ماده
یک سلبریتی که دوران اوجش تمام شده، دارویی از بازار سیاه تهیه میکند: مادهای برای تکثیر سلولی که به او کمک میکند نسخهای جوانتر و بهتر از خودش را خلق کند.
سال انتشار: 2024 کارگردان: Coralie Fargeat ژانر: Drama، Horror، Sci-Fi نویسندگان: Coralie Fargeat امتیاز: 7.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «ماده» (The Substance) یک نقد تند، بصری و خیرهکننده درباره وسواس صنعت سرگرمی به جوانی و زیبایی ظاهریه. دمی مور (Demi Moore) و مارگارت کوالی (Margaret Qualley) بازیهای فوقالعادهای ارائه دادن که شاید بهترین نقشآفرینی دوران کاریشون باشه؛ دنیس کواید (Dennis Quaid) هم توی نقشش عالی بود. کورالی فارژا (Coralie Fargeat) بررسی میکنه که چطور ستارههای مسن، مخصوصاً زنها، وقتی دیگه با استانداردهای سختگیرانه زیبایی صنعت جور درنمیان، دور انداخته میشن. شخصیت مور که مدام با خاطرات شهرت و زیبایی گذشتهاش دستوپنجه نرم میکنه، برای رسیدن به نسخه «بهتر» خودش وارد مسیر تاریکی میشه. داستان همچنین نقد تندی به ساختار قدرت داره؛ جایی که مردهای سفیدپوست کنترل میکنن کی جلوی دوربین باشه و زنها برای تایید گرفتن، مقابل هم قرار میگیرن. تولید فیلم هم به همون اندازه تحسینبرانگیزه، مخصوصاً گریم و پروتزها که بخشهای «بادی هارور» (ترسناک جسمی) رو خیلی تاثیرگذار کرده. نیمه اول فیلم آرومتره، اما هرچی جلوتر میره صحنههای خشن و چندشآور (gore) خیلی بیشتر میشه و در نهایت به یک «پرده چهارم» پر هرجومرج ختم میشه که تماشاگر رو شوکه میکنه. تدوین سریع فیلم در کنار موسیقی متن تاثیرگذارش، تنش و فضای سورئال داستان رو بالا میبره. با اینکه بخشی از من ترجیح میداد فیلم قبل از اون پایانبندی وحشیانه تموم بشه، اما در کل تجربه فراموشنشدنی و جسورانهای از بررسی غرور، کنترل و ناامیدی در دنیای سرگرمی بود. نمره: B+
2024-09-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
برای فیلمی که تمرکزش روی بدن انسانه، خیلی هوشمندانه است که با یه زرده تخممرغ تازه و درخشان شروع میشه. تخممرغ «بخشنده زندگیه»، مگه نه؟ منشأ همه ماست. زرده که داره میدرخشه، یهو یه سوزن توش فرو میره. این اولین استعاره بصری جذاب از کلی استعاره توی این فیلم ترسناکِ بدنیِ معنادار و دیوانهواره که کورالی فارژا (Coralie Fargeat)، فیلمساز فرانسوی، براش جایزه بهترین فیلمنامه رو از جشنواره کن امسال گرفت. اگه بگیم فیلم «جسورانه» است، حق مطلب رو ادا نکردیم. این یه بررسی بیپروا و حیرتانگیزه از چیزیه که نمایشگرها و بیلبوردها از زنها میخوان (مخصوصاً وقتی سنشون بالا میره) و اینکه چقدر رسیدن به اون خواستهها غیرممکنه. خب، اگه بهش نخندی، باید گریه کنی. بعد از دیدن «ماده»، شاید هر دو کار رو انجام بدی.
2024-09-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بازی دمی مور (Demi Moore) توی فیلم «ماده» اونقدر قویه که سخته بگی کدومش آدم رو بیشتر مست میکنه؛ جایزه حتمی بهترین بازیگر زنش یا فیلمنامه تیز و برنده کورالی فارژا (Coralie Fargeat) که از همین حالا اسکار رو تو جیبش داره.
