فرمول یک : فیلم
یک راننده فرمول یک از بازنشستگی خارج میشود تا مربیگری یک راننده جوانتر را بر عهده بگیرد و با او همتیمی شود.
سال انتشار: 2025 کارگردان: Joseph Kosinski ژانر: Action، Drama، Sport نویسندگان: Joseph Kosinski، Ehren Kruger امتیاز: 7.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه درام ورزشی سرگرمکننده با سکانسهای مسابقهای عالی از جوزف کوزینسکی (Joseph Kosinski)، موسیقی متن هیجانانگیز هانس زیمر و بازیهای خوب برد پیت و خاویر باردم. کلاً طرفدار مسابقات ماشینسواری نیستم ولی این یکی واقعاً قرص و محکم بود. **۴/۵**
2025-06-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه بلاکباستر واقعی! با اینکه قابل پیشبینیه و یه کم هم طولانیه، ولی فیلم از اول تا آخر خوب کار میکنه و حضور برد پیت هم جذابیتش رو چند برابر کرده.
2025-06-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل بدون اسپویل در https://talkingfilms.net/f1-review-a-high-octane-triumph-of-technical-filmmaking/
«فیلم F1 یک پیروزی فنی و حسی است؛ یک ترن هوایی سینمایی که بیننده را با شدتی کمنظیر درست وسط ماجرا پرتاب میکند. با وجود برخی لغزشهای داستانی و ساختار آشنا، دیدگاه جسورانه و خلاقانه و تکنیک خیرهکننده جوزف کوزینسکی، موسیقی برقی هانس زیمر و تیم بازیگری که تمام توانشان را گذاشتهاند، این بلاکباستر را به یکی از هیجانانگیزترین و پرانرژیترین تجربههای سال تبدیل کرده است. چه طرفدار دوآتیشه باشید و چه فقط یک تماشاگر کنجکاو، این فیلم با استایل، تنش و البته سرعت بسیار زیاد، مستقیماً به قلب سینمای تماشایی میتازد.» امتیاز: -A
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
لازم نیست زیاد درباره فیلم حرف بزنم، واقعاً واقعاً واقعاً عالی بود. اگه به فرمول یک اهمیت نمیدید ولی کلاً از هر نوع رقابتی خوشتون میآد، حتماً ببینیدش. برای من خیلی سخته که یه ویدیوی طولانی رو بدون اینکه کار دیگهای انجام بدم تماشا کنم، اما کل این فیلم رو بدون اینکه به فکر کار دیگهای باشم یا بخوام چیزی بخورم یا به گوشیم دست بزنم، دیدم.
یه سری فکرای دیگه هم دارم برای اونایی که فیلم رو دیدن و میخوان بدونن بقیه چی میگن، هرچند واقعاً نباید براتون مهم باشه: میتونست بهتر باشه؟ بله، دلم میخواست اطلاعات بیشتری درباره بعضی اتفاقات یا شخصیتها داشته باشم. نه خیلی زیاد، فقط یه ذره بیشتر. پایانش؟ عالی بود. انتظار یه چیز دیگه رو داشتم ولی باز هم خوب از آب دراومد. واقعاً نمیدونم چطوری بگم ولی موقع دیدن این فیلم در تمام مدت حس افتخار میکنید. هیچ صحنه لوس یا آزاردهندهای (cringe) نداره و من واقعاً بابت این موضوع ممنونم. همین یه مورد به تنهایی این فیلم رو برای من در صدر قرار میده. خیلی از فیلمهای جدید (مخصوصاً درام، فانتزی و ابرقهرمانیها) پر از صحنههای لوس هستن و تماشای بخشهایی ازشون سخته. این فیلم اینطوری نیست. خوشحالم.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با حضور سر لوئیس همیلتون و ایان هولمز، پیشکسوت رسانهای فرمول یک، در تیم تولید، میتونید مطمئن باشید که این فیلم واقعیترین داستانیه که تا حالا از دنیای فرمول یک دیدید. داستان درباره تیم «روبن» (با بازی خاویر باردم) هست که ماشینهاش حتی از یه تخممرغ هم نمیتونن جلو بزنن و داره ورشکست میشه! تنها رانندهش یه تازهکار بریتانیایی به اسم «جاشوا» (دامسون ادریس) هست که اصلاً تجربه کافی برای حل مشکل رو نداره. برای همین، روبن باید «سانی» (برد پیت) رو راضی کنه که برگرده؛ کسی که بیست سال پیش راننده این ماشینها بوده ولی بعد از یه تصادف کلاهش رو آویزون کرده و حالا توی آمریکا با رانندگی دورهگردی زندگی میگذرونه.
