Starbright

Sierbahnn (منتقد)

این فیلم قطعا «گرد ستاره» (Stardust 2007) نیست! با اینکه شباهت‌هایی در ایده اولیه وجود داره، اما شخصیت اصلی فیلم رسماً هیچ اراده و کنشی از خودش نداره؛ این یعنی اصلاً نمی‌تونید باهاش ارتباط برقرار کنید. اون فقط همراه این سفر کشیده میشه و کل فیلم کار دیگه‌ای نمیکنه جز این‌که برای چیزایی که اتفاق میفته آه و اوه کنه! نقش اول مرد هم همین‌طور، کلاً دست‌وپاچلفتیه و عملاً هیچ درگیری واقعی با اتفاقات نداره، جز اینکه مثل شعبده‌بازا خرگوش (یا غار و آثار هنری گران‌بها) از کلاه دربیاره! شرورهای داستان هم بی‌هویت و مقوایی‌ان و اصلاً پتانسیل پیش بردن قصه رو ندارن. اونا فقط خبیثن چون باید خبیث باشن! تنها نقطه روشن فیلم جان ریس-دیویس (John Rhys-Davies) هست که حسابی مایه گذاشته و شخصیتی رو بازی کرده که واقعاً حیف بوده تو این فیلم باشه. پایان فیلم به طرز تکان‌دهنده‌ای بی‌مزه و فوق‌العاده خسته‌کننده‌ست و حتی اگه از بقیش خوشتون اومده، بازم توصیه می‌کنم پایانشو نبینید. از نظر فنی بد نیست و به همین خاطر نمیشه نمره پایین‌تری بهش داد، اما در کل یه فیلم بی‌نهایت کسل‌کننده و بی‌روحه. فقط موسیقی فیلم که تو لحظات مناسب اوج می‌گیره، یکی از معدود نقاط قوتشه.