2024-09-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تفاوت زیادی بین خندهدار بودن و مضحک بودن وجود داره، اما جدیدترین اثر کورالی فارژا (Coralie Fargeat) یه جوری راهش رو پیدا کرده که هر دو باشه. فیلم بعد از اینکه توی بخشهای ابتدایی کلی اعتبار و نظر مثبت جمع میکنه، توی پرده آخر همه رو با یه نمایش طولانی، بیهدف، حالبهمزن و افراطی از بدسلیقگی مطلق به باد میده. داستان درباره یه بازیگر مسن (دمی مور) هست که میخواد با یه داروی تزریقی مرموز جوونیش رو برگردونه. این کار باعث میشه یه همزاد جوونتر (مارگارت کوالی) از بدنش بیرون بیاد که یه شبه تبدیل به بمب جذابیت هالیوود میشه. اما برای اینکه این آزمایش جواب بده، باید قوانین پیچیدهای رو رعایت کنن که با گذشت زمان و رقابتشون برای جلب توجه، رعایت کردنشون سختتر میشه. تا اینجا همه چیز خوبه، اما از اینجا به بعد فیلم به شدت احمقانه میشه. با اینکه چند جا خنده حسابی از آدم میگیره، اما اتفاقات غیرمنطقی و توضیحدادهنشده اونقدر زیاد میشن که صبر تماشاگر لبریز میشه. فیلم مدام تغییر لحن میده و معلوم نیست یه تریلر جدیه یا یه اثر مسخره و اغراقآمیز (مثل فیلم فرانسوی Titane). همچنین به وضوح از فیلمهای دیگه «قرض» گرفته؛ از تصاویر «درخشش» (The Shining) گرفته تا طراحی لباس «هانگر گیمز» و موسیقی فیلم «سرگیجه» (Vertigo). پیام فیلم درباره خطرات زنستیزی هم خیلی گلدرشته و میتونست ظریفتر باشه. در نهایت، با اینکه بازیها و فیلمبرداری خوبه، اما فیلم در پایان کاملاً از ریل خارج میشه. واقعاً عجیبه که چطور جایزه بهترین فیلمنامه کن رو برده. من طرفدار کارهای عجیب و غریبم، اما این فیلم فقط ادای اونها رو درمیاره. حیف، چون شروع خیلی خوبی داشت ولی در نهایت «فرم» رو به «محتوا» (Substance) ترجیح داد.
2024-09-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم یه قدم منطقی بعد از درام قبلی کورالی فارژا یعنی Reality+ (۲۰۱۴) هست، اما این بار با قدرت بیشتری به موضوع غرور و ظاهرپرستی حمله میکنه. «الیزابت» (دمی مور) سالهاست که در اوج دنیای فیتنسه تا اینکه رئیسش «هاروی» (دنیس کواید) تصمیم میگیره اون دیگه پیر شده و به یه مدل جوونتر نیاز دارن. الیزابت که از اخراج شدنش شوکه شده، تصادف میکنه و اونجا با یه پرستار جوون و یه پیشنهاد عجیب برای تست یه مایع مرموز آشنا میشه که بهش اجازه میده هم خدا رو داشته باشه هم خرما رو! طبق سنت «دکتر جکیل و مستر هاید»، تزریق این ماده یه شخصیت دوگانه ایجاد میکنه: یکی خودش و یکی یه نسخه جوون و بینقص. اونا نوبتی کار میکنن؛ هر کدوم یک هفته بیدارن و یک هفته استراحت. مشکل اینجاست که شخصیت جوونتر یعنی «سو» (مارگارت کوالی) خیلی به قوانین پایبند نیست و ما زود میفهمیم که چیزی که «قرض» گرفته شده رو نمیشه برگردوند، اونم با نتایج وحشتناک. بازی دمی مور اینجا در بهترین حالتشه؛ خشم و استیصالش رو عالی نشون میده. کواید هم توی نقش یه مدیر طماع و نفرتانگیز عالیه. پایان فیلم آدم رو یاد کارهای دیوید لینچ یا کراننبرگ میندازه و نشون میده که وقتی زندگی آدمها توخالی و سطحی باشه، چقدر میتونه فاجعهبار تموم بشه. یه نقد وحشیانه به صنعت زیبایی که ارزش دیدن رو داره.
