The Highwayman

CinemaSerf (منتقد)

کسی فیلم «Carry On Dick» (محصول ۱۹۷۴) رو به یاد داره؟ خب احتمالاً اون فیلم خیلی ارزش بیشتری نسبت به این مزخرف بی‌روح داره. این مورگان ریس-دیویس (Morgan Rees-Davies) هست که نقش راهزن افسانه‌ای انگلستان رو بازی می‌کنه؛ کسی که بعد از دزدیدن ناخواسته دختر ارلِ پمبروک (استیون دولتون)، خودش رو تو دردسر بزرگی می‌بینه. حالا خدایی معلوم نیست کی تو این اسارت وضعش بدتره، چون «الیزابت» (با بازی مولی هیندل) اصلاً دختر دست‌وپا بسته‌ای نیست. در واقع اون از آزادی و هیجان زندگی بدون گن و کرست و تعظیم‌های تشریفاتی کاملاً لذت می‌بره. این وسط، نامزد حیله‌گرش «وینثروپ» (تام هندریک) قصد داره از پدر بی‌پول و ساده‌لوح الیزابت کلاهبرداری کنه تا بتونه خونه‌شون رو غصب کنه، چونکه ممکنه معدن‌های پردرامدی زیرش باشه و... خب... بیشتر صحنه‌های شمشیربازی و اکشن فیلم افتاده دوش سیارون دیویس (که شبیه آیدان ترنره) در نقش «او رایلی»، و انصافاً اگه بخوایم منصف باشیم، نقش اون تنها چیزیه که تو این فیلم تا حدی جذابه. شاید این ایده رو کاغذ بعد از خوردن چند لیوان آبجو خوب به نظر می‌رسیده، اما روی پرده سینما با یه مفهوم ضعیف طرفیم که تو هیچ سطحی انتظارات رو برآورده نمی‌کنه. مهارت‌های بازیگری در حد ابتداییه و دیالوگ‌ها با خوش‌بینی ساده‌لوحانه‌ای سعی می‌کنن طنز سیاه تحویل مخاطب بدن، تا اینکه می‌رسیم به پایانی که حتی «سید جیمز» رو هم شبیه برنده اسکار جلوه میده! داستان خوب بود، تم قوی و فرصت‌های زیادی وجود داشت - اما در عوض، با یه درام ضعیف و بی‌حال روبرو شدیم که زورش می‌رسه نود دقیقه خودش رو کش بده.