اهریمن خاموش 5 مجازات

اهریمن خاموش 5 مجازات

آلیس (Alice) در خانه در کنار دخترش بکی (Becky) و همسرش از خواب بیدار می‌شود. اما به زودی متوجه می‌شود که در واقع در یک مرکز زیرزمینی متعلق به شرکت آمبرلا (Umbrella Corporation) است. ناگهان سیستم امنیتی کامپیوتر از کار می‌افتد و آلیس به اتاق کنترل مرکزی فرار می‌کند. او با ایدا وانگ (Ada Wong) ملاقات می‌کند که با آلبرت وسکر (Albert Wesker) همکاری می‌کند و متوجه می‌شود که وسکر یک تیم پنج نفره را برای نجات آن‌ها فرستاده است. با این حال، ملکه سرخ، جیل ولنتاین (Jill Valentine) و رین (Rain) را برای شکار آن‌ها می‌فرستد.

سال انتشار: 2012 کارگردان: Paul W.S. Anderson ژانر: Action، Horror، Sci-Fi نویسندگان: Paul W.S. Anderson امتیاز: 5.3

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

این فیلم پنجمین قسمت از سری رزیدنت اویله. اصلاً چرا باید بخواید این فیلم رو ببینید؟ اصلاً چرا باید بخواید هیچ‌کدوم از فیلم‌های رزیدنت اویل رو ببینید؟ بازیگری خوب... نه. داستان هوشمندانه و جذاب... ابداً. زامبی... آره. اکشن... قطعاً بله! چیز دیگه... خب اگه جزو قشر جوون‌تر آقایون باشید احتمالاً به خاطر میلا یوویچ (Milla Jovovich) هم تماشاش می‌کنید. حالا که تکلیفمون با فیلم روشن شد، آیا فیلم انتظارات رو برآورده می‌کنه؟ جواب بدون شک بله است! این فیلم دقیقاً همون چیزی رو ارائه داد که ازش انتظار داشتم. همون‌طور که گفتم این پنجمین فیلمه و کل سری از یه بازی ویدئویی ریشه گرفته، پس جای تعجب نداره که فیلم مثل یه سکانس اکشن طولانی بازیه که هر از گاهی با چند تا دیالوگ قطع می‌شه. با این حال خیلیا انگار انتظار چیز دیگه‌ای دارن و فیلم رو با اون معیارها قضاوت می‌کنن. به نظرم اون امتیازهای خیلی پایین بی‌انصافیه. فیلم واقعاً همون چیزی رو که باید، ارائه می‌ده. خیلی از صحنه‌های اکشن فوق‌العاده‌ان. صحنه‌های اسلوموشن (صحنه آهسته) خوب کار شدن و برخلاف بعضی فیلم‌ها که رو اعصابن، اینجا لذت‌بخش هستن. زامبی‌ها و بقیه هیولاها هم خوبن. و بله، اعتراف می‌کنم با اینکه دیگه جزو جوون‌ها نیستم، اما هنوز از دیدن میلا یوویچ که با اون لباس‌های چسبون مسخره این‌طرف و اون‌طرف می‌پره لذت می‌برم. اگه بخوام از چیزی شکایت کنم، اینه که نصف فیلم رو اعصابم بود که چرا هیچ‌کس به این فکر تابلوی ساده نمی‌رسه که اون دستگاه کنترل ذهن قرمز رو از روی سینه جیل بکنه. وقتی بالاخره آخرش این کار رو کردن، با خودم گفتم «واقعاً باید این‌قدر طول می‌کشید تا این فکر به کله‌تون برسه احمق‌ها؟». نمی‌تونم به فیلم امتیاز کامل بدم چون بالاخره داستان درست و حسابی نداره، اما قطعاً به نظرم ارزش ۷ از ۱۰ رو داره. موقع دیدنش خیلی بهم خوش گذشت. پایان فیلم هم مثل همیشه با یه تعلیق (Cliff-hanger) مدل بازی‌های ویدئویی تموم می‌شه و واقعاً امیدوارم حالا که آلیس قدرت‌هاش رو پس گرفته، یه دنباله دیگه بسازن. از دست دادن قدرت‌هاش توی قسمت‌های قبلی یکی از ضدحال‌های بزرگ برای من بود.