2024-09-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً یه تجربه خاص بود! فیلم «ماده» خیلی سنگینه. از اون فیلمهایی بود که باید یه مدت تو ذهنم میموند تا بتونم دربارهاش نظر بدم. اصلاً نمیدونم از کجا شروع کنم. از اول تا آخرِ ۱۴۰ دقیقهاش دیوانهواره و بعضی صحنههاش واقعاً دیدنش سخته! داستان خودش جذابه، حتی اگه اون همه خون و خونریزی رو کنار بذاریم. پس اصلاً اینطور نیست که فیلم فقط ظاهر باشه و محتوا نداشته باشه. داستان پایهاش شاید خیلی اورجینال نباشه، اما نحوه اجراش خیرهکننده است. دمی مور (Demi Moore) توی این فیلم فوقالعاده است! مارگارت کوالی (Margaret Qualley) هم به همون اندازه درخشان بازی کرده. اگه جایی دیدید که قبل از دیدن فیلم هشدار دادن، جدی بگیرید! با اینکه صحنههای گرافیکی و پیچیدهاش ممکنه خیلیها رو فراری بده، اما فیلم به شدت درگیرکنندهایه. فقط شاید بعدش نیاز داشته باشید یه گوشه دراز بکشید تا حالتون جا بیاد.
2024-10-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من عاشق فیلمهای کمدی فرانسوی هستم و این یکی هم فرقی نداره. کورالی فارژا یه داستان به ظاهر ساده درباره وسواس هالیوود به جوانی و زیبایی ساخته و اون رو مستقیم برده به سمت ژانر فیلمهای کالت و ترسناک درجه ب (از نوع خوبش). عالی بود! در ظاهر فیلم درباره پیر شدن و از چشم هالیوود افتادنه، اما فیلمنامه لایههای جالبی داره: داشتن یه نماینده که به جای تو پیر میشه (مثل دوریان گریِ اسکار وایلد)، موضوع خودبیزاری و خودشیفتگی سطحی، و اون شخصیت «تشنه تشویق» که خیلی از بازیگرها دارن. دمی مور اینجا واقعاً معرکه است. دنیس کواید و مارگارت کوالی هم پا به پای اون توی این بازیِ اغراقآمیز عالی عمل کردن.
2024-11-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**ماده (۲۰۲۴)**: کاوشی عمیق در وسواس جوانی و ترس از زمان
«ماده» یک تجربه سینمایی جسورانه است که جلوههای ویژه میدانی دهه ۸۰ رو دوباره زنده میکنه. فیلم به وسواس جامعه نسبت به جوانی و گذر اجتنابناپذیر زمان میپردازه. داستان درباره یه بازیگر مشهوره (با بازی دمی مور) که با ترس از پیری و از دست دادن شهرت دستوپنجه نرم میکنه و برای برگردوندن جوونیش سراغ یه ماده مرموز میره که عواقب وحشتناکی داره. در واقع این فیلم نقدیه به نگاه قرن بیست و یکمی که جوانی رو به تجربه و حکمت ترجیح میده.
**جلوههای ویژه و خشونت:** از همون اول معلومه که جلوههای فیزیکی با عشق ساخته شدن؛ یه ادای احترام به دورانی که هنوز CGI حاکم نشده بود. صحنههای خشن و چندشآور (gore) بدون هیچ ابایی نمایش داده میشن و آدم رو یاد فیلم «مگس» کراننبرگ میندازن.