آیا وسوسه میشه برگرده؟ خب اگه برنمیگشت که فیلمی در کار نبود! پس سوال بعدی اینه: آیا میتونه قبل از اینکه کل تشکیلات رو به قیمت آهنقراضه بفروشن، نجاتش بده؟ طبق معمولِ این ورزش، چیزی که میبینیم پر از زرق و برق پیستهای سراسر دنیاست؛ ماشینهای بینهایت گرونقیمت، تمرینات و تجهیزات خفن، کلی تستوسترون هم توی ماشین و هم پیش مدیر فنی تیم یعنی «کیت» (کری کاندون)، و کلی دور زدن قوانین، تصادف و تقلبهای آشکار. باید بگم این فیلم یکی از بهترین صحنههای اکشن و فیلمبرداری داخل ماشین رو داره که تا حالا روی پرده بزرگ دیدم. راستش رو بخواید، حتی اگه کل شخصیتپردازیهای دراماتیک رو هم حذف میکردن و فقط به همون صحنههای اکشن نفسگیر و پرکشش میچسبیدن، باز هم فیلم عالی بود؛ مخصوصاً با اون دوربینهای داخل ماشین که تماشاش واقعاً هیجانانگیزه. واقعاً حس سرعت ماشینها توی پیست و مهندسی فوقالعادهای که برای ساختشون به کار رفته رو درک میکنید.
برد پیت اینجا توی عنصر خودشه و شخصیتی رو بازی میکنه که ترکیبی از یه آدم دوستداشتنی و یه آدم ازخودراضیه. دامسون ادریس هم خیلی طبیعی نقش جوونی رو بازی میکنه که توی این دنیای بزرگ غرق شده ولی مشتاق و مصممه که یاد بگیره. موسیقی متن از گروههایی مثل کوئین و لد زپلین به فیلم جون میده، چون باید بگم این یکی از کارهای موندگار هانس زیمر نیست. نیم ساعت آخر فیلم که از شلوغبازیهای رمانتیک و احساسی خالی میشه، شاهد اوج شکوه این ورزش هستیم. لازم نیست ذرهای به این موضوع علاقه داشته باشید تا از فیلم لذت ببرید، فقط کافیه نبضتون بزنه و یه پرده سینمای بزرگ جلوتون باشه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خیلی خوشحالم که هیچی از فرمول یک سرم نمیشه. با اینکه تقریباً هیچ اطلاعاتی از این ورزش ندارم، باز هم میتونم حس کنم چقدر همهچیز غیرواقعیه. همون صحنه اول با خودم گفتم: «آره جون خودت، یه کم آرومتر!» ولی واقعاً مهم نیست. این فیلم امضای جری بروکهایمرِ تهیهکننده رو پاش داره؛ احمقانه است ولی کیف میده. اصلاً باید یه کم احمقانه باشه تا اینقدر خوش بگذره. هر بار که به دهه ۹۰ اشاره میشد، ناخودآگاه یاد دوران اوج جری میافتادم. فیلم «هواپیمای محکومین» (Con Air) رو یادتونه؟ یا «صخره» (The Rock)؟ این فیلم دقیقاً همون چیزیه که توی این روزای هالیوود که پر شده از آشغالهای ایدئولوژیزده و نژادپرستانه و جنسیتی در سطح هوش مصنوعی، جاش خالی بود. یه کم عجیبه که این فیلم رو از اپلِ «ووک» (woke) میبینیم، ولی من که شکایتی ندارم. موقع دیدن این فیلم یاد «تاپ گان: ماوریک» افتادم که اونم مثل یه نفس تازه توی دنیای فیلمهای پاپکورنیِ بیتکلف بود؛ و جالب اینجاست که کارگردان هر دوتا یکیه. قطعاً ارزش دیدن داره، البته اگه خوره مسابقات ماشینسواری باشید شاید یه کم حرص بخورید.
2025-08-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم عالیه. بازی همه بازیگرها درجه یکه. به خوبی نشون میده که این ورزش چقدر فداکاری لازم داره و چقدر هیجانانگیز و در عین حال خطرناکه. پیشنهاد میکنم ببینید، ۵ ستاره!
