Norwegian Dream

Brent Marchant (منتقد)

داستان‌های مربوط به «آشکارسازی گرایش جنسی» (Coming out) در طول سال‌ها به یکی از اجزای اصلی سینمای دگرباشان تبدیل شده‌اند، و این آثار به مرور زمان با گنجاندن جزئیات بیشتر و دقیق‌تر درباره شرایط وقوع ماجرا، توانسته‌اند خود را متمایز کنند. افزودن چنین پس‌زمینه‌ای به این فیلم‌ها کمک شایانی کرده تا فراتر از آثار پیش‌پاافتاده‌ی همجنس‌گرایانه ظاهر شوند. با این حال، با گنجاندن این عناصر داستانی اضافی، سازندگان این آثار موظف شده‌اند که تلاش کنند تا این جنبه‌های تکمیلی را به شکلی هماهنگ در داستان ادغام کنند تا آثار کامل‌تری ارائه دهند. به نظر می‌رسد این همان چیزی است که «لیو ایگور دوولد» کارگردان در سومین اثر بلند خود به دنبال آن بوده است؛ داستان یک کارگر در کمد (پنهان‌کار) (با بازی هوبرت میلکوفسکی) که زادگاهش لهستان را ترک می‌کند تا در نروژ شغلی پیدا کند، به این امید که در مقایسه با تعصبات رایج در وطنش، راه زندگی تساهل‌پذیراتری پیدا کند. با این حال، پس از ورود، تطبیق با شرایط را دشوار می‌یابد؛ تا حدی به این دلیل که به آزادی تازه یافته‌اش عادت ندارد و تا حدودی به خاطر چالش‌های دیگری که کارگران مهاجر با آن روبرو هستند، مانند بی‌احترامی‌های آشکاری که اغلب به آن‌ها روا داشته می‌شود، مسائل مربوط به دشواری سازماندهی اتحادیه‌ها و تلاش برای ایجاد تعادل بین زندگی‌اش در نروژ و بستگانش در لهستان. همه‌ی این خطوط داستانی ارزش خود را دارند، اما فیلم در یافتن درجه‌ی مؤثری از تلفیق آن‌ها تقلا می‌کند و در نتیجه روایت مدام سرگردان است، انگار در جنگل‌های اسکاندیناوی گم شده باشد. این مایه تأسف است، با توجه به اینکه تمام عناصر یک داستان جذاب در اینجا حضور دارند، اما هیچ‌گاه به یک کل منسجم تبدیل نمی‌شوند و بینندگان را در این سردرگمی نگه می‌دارند که بالاخره هدف فیلم‌ساز و فیلم‌نامه‌نویسان چه بوده است. البته، فیلم نور روشنی بر توهمِ به طور گسترده پذیرفته‌شده‌ی «رویای نروژی» می‌تاباند، رویایی که متأسفانه به نظر می‌رسد بازتاب‌دهنده‌ی همتای آمریکایی توهم‌آمیز خود است، اما جدای از این ملاحظات، این داستان در نهایت بیشتر از آنکه پاسخی بدهد، سوال مطرح می‌کند و بینندگان را به اندازه‌ی قهرمان سرخورده‌اش ناراضی نگه می‌دارد. در واقع، ماندن در یک جا ممکن است عاقلانه‌ترین تصمیم برای کسی که نیاز به ایجاد تغییر دارد نباشد، اما لزوماً یک راه‌حل همه‌کاره هم پاسخ قطعی نخواهد بود. هرچقدر هم که تلاش برای انتقال این مفهوم به صورت سینمایی پرمخاطره باشد، همان‌طور که این فیلم نشان می‌دهد، گاهی اوقات بعضی چیزها در نهایت به نتیجه نمی‌رسند.