Superheroes
«ابرقهرمانان» ما را با چند مورد از معروف‌ترین قهرمانان ماسک‌دار کشور آشنا می‌کند؛ از جمله مستر اکستریم (Mr. Xtreme)، یک نگهبان امنیتی ۳۳ ساله در روز، اما کابوس بدترین اشرار در شب. ما مستر اکستریم را در گشت‌های شبانه‌اش در خیابان‌های سن دیگو دنبال می‌کنیم که تلاش می‌کند جلوی آدم‌های شرور را بگیرد و از بی‌گناهان محافظت کند. همچنین با «ابتکار نیویورک» آشنا خواهیم شد، گروه چهار نفره فوق‌العاده‌ای از ابرقهرمانان دنیای واقعی که با هم زندگی می‌کنند و به مبارزه با جرم و جنایت، محله به محله در بروکلین می‌پردازند. با هدایت زیمر، تماشا خواهیم کرد که آن‌ها به خیابان‌ها می‌روند و تلاش می‌کنند با «گشت‌های طعمه» جنجالی خود، مجرمان را از مخفیگاه بیرون بکشند. با بیش از ۳00 ابرقهرمان ثبت‌شده در ایالات متحده، ما به طور قطعی پدیده فرهنگی «ابرقهرمان دنیای واقعی» را کشف خواهیم کرد و می‌فهمیم چه چیزی الهام‌بخش این شهروندان عادی بوده تا قانون را شخصاً به دست بگیرند و تلاش کنند جهان را برای همه به مکانی بهتر و امن‌تر تبدیل کنند.
سال انتشار: 2011 کارگردان: Michael Barnett ژانر: Documentary، Action، Comedy نویسندگان: Michael Barnett، Theodore James امتیاز: 6.4نقدها و نظرات
LastCaress1972 (منتقد)
این فیلم را از سوپرمارکت محلی‌ام با قیمت پنج پوند خریدم و واقعاً خوشحالم که این کار را کردم. این یک مستند نود دقیقه‌ای از شبکه HBO است، نگاهی سبک اما پرمحبت به گروهی از افراد در سراسر آمریکا که تصمیم گرفته‌اند وقت آزاد خود را صرف گشت‌زنی در خیابان‌ها به عنوان «ابرقهرمانان دنیای واقعی» کنند. سعی کنید فیلم‌های Defendor، Super یا Kick-Ass را تصور کنید، البته اگر واقعی بودند. این مستند رگه‌هایی از طعنه و شوخ‌طبعی ملایم دارد - حق هم دارند، چون وقتی می‌بینی بعضی از این قهرمانان وسط ترافیک می‌دوند یا در باغ‌های مردم عادی مصاحبه می‌کنند («گورتون رو از ملک من گم کنید بیرون!»)، سخت است که خنده‌ات نگیرد - اما در مجموع با نگاهی دلسوزانه به این آدم‌های طردشده عجیب اجتماعی که با این حال بی‌شک نیت خوبی دارند، پرداخته است. مستند بیشتر سرنوشت مستر اکستریم در کالیفرنیا را دنبال می‌کند (در حالی که در آپارتمان بسیار کثیفش که به آن «اکستریم‌کیو» می‌گوید، در حال تماشای سریال «مورفین‌های قدرتمند پاور رنجرز» است و با اشتیاق یک بچه پنج ساله فریاد می‌زند: «آره! این‌ها الان دارن مورف می‌شن!») که تلاش می‌کند اعضای جدیدی را به XJL (البته یعنی لیگ عدالت اکستریم) جذب کند، و مستر لجند در فلوریدا، رهبر تیم عدالت (که شامل خودش، سیمبیوت، سوپر هرو و یک خانم است که اسمش الان یادم رفته؛ از این آدم‌های عجیب‌وغریب زیاد توی این فیلم هست) که چشمش به دنبال خانم‌هاست و در حین گشت‌زنی دلش یک یا سه تا آبجوی خنک می‌خواهد («من همیشه برای شب پیش رو توی ون‌ام آبجو نگه می‌دارم... البته هیچ‌وقت تا حد مستی نمی‌خورم (قلوپ، قلوپ)... حالا اگر مشکلی ندارید، باید این تو بار گلویی تر کنم...»). این فیلم بازی‌ها و سرگرمی‌ها را با نگرانی‌های متعدد کارشناسان پلیس/حقوقی در مورد سودمند بودن این خودسرها و خطرات احتمالی که یا به استقبالشان می‌روند یا ناخواسته برای خود ایجاد می‌کنند، در هم آمیخته است. کل ماجرا شبیه یک تراژدی هشداردهنده به سبک لوئیس ثرو (Louis Theroux) به نظر می‌رسد، و در واقع چهار نفر از این سوپرها (ابتکار نیویورک، با حضور یک قهرمان همجنس‌گرای آشکار) به خیابان می‌روند و آشکارا دست به دام‌گستری (تلاش برای وسوسه کردن افراد همجنس‌گراستیز بالقوه) می‌زنند. خوشبختانه کار به آنجا نمی‌کشد («خب، بارون شروع شده، پس داریم می‌ریم خونه») و مستند در تمام طول مدت لحن شاد و سبک خودش را حفظ می‌کند. امتیاز ۹.۵ از ۱۰، کاملاً پیشنهاد می‌شود. قول می‌دهم پنج پوندی که خرج می‌کنید ارزشش را دارد.
2013-08-11