی از قله ۴۶۵۰ متری صعود کردن و ۱۰ روز تا شیلی پیاده رفتن تا کمک بیارن. اونا ۶۱ کیلومتر راه رفتن تا بالاخره تیم نجات با هلیکوپتر اومد. در ۲۳ دسامبر ۱۹۷۲، یعنی دو ماه بعد از سقوط، هر ۱۶ نفر باقی‌مونده نجات پیدا کردن. خبر زنده موندن معجزه‌آسای اونا تیتر اول رسانه‌های جهان شد و بحث آدم‌خواری هم جنجال زیادی به پا کرد.

کارگردان فیلم، جی. ای. بایونا (J. A. Bayona) (سازنده فیلم‌های یتیم‌خانه، غیرممکن، تماس هیولا و دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی)، موقع تحقیق برای فیلم «غیرممکن»، کتاب یکی از بازمانده‌ها رو پیدا کرد و بعد از تموم شدن اون فیلم، حق ساختش رو خرید. اون بیش از ۱۰۰ ساعت با بازمانده‌ها مصاحبه کرد و فیلم رو در محل واقعی سقوط و اطراف اون با هزینه‌ای بیش از ۶۰ میلیون یورو ساخت. فیلمبرداری پدرو لوکه (Pedro Luque) خیلی خشن و واقع‌گرایانه است و از گریم‌های دیوید مارتی (David Martí) و مونتسه ریبه (Montse Ribé)، برندگان اسکار برای فیلم «هزارتوی پن»، استفاده شده. در کل، این بهترین فیلمیه که این اتفاقات رو به شکلی حتی واقعی‌تر از فیلم «زنده» (Alive) به تصویر کشیده.

امتیاز: ۸.۱ از ۱۰ / -A

2024-01-08


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

اگه فیلم «زنده» (Alive) محصول ۱۹۹۳ با بازی اتان هاک رو دیده باشید، کلیت داستان این تیم راگبی اروگوئه رو می‌دونید که هواپیماشون بعد از یه تلاطم شدید سقوط کرد و اونا رو وسط لاشه هواپیما در ارتفاعات کوه‌های آند سرگردان کرد. از چهل نفری که سوار شدن، فقط شانزده نفر باقی موندن و حالا نوبت اوناست که نهایت روحیه تیمی رو نشون بدن تا با سرما، گرسنگی، ترس، بهمن و حتی با همدیگه برای زنده موندن بجنگن.

خوان بایونا (Juan Bayona) فیلمی ساخته که تماشاش واقعاً سخته و بازی‌های قدرتمندی از انزو ووگرینچیچ (Enzo Vogrincic) در نقش تورکاتی و آگوستین پاردلا (Agustín Pardella) در نقش ناندو گرفته؛ اونا مجبورن برف آب شده بخورن و خب... خودتون می‌تونید تصور کنید برای زنده موندن در اون دمای زیر صفر چه کارهایی برای پیدا کردن غذا کردن، در حالی که امیدوار بودن تیم نجات پیداشون کنه. چیزی که باعث می‌شه این فیلم متمایز بشه، فیلمبرداری بی‌نقصشه؛ ما واقعاً خشونت این سرزمین، سرما و تاریکی رو حس می‌کنیم. خط ابرها جستجوی هوایی رو تقریباً غیرممکن کرده بود. آیا بعضی‌هاشون باید برای جستجو به ارتفاعات پایین‌تر می‌رفتن یا موندن در کنار هم امنیت بیشتری داشت؟

این یه واقعه تاریخیه، پس ما می‌دونیم سال ۱۹۷۲ چه اتفاقی افتاد، اما حتی این هم از حس ترس، کلاستروفوبیا و وحشتی که لحظه به لحظه بیشتر می‌شه، کم نمی‌کنه. فیلم به خوبی بهترین و بدترین جنبه‌های طبیعت انسان رو موقع مواجهه با بحران نشون می‌ده. در واقع این یه تلاش گروهی بود، با تیمی از بازیگران که داستانی متقاعدکننده و به شدت تکان‌دهنده از بقا رو ارائه دادن که توسط عوامل پشت دوربین هم به خوبی ساخته و پرداخته شده.

2024-02-01


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

یه ایده خوب با اجرای متوسط. به نظر می‌رسه فیلم وقایع رو نسبتاً وفادارانه روایت می‌کنه، اما با این کار شاید از پیشبرد داستان یا توسعه معنادار پیرنگ غافل شده. فکر می‌کنم اگه ۱۵-۲۵ دقیقه از صحنه‌های انتظار در برف کوتاه‌تر می‌شد، فیلم خیلی منسجم‌تر می‌شد. البته که مدت زمان گیر افتادن اونا بخش بزرگی از داستان معجزه‌آساشون بود، اما فکر نمی‌کنم فیلم در نشون دادن این موضوع روی پرده خیلی خوب عمل کرده باشه. مدام از خودم می‌پرسیدم «چرا وقتی می‌دونن کسی دنبالشون نمی‌گرده، یکی نمی‌ره دنبال کمک؟» و فکر نمی‌کنم فیلم چه در عمل و چه در دیالوگ‌ها، جواب قانع‌کننده‌ای به این سوال داده باشه. شخصیت‌پردازی هم خیلی سطحی بود و فیلم در بخش‌های میانی بدون دلیل خاصی کش می‌اومد. فیلمی نیست که بخوام تو ذهنم نگه دارم یا دیدنش رو به کسی پیشنهاد بدم.

2024-05-28