ویل ترنت
ویل ترنت (Will Trent) مأمور ویژهای است که در بدو تولد رها شده و دوران بلوغ سختی را در سیستم تحتفشار پرورشگاههای آتلانتا سپری کرده است. او که مصمم است اجازه ندهد هیچکس دیگری دردی را که او کشیده تجربه کند، اکنون بالاترین نرخ حل پرونده را در اختیار دارد.
سال انتشار: 2023– کارگردان: ژانر: Crime، Drama نویسندگان: Liz Heldens، Daniel T. Thomsen امتیاز: 7.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
### **نقد سریال: *ویل ترنت (Will Trent 2023)*** **امتیاز: ۸/۱۰**
*ویل ترنت* یه اثر تازه و هوشمندانه توی دنیای شلوغ سریالهای پلیسیه که با قرار دادن یه شخصیت منحصربهفرد و عمیقاً انسانی در مرکز داستان، حسابی گل کاشته. این سریال که بر اساس رمانهای پرفروش کارین اسلاتر (Karin Slaughter) ساخته شده، داستان ویل ترنت، مأمور ویژه اداره تحقیقات جورجیا رو دنبال میکنه؛ مردی با ذهنی درخشان و تحلیلگر برای حل جنایات—مهارتی که به خاطر دوران سخت کودکی در پرورشگاه و دستوپنجه نرم کردن با دیسلکسیا (خوانشپریشی) شدید به دست آورده.
**نقاط قوت درخشان:**
* **یه قهرمان واقعاً خاص:** **رامون رودریگز (Ramón Rodríguez)** بهترین انتخاب برای نقش ویل ترنت بود. اون ترکیبی جذاب از هوش بالا، آسیبپذیری پنهان و یه جور صداقتِ خجالتی و دوستداشتنی رو به نمایش میذاره. تماشای اون در حالی که صحنه جرم رو رمزگشایی میکنه و همزمان مخفیانه با خوندن یه گزارش کلنجار میره، اون رو به یکی از متفاوتترین و همدلیبرانگیزترین نقشهای اول تلویزیون تبدیل کرده.
* **تیم بازیگری مکمل عالی:** شیمی بین بازیگرها فوقالعادهست. **اریکا کریستنسن (Erika Christensen)** در نقش کارآگاه آنجی پولاسکی، دوست قدیمی و پیچیده ویل که یه معتاد در حال بهبوده، عالی ظاهر شده. **ایانتا ریچاردسون (Iantha Richardson)** هم در نقش کارآگاه فیت میچل، شریک ویل که اول با اکراه و بعد با تحسین کنارش میمونه، میدرخشه. این سه نفر با هم ترکیبی رو میسازن که به هر سکانس جون میده.
* **پروندههای شخصیتمحور:** با اینکه معماهای هفتگی خوب طراحی شدن، اما بیشتر بهونهای هستن برای کندوکاو در تروماهای گذشته و روابط پیچیده شخصیتها. سریال به خوبی تونسته تعادل بین هیجان پروندههای هفتگی و داستانهای پسزمینه رو حفظ کنه.
* **آتلانتا به عنوان یک شخصیت:** سریال به خوبی از فضای جنوب آمریکا استفاده کرده و بافت خاص اون منطقه، از نهادها گرفته تا لهجهها رو بدون اینکه به کلیشه تبدیل بشن، به تصویر کشیده.
**چرا امتیاز ۹ یا ۱۰ نگرفت:**
* **ساختار آشنا:** زیر لایه این قهرمان خاص، سریال گاهی به کلیشههای استاندارد پلیسی و ریتمهای تکراری حل جرم در شبکههای تلویزیونی تکیه میکنه.
* **ملودرامهای گاهوبیگاه:** داستانهای سنگین گذشته و تروماها ممکنه در موارد نادری بیش از حد احساسی بشن که با لحن واقعگرایانه سریال کمی تضاد پیدا میکنه.
**نظر نهایی:**
*ویل ترنت* یه موفقیت چشمگیره چون میدونه توی ژانری که بر پایه معما ساخته شده، جذابترین راز، قلب انسانه. این یه سریال پلیسیِ با روحه که با بازیهای درخشان و شخصیتی جلو میره که نمیتونید تشویقش نکنید. سریال همیشه درگیرکننده و هوشمندانهست و عمق احساسیش خیلی بیشتر از یه درام جنایی معمولیه.
**ببینید اگر:** عاشق درامهای شخصیتمحور، قهرمانهای خاص و سریالهای جنایی هستید که حس و حال و روح دارن.
**نبینید اگر:** دنبال یه رئالیسم پلیسی خیلی خشن و تاریک یا داستانهای قاتل زنجیرهای با ریتم خیلی تند و پر از پیچش هستید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من نمیدونم این ویل ترنت کجاست. زنم این سریال رو میبینه، منم رمانهاش رو خوندم و چند فصلی هست که دنبال ویل ترنت میگردم اما انگار خبری ازش نیست. اونا یه شخصیت دارن که اسمش همینه، ولی این ویل ترنت نیست. نه قیافهش شبیه اون شخصیتیه که خوانندهها میشناسن و دوستش دارن، و نه رفتارش. فکر کنم قضیه اینه که ABC و دیزنی به رمانها نگاه کردن و با خودشون گفتن: «ویل زیادی سفیده، زیادی ترسوئه (هم به معنای واقعی هم استعاری)، زیادی ورزشکاره و به شکل عجیبی دوستداشتنیه... بیاید عوضش کنیم و یه نفر رو بیاریم که تنوع نژادی داشته باشه و شبیه مستر بین باشه.» البته انصافاً مثل خیلی از سریالهای دیگه که شخصیتهای اصلی رو عوض کردن، اون «پیامهای گلدرشت» رو توی چشم مخاطب نمیکنن... ولی خب این دقیقاً اون مدل تعویضهای نتفلیکس/دیزنی هم نبود، چون اگه اونجوری بود الان باید یه زن سیاهپوست چاق میبود. ولی باز هم شخصیت عوض شده، بقیه کاراکترها هم همینطور. کلاً سریال رو تقریباً برعکس رمانها ساختن... اما چون مدام اون «پیامهای خاص» رو فریاد نمیزنن، میشه یه جورایی تحملش کرد. اگه کتابها رو نخونده باشید، سریال قابل دیدنه، اما اگه خونده باشید، واقعاً بهتون توهین میشه.
2026-02-18