سوپر ۸
خلاصه داستان: در تابستان سال ۱۹۷۹، گروهی از دوستان در شهر کوچکی در اوهایو، هنگام ساخت یک فیلم با دوربین سوپر ۸، شاهد تصادف وحشتناک یک قطار هستند و خیلی زود شک میکنند که این اتفاق یک حادثه نبوده است. مدت کوتاهی پس از آن، ناپدید شدنهای غیرعادی و اتفاقات غیرقابل توضیحی در شهر رخ میدهد و معاون کلانتر محلی تلاش میکند تا حقیقت را کشف کند؛ حقیقتی که بسیار وحشتناکتر از آن چیزی است که هر یک از آنها میتوانستند تصور کنند.
سال انتشار: 2011 کارگردان: J.J. Abrams ژانر: Action، Sci-Fi، Thriller نویسندگان: J.J. Abrams امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم بچگونه ناموفق که سعی داره ادای فیلمهای کلاسیکی مثل The Goonies یا E.T. رو دربیاره، اونم از جی. جی. آبرامز (J.J. Abrams) که بیش از حد گنده شده. کلی پول خرج جلوههای ویژه شده تا داستان ضعیف و دیالوگهای افتضاح فیلم رو بپوشونن؛ دیالوگهایی که مثلاً از زبون بچههاست ولی بازیها به شدت اغراقشدهست و بچهها همش رو مخ آدم داد میزنن. اگه سوپر ۸ رو نبینید، هیچ چیزی رو از دست ندادید.
2012-12-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
راستش من بخش «فیلمسازیِ بچهها توی فیلم» رو خیلی بیشتر از داستان اصلی که درباره هیولا و قطار و دولت بدجنس و این حرفا بود، دوست داشتم. این یعنی فیلم بینقص نیست، ولی خب نشون میده یه چیزایی داشت که ازشون خوشم بیاد.
امتیاز نهایی: ۲.۵ از ۵ - کلی نکته جذاب داشت ولی در کل خیلی خوب از آب درنیومده بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
و همونجا بود که فهمیدم اونجام، که وجود دارم. نویسندگی و کارگردانی سوپر ۸ بر عهده جی. جی. آبرامز (J.J. Abrams) بوده و بازیگرانی مثل جوئل کورتنی (Joel Courtney)، ال فانینگ (Elle Fanning) و کایل چندلر (Kyle Chandler) در اون بازی میکنن. موسیقی متن اثر مایکل جاکینو (Michael Giacchino) و فیلمبرداری هم کار لری فانگ (Larry Fong) هست.
داستان فیلم درباره گروهی از نوجوونها در شهر لیلیانِ اوهایو در سال ۱۹۷۹ هست که دارن فیلم زامبی خودشون رو با دوربین سوپر ۸ میسازن که یهو یه قطار از ریل خارج میشه و تصادف میکنه و یه موجود ناشناخته رو بین اونا آزاد میکنه. همزمان با تهدید شهر و زیاد شدن معماها، این جوونها نه تنها باید با این قضایا کنار بیان، بلکه باید با چالشهای بزرگ شدن و بلوغ هم روبرو بشن.
تقریباً غیرممکنه نقدی درباره سوپر ۸ بخونید و اسم اسپیلبرگ (Spielberg) توش نباشه. با توجه به اینکه تم و تولید فیلم کاملاً اسپیلبرگیه و خودِ این استاد ریشوی دنیای سینما هم تهیهکننده کاره، اسمش مثل یه پدر مراقب بالای سر فیلم آبرامز سنگینی میکنه. حالا اینکه این موضوع آبرامز رو اذیت میکنه یا از کیفیت فیلمش کم میکنه، بحثیه که کسایی که عاشق فیلمهای اواخر دهه ۷۰ و اوایل ۸۰ اسپیلبرگ نیستن باید راه بندازن. اما به نظر من، اینکه اسم آدم کنار اون فیلما بیاد خودش یه موفقیته. سوپر ۸ که ترکیبی از ادای احترام و نوستالژی بازیه، هنوز هم یه فیلم عالی، شیرین و تاثیرگذار از جی. جی. آبرامزه.
خود آبرامز گفته که سوپر ۸ از ترکیب دو تا ایده فیلم که داشته به وجود اومده و از خاطرات بچگی خودش هم الهام گرفته؛ و این دوگانگی ایده کاملاً توی فیلم معلومه. ساختار فیلم دو بخشیه: یه بخشش شبیه فیلم Stand by Me (داستان بلوغ) و یه بخشش شبیه Goonies (شکار هیولا). البته ایرادی هم نداره. با این حال، ممکنه برای کسایی که به امید یه فیلم حمله فضاییِ بزرگ اومدن، کمی رو مخ باشه. هیولا وجود داره و بزرگ و ترسناکم هست، ولی مرکز اصلی فیلم نیست. این شخصیتهای انسانی هستن که پایه و اساس سوپر ۸ رو میسازن؛ چه بچههایی که دارن با تغییرات احساسی و هورمونیشون کنار میان، چه پدرهای مجردی که دارن با غم از دست دادن همسرشون دست و پنجه نرم میکنن. سوپر ۸ پر از احساسات انسانیه، اما هیچوقت لوس نمیشه.
