Villeneuve Pironi
چهل سال پس از فصل شوم و تراژیک ۱۹۸۲ فرمول یک، خانواده‌های ژیل ویلنوو، اسطوره کانادایی، و دیدیه پیرونی، ستاره فرانسوی، برای نخستین بار گردهم آمده‌اند تا یکی از بزرگ‌ترین داستان‌های ناگفته دنیای ورزش را روایت کنند. در دل خطرناک‌ترین دوران مسابقات اتومبیل‌رانی مدرن، دو هم‌تیمی جسور فراری بر سر قهرمانی جهان در حال رقابت بودند؛ اما در گرندپری سن مارینو، پیرونی با زیر پا گذاشتن یک توافق نانوشته، در دور پایانی پیروزی را از دست دوست صمیمی‌اش ویلنوو «ربود». این «خیانت» پیوندی عمیق را شکست و رابطه آن‌ها را به رقابتی کینه‌توزانه کشاند. ویلنوو و پیرونی دیگر هیچ‌گاه با هم صحبت نکردند و ظرف چند هفته، تراژدی مرگباری رخ داد. به مدت چهار دهه، شایعات، تلخی‌ها و افسانه‌ها گرد آن نبرد در سن مارینو و پیامدهایش حلقه زده بود. فیلم با روایتی پر از راز و تعلیق، پرده از پیچ‌وخم‌های جذاب این ماجرا برمی‌دارد و حقیقت پشت آن توافق نانوشته در دور سرنوشت‌ساز پایانی را آشکار می‌سازد. «ویلنوو پیرونی» حماسه‌ای شکسپیری در دوران معاصر است؛ روایت دو تن از سریع‌ترین رانندگان تاریخ، زندگی‌های کوتاه و به‌هم‌گره‌خورده‌شان و زخم‌های عاطفی که هنوز بر دل نزدیکان‌شان باقی مانده است. بالاتر از همه، این اثری الهام‌بخش درباره عشق، فقدان و میراث است در ورزشی که در آن اشتیاق بر ترس غلبه می‌کند. این مستند به کارگردانی تورکویل جونز (سازنده فیلم «۱۴ قله: هیچ‌چیز غیرممکن نیست» محصول نتفلیکس)، با حضور قهرمانان جهان فرمول یک شامل ژاک ویلنوو، آلن پروست و سر جکی استوارت، و در کنار خانواده‌های ویلنوو و پیرونی ساخته شده است.
سال انتشار: 2023 کارگردان: Torquil Jones ژانر: Documentary، Biography، Sport نویسندگان: Gabriel Clarke، Torquil Jones امتیاز: 7.4نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
باید به تورکویل جونز و تیم پژوهش آرشیوش به خاطر پیدا کردن راش‌ها و ویدیوهای آرشیوی فوق‌العاده تبریک گفت؛ از زمانی که ژیل ویلنوو به فراری پیوست و به ستاره بی‌چون‌وچرای تیم تبدیل شد، تا وقتی که دیدیه پیرونیِ فرانسوی اومد و بعدش همه‌چیز، به معنای واقعی کلمه، از هم پاشید. این داستانِ یه رقابت تلخ و تراژیکه که بعید می‌دونم خیلیا یادشون مونده باشه؛ یه ماجرای کاملاً شخصیه. صحبت‌های نزدیکان هر دو راننده — چه در زندگی شخصی و چه در دنیای حرفه‌ای — باعث می‌شه بفهمیم فرمول یک چقدر بی‌ترحم و بی‌رحمانه بوده.
با این حال، یه حس ناخوشایندی داشتم که انگار دارن ذهنم رو هدایت می‌کنن. خودتون ببینید و قضاوت کنید، اما من واقعاً حس کردم تدوین و روایت فیلم داره تماشاگر رو بیشتر به طرفداری از یکی از این دو نفر سوق می‌ده — و اصلاً از این قضیه خوشم نیومد. چیزی که کاملاً واضحه اینه که هر دو نفر آدم‌هایی شدیداً متمرکز، معتاد آدرنالین و نترس بودن که ریسکِ مرگ رو فقط بخشی از شغل‌شون می‌دیدن؛ این نکته به زیبایی توی این مستندِ پر از هیجان و خوش‌ریتم به تصویر کشیده شده؛ مستندی که ما رو می‌بره توی دل رقابت و خطرات ورزشی که حتی از ابتدایی‌ترین تدابیر ایمنی (امروزی) هم بی‌بهره بود. اگه به تاریخچه مهندسی، سیاست‌ها و شخصیت‌های این ورزش علاقه دارید، این فیلم قطعاً ارزش دیدن داره — اونم روی پرده بزرگ، اگه براتون مقدوره.