**بازیها:** دمی مور یه بازی درخشان ارائه میده و آسیبپذیری و ناامیدی زنی رو که با زمان میجنگه، عالی به تصویر میکشه.
**نقد:** با اینکه فیلم در خیلی جاها عالیه، اما بینقص نیست. پایانش یه کم ناگهانی به نظر میرسه و بعضی از گرههای داستانی باز نشده باقی میمونن.
در نهایت، «ماده» یه نقد تند به ترس از پیریه. چه ازش خوشتون بیاد چه بدتون بیاد، فیلمیه که باعث میشه فکر کنید و دربارهاش حرف بزنید. اگه طرفدار ژانر وحشت هستید که فراتر از یه ترس ساده باشه، حتماً ببینیدش.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «ماده» یه جورایی ترکیبی از چند سبک مختلفه. اول از همه، داستانش آدم رو یاد فیلم «مرگ درخور اوست» (Death Becomes Her) میندازه؛ همون ایده تلاش برای جوانی ابدی در هالیوود. اما نحوه بیانش کاملاً متفاوته. این فیلم خیلی بلندتر، پرزرقوبرقتر، وقیحانهتر و خشنتر از اون فیلم دهه نودی هست. رگههایی از سبک لاوکرفت هم توش دیده میشه که حالبهمزن و ترسناکه. به نظرم فیلم بیشتر یه تجربه بصری هوشمندانه است تا یه داستان منسجم. پیامش هم مثل خود هالیوود، از طریق زرقوبرقهای جوانی اما در عین حال پوچی درونی منتقل میشه. تنها انتقادم اینه که فیلم در اواخرش دیگه خیلی زیادهروی میکنه و اونقدر اغراقآمیز میشه که پیام اصلیش زیر اون همه شلوغکاری دفن میشه. صحنههای پایانی اگه کنترلشدهتر بودن، خیلی بهتر جواب میدادن. در کل، فیلم هوشمندانهایه که نشون میده چطور توی هالیوود، چیزی که دیده میشه مهمتر از چیزیه که هستیم. ارزش دیدن رو داره.
2024-12-05
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک فاجعه تمامعیار. این فیلم توهینی به سوابق درخشان دمی مور و دنیس کواید است که هر دو لیاقت کارهای بسیار بهتری را دارند. فیلم بیش از حد روی بدن شخصیت «سو» تمرکز کرده و از ارائه یک داستان یا پیام معنادار باز مانده است. صحنههای خشن و چندشآور پایانی هم انگار فقط برای همراه شدن با ترندهای روز اضافه شدهاند اما اصلاً جواب نمیدهند. در نهایت، کورالی فارژا نتوانست پیام منسجمی ارائه دهد و فیلم به یک فرصت سوخته تبدیل شد.
2024-12-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من عاشق فیلمهای عجیب، روانشناختی، درام و صحنههای خشن هستم، اما این فیلم زباله محضه.
2024-12-31
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عجیب و غریب؛ فیلمی که به گودالهای پیشرفت و وسواس انسان برای بینقص بودن شیرجه میزنه. از نظر بصری فوقالعاده است و تصاویرش مدام شما رو بین حس هیجان و انزجار معلق نگه میداره. با این حال، با اینکه جسورانه و گاهی به شدت آزاردهنده است، اون تعادل لازم رو نداره. روایت داستان گاهی لنگ میزنه و حفرههایی داره که از تاثیر کلی فیلم کم میکنه. فیلمیه که آدم رو به فکر فرو میبره اما انقلابی نیست؛ بالاتر از متوسطه ولی به عالی نمیرسه. یه جورایی حس میکنم کارگردان وسطای فیلم مرده و یوشیهیرو نیشیمورا مخفیانه جاش رو گرفته!
2025-01-04