Architecton

CinemaSerf (منتقد)

میدونستید بتن بعد از آب پرمصرف‌ترین ماده روی کره زمینه؟ این موضوع برمی‌گرده به اینکه فهمیدیم سنگ چقدر ماده انعطاف‌پذیریه. از دوران ماقبل تاریخ، آدما از سنگ برای همه‌چیز، از ساخت سلاح گرفته تا مسکن استفاده می‌کردند. فیلم با اینکه تا اون حد به گذشته دور نمیره، اما با تکنیک‌های تصویربرداری جالبش نشون میده چطور این ماده وارد زندگی روزمره‌مون شده. بعضی جاها تصاویر واقعاً هوشمندانه اجرا شدن، به‌خصوص صحنه‌های ریزش انفجاری صخره‌های رسوبی و کریستالی که موقع پایین اومدن خرد میشن. همین‌طور بقایای دلگیر بعضی سازه‌ها که با مرور زمان انقدر آسیب دیدن که انگار مال منطقه جنگی‌ان. اما متأسفانه دیالوگ‌ها و گفتگوهای فیلم کمک چندانی به ساختار تکراری اون نمیکنن و بعد از دیدن یکی دو تا پلانِ هلی‌شات (پهپادی)، حس میکنی دیگه هر چی بوده رو دیدی. فیلم میتونست خیلی راحت توی نیم ساعت خلاصه بشه تا هم فیلمبرداری و هم سیر زمانی اون تأثیرگذارتر بشن؛ موسیقی متن هم بعد از یه مدت به‌جای اینکه به فیلم جون بده، بیشتر به بی‌روح شدنش کمک میکنه. در کل سبک‌های معماری خیلی متفاوتی - هم انسانی و هم طبیعی - رو به تصویر میکشه و لازم نیست حتماً زیباشناس باشید تا بفهمید بعضیاشون جذاب‌تر از بقیه‌ان. ارزش یک بار دیدن رو داره.