آناتومی یک سقوط
زنی پس از مرگ همسرش به قتل مشکوک میشود؛ در این میان، پسر نیمهبینای آنها به عنوان شاهد اصلی با یک دوراهی اخلاقی روبرو میشود.
سال انتشار: 2023 کارگردان: Justine Triet ژانر: Crime، Drama، Mystery نویسندگان: Justine Triet، Arthur Harari امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
داخلی. آناتومیِ آناتومی یک سقوط - روز
آناتومی یک سقوط فیلم فوقالعادهایه که از ذهن ژوستین تریه (Justine Triet) بیرون اومده. بازیگری، فیلمبرداری، موسیقی و تدوینش واقعاً زیباست. بیاید نگاهی به آناتومیِ این فیلم بندازیم:
داستان: داستان حول محور علت نامعلوم مرگ ساموئل میچرخه که از پنجره اتاق زیرشیروانیاش سقوط کرده. تنها کسی که توی خونه بوده همسرش ساندرا (با بازی ساندرا هولر) است که مظنون اصلیه. پسرشون دنیل که به خاطر یه اتفاق ناگوار نابینا شده، تنها شاهده. داستان از زاویه دید ساندرا روایت میشه و مثل هر درام دادگاهی دیگهای، جزئیات به مرور فاش میشن. خوشبختانه سرعت روایت فیلم ثابته؛ نه خیلی زود همه چیز رو لو میده و نه خیلی دیر، اطلاعات درست رو در زمان درست بهمون میده. با اینکه نظرم نسبت به داستان مثبته، اما بعضی جاها ریتم فیلم خیلی کند میشه و انگار متوقف میشه؛ ولی در کل، چند مورد بعدی که میگم باعث میشه نقاط ضعف داستان جبران بشه.
بازیگری: بزرگترین دارایی این فیلم بازیگر نقش اولش، ساندرا هولر است. اون فوقالعادهست و توی نقش ساندرا، همسر متوفی، سنگ تمام گذاشته. بقیه بازیگرها هم خوبن، اما هیچکس (به جز اون سگ!) به گرد پای ساندرا نمیرسه!
فیلمبرداری: دوربین توی این فیلم مدام در حال حرکته و آدم رو درگیر نگه میداره. از طنز بصری هم به خوبی استفاده شده. در نهایت، اصلاح رنگ فیلم خیلی طبیعی و گاهی گرم بود که حس و حال خونه رو به خوبی منتقل میکرد.
موسیقی: یه قطعه پیانوی ساده در طول فیلم نواخته میشه که عالیه.
و در آخر تدوین: تدوین برای من یه نقطه قوت بود. کاتهای هوشمندانهای داشت که صحنههای هولناک رو مستقیم نشون نمیداد اما لحظات حساس رو تا جایی که لازم بود کش میداد.
چیزهای زیادی برای دوست داشتن توی این فیلم هست؛ یکی از بهترینهای جشنواره کن ۲۰۲۳.
فید اوت.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
وقتی «دنیل» جوان (میلو ماچادو گرانر) از پیادهروی توی برف با سگش («اسنوپ») برمیگرده، جسد پدرش رو روی برفهای جلوی خونهی کوهستانیشون پیدا میکنه. اون مادرش «ساندرا» (ساندرا هولر) که نویسندهست رو صدا میزنه و خیلی زود تحقیقات پلیس برای فهمیدن ماجرا شروع میشه. ما چی میدونیم؟ خب، راستش نه خیلی زیاد؛ فقط اینکه قبل از اینکه پسر بره پیادهروی، مادرش توی آشپزخانه داشت با یه خبرنگار مصاحبه میکرد و صدای مصاحبه زیر صدای بلند موسیقی که پدرش از طبقه بالا پخش میکرد گم شده بود، و اینکه دنیل نابیناست.
ساندرا از یه دوست قدیمی کمک میگیره تا وکیلش بشه، چون بعد از بازسازیهای صحنه جرم، مقامات به این نتیجه میرسن که شواهد کافی وجود داره که نشون بده ساندرا شوهرش رو از بالکن پرت کرده و کشته. حالا یه درام دادگاهی عجیب و آروم شروع میشه. کسایی که به دیدن دادگاههای بریتانیایی یا آمریکایی عادت دارن، ممکنه سبک دادستان رو که کلاً بر اساس حدس و گمانه و سعی میکنه از شواهدی که شاید اصلاً وجود ندارن نتیجهگیری کنه، جالب و سرگرمکننده ببینن. رئیس دادگاه هم به ندرت توی این تحلیلهای بیاساس از ازدواج پرفراز و نشیب این دو نفر دخالت میکنه. ما از علت نابینایی پسر و گرایشهای جنسی مادرش باخبر میشیم و تا پایان فیلم حس کردم ژوستین تریه با یه تیم بازیگری قوی تونسته یه داستان معمایی بسازه که شاید اصلاً جرمی توش اتفاق نیفتاده باشه! پایانبندی فیلم یه کم عجولانهست، اما یه شک قشنگ رو توی ذهن اون عضو از گروه بازیگران باقی میذاره که احتمالاً بیشتر از همه نیاز به متقاعد شدن داشت! فیلم یه ذره طولانیه و مقدمهچینیاش زیاده، اما وقتی راه میافته، تبدیل به یه درام جنایی تاریک، خوشساخت و گاهی خندهدار میشه که واقعاً ارزش دیدن داره.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همیشه ناامیدکننده است وقتی فیلمی ادای بزرگ بودن درمیآره ولی بهش نمیرسه. این دقیقاً حکایت آخرین اثر ژوستین تریه، نویسنده و کارگردان فرانسویه که تریلرِ به اصطلاح تعلیقآمیزش، به اندازه یه بشقاب غذای مونده و ولرم، بیمزه است. این درام دادگاهی و جنایی درباره مرگ مشکوک یه نویسنده میانسال ناموفق (ساموئل تیس) است که از طبقه دوم کلبه کوهستانیاش سقوط میکنه. فیلم بررسی میکنه که آیا این مرگ خودکشی بوده یا قتل، و همسرش (ساندرا هولر) که خودش نویسنده پرفروشیه، مظنون اصلیه.