2013-02-03


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 3

بعد از ۸ سال دوباره دیدمش و نظرم همونه. فکر کنم بعد از دیدن دوباره کل فرنچایز، دیدنش راحت‌تر بود ولی هنوزم فکر می‌کنم داستانش ضعیف بود، حتی با استانداردهای خود این سری. با اینکه می‌دونم از روی بازی ساخته شده، واقعاً دلم می‌خواست فیلم این‌قدر حس بازی بودن رو منتقل نکنه، حتی بیشتر از قسمت‌های قبلی. هنوزم یوویچ رو در نقش آلیس دوست دارم، در واقع به نظرم قوی‌ترین بازیگر کل تیمه و در مقابلش گیلوری (Guillory) بازی واقعاً بدی ارائه می‌ده (حداقل وقتی تحت کنترل آمبرلاست). راحت می‌شه گفت این ضعیف‌ترین قسمت کل سریه. **۱.۵ از ۵**

2020-11-20


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

آلیس داره از یه دنیای موازی عبور می‌کنه. وقتی بالاخره به خودش می‌آد، می‌بینه توی یه شهر زیرزمینی گیر افتاده.

2023-08-15


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

رزیدنت اویل: قصاص (۲۰۱۲) نقطه‌ایه که این فرنچایز هویت خودش رو به عنوان یه اثر کاملاً اکشن قبول می‌کنه. هر چی از آثار ژانر وحشت باقی مونده بود پاک می‌شه تا جا برای سکانس‌های مبارزه بی‌وقفه، صحنه‌های عجیب و غریب و ریتم پرانرژی باز بشه. داستان ساده‌ست و بیشتر برای این وجود داره که اکشن رو جلو ببره، اما چند تا المان جالب مثل ورود ایدا وانگ و گسترش نفوذ آمبرلا رو معرفی می‌کنه. با این حال، با اینکه داستان پتانسیل داره، هیچ‌وقت عمیق نمی‌شه و همه چیز رو در سطح نگه می‌داره. کارگردانی همون سبک همیشگی پل دبلیو. اس. اندرسون (Paul W.S. Anderson) رو داره؛ پر از اسلوموشن و اکشن‌های متکی به جلوه‌های ویژه. فیلم‌برداری هم که باز بر عهده گلن مک‌فرسون (Glen MacPherson) بوده، همون رویکرد بیش از حد استایل‌دار فیلم‌های قبلی رو حفظ کرده و با اینکه شیک به نظر می‌رسه، اما می‌تونه تکراری بشه. از نظر تدوین هنوز آشفته‌ست، اما دیگه توی این مرحله، این آشفتگی امضای این فرنچایز شده. با وجود تمام نقاط ضعفش، فیلم چند تا سکانس سرگرم‌کننده داره و بعضی لحظات از نظر بصری خوب از آب دراومدن. میلا یوویچ همچنان ستونیه که همه چیز رو نگه داشته و همون انرژی و جذبه‌ای رو میاره که باعث می‌شه این فیلم‌ها قابل دیدن باشن. اون باعث می‌شه هر صحنه اکشن جذاب به نظر برسه، حتی وقتی فیلمنامه عمق یا دیالوگ خاصی نداره. موسیقی متن هم اون حس سریع و پرانرژی رو حفظ می‌کنه و با سبک فیلم جوره. با اینکه «قصاص» اصلاً کامل نیست و قطعاً بهترین فیلم سری هم نیست، اما در نوع پر هرج و مرج خودش هنوز لذت‌بخشه‌. اگه با انتظار یه اکشن خالص و نه هیچ چیز دیگه سراغش برید، می‌تونید ازش لذت ببرید، حتی اگه ریشه‌های ترسناک فرنچایز خیلی وقت پیش از بین رفته باشه.

2025-02-03