2025-09-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
میتونم حاشیه برم، ولی نمیرم: اگه دنبال یه سرگرمی بیضرر و بیمغز هستید که محتوای خاصی نداره و پر از کلیشه و اتفاقات غیرقابلباوره، و البته فیلمبرداری اکشن-ماجراجویی خیرهکنندهای داره، این فیلم مخصوص خودتونه. جوزف کوزینسکیِ نویسنده و کارگردان، باز هم اثری ساخته که بهترین انتخاب برای وقتاییه که فقط میخواید لم بدید، مغزتون رو خاموش کنید و بذارید هوشیاریتون برای چند ساعت با یه پستانک بصری سرگرم بشه (هرچند در این مورد، اون «چند ساعت» ممکنه حتی برای کسایی که به این مدل فیلمها عادت دارن هم یه کم طولانی به نظر بیاد).
در واقع «F1» یه نگاه سطحی به دنیای مسابقات فرمول یکه با شخصیتهای کلیشهای که همون داستانهایی رو پیش میبرن که هزار بار قبل از این دیدیم، مخصوصاً توی فیلمهای ورزشی: یه پیشکسوت پا به سن گذاشته که هیچوقت به موفقیتی که میخواسته نرسیده و حالا در اواخر دوران کاریش به اصرار یه دوست قدیمی (خاویر باردم) دنبال رستگاریه (برد پیت)، و در عین حال مربیگری یه تازهکار بااستعداد ولی خام (دامسون ادریس) رو بر عهده داره (که بیشتر شبیه مدلهای روی جلد مجله GQ هست تا یه راننده فرمول یک در سطح جهانی) و همزمان دنبال یه رابطه عاشقانه با کسیه که اولش تمایلی نداره (کری کاندون). در طول مسیر هم همون شکستهای لازم، طغیانها، خیانتهای مخفیانه، معجزات غیرمحتمل و لحظات پیروزی باشکوهِ قابلپیشبینی وجود دارن که دقیقاً سر وقت خودشون اتفاق میافتن.
دقت کنید، هیچ ایراد ذاتی در هیچکدوم از اینها نیست، اما هیچکدومشون هم اصلاً اورجینال یا نوآورانه نیستن. با توجه به این موضوع، کسایی که دنبال کارهای بهتری درباره دنیای ورزشهای موتوری (مخصوصاً فرمول یک) هستن، بهتره برن سراغ فیلمهای قبلی مثل «جایزه بزرگ» (Grand Prix 1966) ساخته جان فرانکنهایمر یا «شتاب» (Rush 2013) ساخته ران هاوارد؛ هر دوی اینها داستانهای درگیرکنندهتری دارن و مثل نسخه زمینیِ «تاپ گان: ماوریک» (۲۰۲۲) نیستن (که اتفاقاً اون رو هم کوزینسکی کارگردانی کرده - تصادفیه؟). علاوه بر این، فیلم مثل خودِ ورزش فرمول یک، پر از تبلیغات مستقیم و غیرمستقیمه که شاید به فیلم «اصالت» بده، ولی بعد از یه مدت خستهکننده میشه.
نقطه قوت فیلم اینه که برای فیلمسازهای آینده و مخاطبها، یه کلاس درس توی فیلمبرداری اکشن، جلوههای ویژه، صداگذاری، بدلکاری و تدوینه (حتی اگه سکانسهای غیر اکشن نیاز به یه هرس اساسی داشته باشن، مخصوصاً با زمان طولانی ۲ ساعت و ۳۵ دقیقهای فیلم). همین دستاوردها باعث شده فیلم نامزد هفت جایزه منتقدان، دو جایزه گلدن گلوب و جزو ۱۰ فیلم برتر سال از نگاه هیئت ملی بازبینی بشه. مطمئناً این فیلم برای دستاوردهای فنیش امتیاز بالایی میگیره، اما انتظار چیز بیشتری ازش نداشته باشید، مخصوصاً وقتی صحبت از غافلگیری، تازگیِ روایت یا بازیگری درخشان باشه (بهویژه برد پیت که باز هم ثابت کرد توی نقشهای کمدی خیلی بهتر از نقشهای دراماتیکه). در واقع، وقتی فیلم بالاخره به پایان میرسه، تماشاگرها احتمالاً از دیدن پرچم شطرنجی پایان مسابقه به اندازه خود رانندهها خوشحال میشن.