با وجود یه ایده اولیه جذاب، فیلم بیش از حد طولانی، پرحرف و ذاتا بیروحه. روایت فیلم سرد و کلینیکیه و شخصیتها هیچ حس همدلی یا دلسوزی در آدم بیدار نمیکنن. در واقع، این یه داستان معماییه که بیشتر شبیه یه «به من چه» طولانی عمل میکنه. مشکل اصلی از فیلمنامهست که سعی کرده داستانی در سبک درامهای دادگاهی بزرگی مثل «آناتومی یک قتل» (۱۹۵۹) بگه، اما هیچوقت به اون سطح از تنش و درگیری مخاطب نمیرسه. فیلمنامه خیلی حسابشده و تقلیدی به نظر میرسه، مخصوصاً توی سکانسهای دادگاه که روی حدس و گمانهای غیرمحتمل تمرکز میکنه تا پروندهای رو جلو ببره که شاید اصلاً نباید به دادگاه میرسید. علاوه بر این، ایهامِ عنوان فیلم اونقدر تابلوعه که هر امیدی به ظرافت یا عمیق بودن فیلم، همون اول که مشکلات رابطه زوج رو میبینیم، دود میشه و میره هوا. با اینکه ساندرا هولر بازی خوبی ارائه داده، اما اصلاً برای نجات فیلمی که ادعاهای بزرگش به جایی نمیرسه کافی نیست. واقعاً برام عجیبه که چطور این فیلم اینقدر توی فصل جوایز سر و صدا کرد. فیلمهای خیلی بهتری توی این سبک وجود دارن، پس بهتره وقتتون رو برای اونا بذارید و از کنار این یکی رد بشید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلم فرانسوی با تم درام دادگاهی که برخلاف فیلمهای دیگه که فضاهای غیرمنتظره و باورنکردنی میسازن، بیشتر روی لحن واقعگرایانهاش تمرکز کرده. کارگردانش ژوستین تریه است که فیلمنامه رو با همکاری آرتور هراری نوشته. این فیلم برنده نخل طلای کن شده و نامزد پنج جایزه اسکار هم بود. داستان توی یه کلبه کوهستانی دورافتاده نزدیک گرنوبل اتفاق میافته؛ جایی که یه زوج مشکلدار زندگی میکنن. ساموئل موسیقی رو با صدای خیلی بلند پخش میکنه تا مزاحم مصاحبه همسر آلمانیاش، ساندرا (با بازی ساندرا هولر) بشه. پسرشون دنیل که نیمهبیناست، از پیادهروی با سگش برمیگرده و جسد پدرش رو زیر پنجره پیدا میکنه.
از اینجا به بعد، تئوریها، تحلیلهای جنایی و فرآیندهای دادگاهی فیلم رو جلو میبرن. انتظار اختراعات عجیب و غریب سبک CSI رو نداشته باشید؛ فیلم خیلی منطقی و معقوله و روی بحرانهای این زوج و تأثیرش روی پسرشون تمرکز میکنه. ساندرا هولر با بازی خیرهکنندهاش فیلم رو رهبری میکنه. کارگردانی و فیلمنامه هم قرص و محکم هستن. تدوین هم عالیه و همه تکهها رو خوب به هم چسبونده. من معمولاً فیلمهای دادگاهی رو خستهکننده میبینم اما این یکی اصلاً اینطور نبود و با وجود ریتم آرومش، آدم رو تا آخر کنجکاو نگه میداره. به نظرم نمره فیلم ۸.۵ از ۱۰ است و حتماً باید دیده بشه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک درام دادگاهی جذاب، هرچند شاید کمی بیش از حد تحویل گرفته شده، که به خوبی تعلیق رو با عمق احساسی ترکیب کرده. تریه به ابهامات حقیقت، روابط و روایتهایی که ما برای کنار اومدن با واقعیتهای پیچیده میسازیم، نفوذ میکنه. هولر در نقش زنی که زیر ذرهبینه، بازی درخشانی ارائه داده. صحنههای دادگاه میخکوبکننده هستن و روالهای دقیق قانونی رو با تنشهای عریان یه درام زناشویی گره میزنن. ساختار فیلم دقیق و حسابشدهست و آدم رو تا آخر دنبال خودش میکشونه. در ضمن، انتخاب موسیقی چقدر افتضاح بود! :O
2025-01-08