ارزش تولید فیلم بالاست! با فیلمبرداری گرم و فلزیِ فانگ و موسیقی متن فوقالعاده و پراحساس جاکینو، سوپر ۸ همیشه یه فضای جادویی و مرموز داره. درخشش گرم نوستالژی کل کار رو پوشونده که اصلاً آزاردهنده نیست و همیشه لبخند به لب آدم میاره. فیلم در عین حال که یه مدیتیشن ظریف (هرچند نه چندان پوشیده) درباره غم و دردهای بزرگ شدنه، به آدم آرامش میده. بازیگرا برای کارگردان سنگ تموم گذاشتن؛ فانینگ و کورتنی عالی هستن، کلی انرژی و احساسات خالص دارن و بازیشون خیلی باورپذیره. گریفیتس هم در نقش کارگردان نوجوونی که صدای بلندی داره فوقالعادهست؛ یه ادای احترام به همه کارگردانهای آماتور جوون، که خود آبرامز هم زمانی یکی از اونا بوده. کایل چندلر و ران الدارد هم در نقش پدرها خیلی تاثیرگذارن و سختیهای بزرگ کردن بچه به تنهایی رو خیلی عمیق نشون میدن.
در مورد خود کارگردان؟ اون با دقت و ظرافت فیلم رو ساخته و نبض داستان رو کاملاً در دست داره. توجهش به جزئیات اون دوره زمانی تحسینبرانگیزه؛ از دیالوگها درباره واکمن و ترس از شوروی گرفته تا وسایل اتاق بچهها. اون کاملاً به حال و هوای اواخر دهه ۷۰ و اوایل ۸۰ مسلطه. موقع اکران سوپر ۸، اسپیلبرگ هنوز تموم نشده بود، ولی حس میشد که داره مشعل رو به نفر بعدی میسپره. آبرامز بعد از درخشش در Star Trek، با این فیلم نشون داد که عشقش به سینما چقدر واگیردار و جذابه. ۹/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعضی وقتا حس میکنم سلیقه و علایق من با بقیه خیلی فرق داره. منظورم اینه که سوپر ۸ واقعاً غافلگیرم کرد و شد یکی از «بهترین فیلمهای عمرم». آره، گفتمش! انگار چند تا ژانر رو با هم ترکیب کرده: علمی تخیلی، داستان بلوغ و یه جورایی فیلمسازی توی فیلم. تا حالا فکر کنم سه بار دیدمش و بازم میبینمش. من رو یاد فیلم Monsters میندازه، یه فیلم علمی تخیلیِ آروم دیگه که خیلی دوستش دارم.
صحنه تصادف قطار که حدود دقیقه بیست فیلمه، یه صحنه بلاکباستریِ تمامعیاره؛ اونقدر خفنه که فکر میکنم اکثر فیلما اگه چنین صحنهای رو اول کار میذاشتن، بقیه فیلمشون از دهن میافتاد. معمولاً چنین صحنههای عظیمی رو میذارن واسه آخر فیلم، ولی داستان اینجا نیاز داشت که همون اول باشه. با اینکه بعد از اون صحنه، هیجان و اکشن کمی فروکش میکنه، ولی فیلم وقت میذاره تا داستان و شخصیتها رو بسازه. به نظر من بازیگرای نوجوون فیلم عالی هستن، هرچند ممکنه خیلیا با من موافق نباشن. ولی خودتون قضاوت کنید و سعی کنید همون انتظاری که از بازیگرای بزرگسال دارید رو از این بچهها نداشته باشید. اونا بعضی وقتا باهوش و حاضر جوابن، ولی بعضی وقتا هم دقیقاً رفتارهای بچگونه دارن، نه اینکه مثل آدمبزرگهای کوچولو حرف بزنن. دقت کنید که من گفتم «فیلم مورد علاقهام»، نه «بهترین فیلم». مطمئنم صدها فیلم بهتر از این ساخته شده، ولی بعید میدونم دلم بخواد خیلی از اونا رو مثل سوپر ۸ چند بار تماشا کنم.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلمی درباره اتفاقاتی که برای یه گروه از پسرا میافته که عاشق فیلمبرداری با دوربین سوپر ۸ هستن. هدفشون اینه که فیلم بسازن چون عاشق جادوی سینما هستن. اولش بگم که صحنه تصادف قطار بیشتر نمایشیه تا واقعگرایانه. هم داستان در بعضی جاها و هم فضا و اتمسفر فیلم خیلی آدم رو یاد سریال Stranger Things میندازه. فکر کنم سازندههای اون سریال هم از این فیلم الهام گرفتن. این فیلمیه که برای بچهها هم مناسبه. پایانش خیلی من رو راضی نکرد. در کل فیلم سرگرمکنندهایه ولی بعضی جاها میتونست بهتر کار بشه. این فیلم رو به کسایی که عاشق اواخر دهه ۷۰ و داستانهای رفاقتی هستن پیشنهاد میدم. یه فیلم کاملاً آمریکایی.
2022-12-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
۷۹ از ۱۰۰. نوجوونهایی که دارن یه فیلم ۸ میلیمتری میسازن، شاهد تصادف وحشتناک قطاری میشن که یه موجود فضایی رو حمل میکنه. قبلاً هیچوقت به این فیلم توجه نکرده بودم ولی تازگیها یه تریلر قدیمی ازش دیدم و با همسرم نشستیم دیدیمش. چقدر فیلم باحال و سرگرمکنندهای بود. بچهها عالی بودن و واقعاً شبیه بچههای واقعی رفتار میکردن. جلوههای ویژه خوب بود، مخصوصاً تصادف قطار، و هیولا هم به اندازه کافی زشت و ترسناک بود. داستان هم خوب پیش رفت و توطئه نظامیها رو به اندازه خودِ هیولا خبیث نشون داد، در حالی که لحظات احساسی و قلبی خوبی هم داشت. دمشون گرم! -- DrNostromo.com
2025-12-28