خرس‌های بونی: بازگشت به زمین

CinemaSerf (منتقد)

راستش یک صبح یکشنبه بارون شلاقی می‌بارید، واسه همین با خودم گفتم پاشم برم سینما یه فیلمی ببینم. تنها فیلمی که اکران داشتن همین بود و با اینکه فیلم فوق‌العاده‌ای نیست، ولی اون‌قدرا هم فاجعه نیست. یه جسم مکعبی عجیب‌وغریب از اعماق فضا میاد و خب معلومه، اولین کاری که دلمون می‌خواد بکنیم اینه که بزنیمش و ساقطش کنیم! سفینه توی جنگلی سقوط می‌کنه که یه مشت حیوون طرفدار محیط زیست اونجا زندگی می‌کنن. «برامبل» یه خرس دست‌وپاچلفتی اما خوش‌قلبه که آرزوی ابرقهرمان شدن داره. اون دقیقاً تلوتلوخوران می‌خوره به یکی از بقایای سفینه و خیلی زود دانشی به دست میاره که قبلاً خوابش رو هم نمی‌دید. بستنی! این تنها درمونه، واسه همین راه میفته سمت خونه رفیقش تا یه بستنی سانده‌ی مشتی بزنه به رگ. همین‌جاست که با سرنشین اصلی سفینه یعنی «بابی» روبه‌رو میشه؛ یه گربه‌ با مهارت‌های نینجایی که می‌خواد علم و دانشش رو پس بگیره تا بتونه سفینه‌ش رو راه بندازه و تمدن اجدادیش رو که زیر یخ‌های قطب جنوب پنهان شده پیدا کنه. در همین حین، نماد واقعی شرارت پر زرق‌وبرق هم دنبال این خرسه افتاده؛ زنی که به همراه شوهر قوی‌هیکل اما کم‌عقلش می‌خواد یه ربات تک‌چشم شبیه سایکلاپس رو دوباره فعال کنه تا بتونه به نهایت قدرت روی کره زمین برسه.

فیلم واقعاً جالبیه، مخصوصاً از این جهت که درست مشخص نیست دقیقاً برای چه گروه سنی ساخته شده. بچه‌هایی که تو سالن سینما بودن اصلاً براشون جذاب نبود؛ اون جنبه‌های ملایم و رنگارنگ داستان با خرس‌های بغلی و بقیه حیوونای ناطق نتونست باهاشون ارتباط برقرار کنه. ولی برای بزرگسال‌ها عمق بیشتری داره؛ پیام‌هایی داره که رگه‌هایی از فیلم‌های «سیاره ممنوعه» (Forbidden Planet 1956) و «روزی که زمین از حرکت ایستاد» (The Day the Earth Stood Still 1951) توش دیده میشه و درباره خطرات گسترش بی‌رویه تکنولوژی و انسانیت‌زدایی از جامعه هشدار میده. کیفیت انیمیشن خوب و حرفه‌ایه، جلوه‌های بصری قشنگی داره و پیام‌های کار تیمی، رفاقت و وفاداری به‌شکلی گیرا (هرچند تا حدی ساده‌انگارانه) در طول مدت ۱۰۰ دقیقه‌ایش که قطعا زیادی طولانیه، منتقل میشه. نقطه ضعف اصلی فیلم، دوبله انگلیسی به‌شدت معمولی و ضعیفشه. با توجه به اینکه معلومه بودجه خوبی داشته، کاش چندرغاز بیشتر خرج می‌کردن و دوبلورهایی می‌آوردن که صداشون جوری نباشه انگار دارن منوی رستوران رو برای شغل بعدی‌شون روخوانی می‌کنن! در کل ارزش یک‌بار دیدن رو داره و در رده انیمیشن‌های مفهومی‌تر و متفکرانه‌ترِ کودک قرار می‌گیره.