Let Go

Kamurai (منتقد)

ارزش یه بار دیدن رو داره، احتمالاً دوباره تماشاش نکنم ولی می‌تونم پیشنهادش کنم. به نظر می‌رسه برای مخاطب خاصی ساخته شده، اما کل حرفش اینه که چطور از گذشته‌ت بگذری و آینده‌ت رو (تا حدی) بهتر کنی. خط داستانی «اصلی» درباره مردیه که زندگی کسل‌کننده‌ای داره و از جیلیان جیکوبز (Gillian Jacobs) خوشش میاد؛ کاملاً درکش می‌کنم، اما نه وقتی که ماریا ثیر (Maria Thayer) رو توی خونه داری! در کل، من لم دادن و استراحت کردن توی خونه رو به رفتن به کلاب ترجیح می‌دم. این اولین باری بود که می‌دیدم کوین هارت (Kevin Hart) نقش یه آدم باهوش رو بازی می‌کنه، البته کاراکترش خیلی زود مغرور می‌شه. همچنین اولین بار بود که سایمون هلبرگ (Simon Helberg) رو در نقش یه مجرم می‌دیدم و راستش خیلی برام چنگی به دل نزد، هرچند نقش آدم‌های «روانی» رو خوب بازی می‌کنه. فیلم‌های فوق‌العاده‌ای هستن که چند تا داستان رو هم‌زمان جلو می‌برن، اما اینجا احساس می‌شه داستان کوین هارت و اون پیرمردهای سارق فقط به زور به فیلم چسبونده شده. ارتباط و تعامل کافی بین داستان‌ها وجود نداره. در کل ارزش دیدن داره، ولی اصلاً در حد فیلم «قاپ‌زنی» (Snatch) نیست.