The Last Kumite

JDW1112 (منتقد)

یه ادای دین خوب به فیلم‌های دهه ۸۰. بی‌نقص نیست، ولی با این بودجه خیلی خوب دراومده. شبیه «بی‌مصرف‌ها» (Expendables)ست که کلی از ستاره‌های هنرهای رزمی دهه ۹۰ مثل کورت مک‌کیننی (Kurt McKinney)، ماتیاس هیوز (Matthias Hues)، سینشیا راوتروک (Cynthia Rothrock) و بقیه رو دور هم جمع کرده. بهترین بخش فیلم موسیقی متنشه که توسط پل هرتزوگ (Paul Hertzog) و استن بوش (Stan Bush) ساخته شده (که پشت فیلم‌های بلادسپورت و کیک‌بوکسر هم بودن). تنها ایرادهایی که داشتم این بود که با اینکه مبارزات خوب بودن، ولی خیلی کوتاه بودن. گذشته از این، به نظرم سیاهی‌لشکرهایی که مبارزه می‌کردن خیلی پیر و بی‌روح بودن (به جز مبارزات موای تای، کاپوئرا، و اون پسری که با کورت مک‌کیننی جنگید). این باعث شد اون همه سکانس‌های تمرین خفن آخرش به یه چیز نسبتاً توی ذوق زننده ختم بشه. با این حال فیلم لحظات خودشو داره. متأسفانه یه سری اتفاقات توی تولید فیلم افتاد که جلوی پتانسیل عظیمشو گرفت؛ چیزهایی مثل تورم، اخراج کارگردان از مرحله پس‌تولید، مصدومیت دیوید یونگ (David Yeung) (؟)، حضور وایکینگ سامورایی (یه آدم خیلی چیپ و توهمی) و غیره. در مجموع، به نظرم فیلم به هدفش رسیده، اگه بخوان دنباله براش بسازن فکر کنم باید ستاره‌هایی مثل لورن آودون (Loren Avedon)، گری دنیلز (Gary Daniels) و بقیه رو با یه داستان متفاوت بیارن. من به این فیلم نمره ۶ از ۱۰ رو می‌دم.