بتمن
وقتی یک قاتل زنجیرهای سادیست شروع به قتل چهرههای سیاسی کلیدی در گاتهام میکند، بتمن مجبور میشود درباره فساد پنهان شهر تحقیق کرده و دخالت خانوادهاش را زیر سوال ببرد.
سال انتشار: 2022 کارگردان: Matt Reeves ژانر: Action، Crime، Drama نویسندگان: Matt Reeves، Peter Craig، Bob Kane امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بتمن» (The Batman) داستانی بسیار درگیرکننده و فراموشنشدنیه که یکی از بهترین اقتباسهای ساخته شده از این شخصیت تا به امروزه. در سال ۱۹۸۹، انتخاب مایکل کیتون (Michael Keaton) برای پوشیدن شنل بتمن خیلی جنجالی بود، اما اون خیلی زود با موفقیت خیرهکننده فیلم «بتمن» و دنبالهاش «بازگشت بتمن»، دهن منتقدها رو بست. با اینکه توی این سالها چهار بازیگر دیگه هم نقش سینمایی این شخصیت رو بازی کردن، کیتون برای خیلیها هنوز استاندارد طلاییه و کریستین بیل (Christian Bale) جدیترین رقیبش محسوب میشه. وقتی رابرت پتینسون (Robert Pattinson) به عنوان بتمن جدید معرفی شد، همه کنجکاو بودن اما نگرانیهایی هم وجود داشت؛ چون بازیگری که بیشتر با نقش ادوارد توی فیلمهای «گرگومیش» (Twilight) شناخته میشد، انتخاب عجیبی به نظر میرسید. اما به نظرم هر کسی که کارهای اخیرش مثل بازی توی فیلم «فانوس دریایی» (The Lighthouse) رو دیده باشه، میدونه که گفتن اینکه اون از پس این نقش برنمیآد، بیانصافیه.
توی فیلم «بتمن»، مخاطب با یک بروس وین (Bruce Wayne) تاریکتر و درهمشکستهتر روبرو میشه؛ یک گوشهنشین امو (Emo) که فرقی اساسی با اون شخصیت اشرافی و خوشگذرانی داره که دهههاست به تصویر کشیده شده. اون فردی بسیار عبوس و منزویه که هیچ جذبه یا وقار خاصی از خودش نشون نمیده و حتی توی برقراری تماس چشمی هم مشکل داره. وقتی شهردار گاتهام کمی قبل از انتخابات توسط فرد مرموزی به اسم «ریدلر» (Paul Dano) کشته میشه، جیمز گوردون (Jeffrey Wright) از این پارتیزان که به اسم «بتمن» شناخته میشه، برای کمک به پلیس دعوت میکنه. گوردون مدتی هست که با بتمن همکاری میکنه، اما مشخصه که این رابطهاش باعث محبوبیتش بین همکارهاش نشده و خیلیهاشون علناً حضور و دخالت بتمن در صحنههای جرم رو زیر سوال میبرن. چیزی که اوضاع رو پیچیدهتر میکنه، سرنخهایی هست که در صحنههای مختلف جرم خطاب به بتمن گذاشته شده و باعث میشه خیلیها فکر کنن اون ممکنه با خودِ قاتل همدست باشه.
با پیشرفت تحقیقات، جنبههای کثیف شهر گاتهام در قالب یک دختر گمشده که با شهردار متاهل عکس داشته، آشکار میشه؛ دختری که ممکنه کلید حل این پرونده باشه. ناپدید شدن اون باعث میشه دوستش سلینا کایل (Zoe Kravitz) هویت «زن گربهای» (Catwoman) رو به خودش بگیره و وارد دنیای زیرزمینی جنایتکارانی مثل کارماین فالکون (John Turturro) و پنگوئن (Colin Farrell) بشه. در حالی که اون و بتمن تحقیقات خودشون رو پیش میبرن، مسیرهاشون به هم گره میخوره و ماجرا پیچیدهتر میشه. با بالا رفتن تعداد کشتهها و تلاش بتمن برای فهمیدن هدف اصلی ریدلر، لحن فیلم در یک رقابت مرگبار با زمان، تاریکتر و شومتر میشه.
فیلم از صحنههای اکشن زیاد و جلوههای ویژه پر زرقوبرق که توی فیلمهای کمیکبوکی رایجه دوری میکنه و در عوض، یک معمای قتل با ریتم آروم رو به مخاطب ارائه میده که در تمام مدت زمان سه ساعتهاش، آدم رو میخکوب میکنه. لحن تاریک و دلهرهآور فیلم با موسیقی متن وهمآلود و ضربات پیانوی تم اصلی فیلم تکمیل میشه که به خوبی نشون میده این اثر برای مخاطب بزرگسال ساخته شده. پتینسون در نمایش اون شخصیت عمیقاً آسیبدیدهای که پشت ماسک پنهان شده، عالی عمل کرده؛ بتمنی که برای بروس وین تنها راه فرار یا درمانه، چون اون اصرار داره شهری رو نجات بده که خیلیها معتقدن نجاتیافتنی نیست. اون رابطهاش با آلفرد (Andy Serkis) رو شکرآب کرده، به ثبات مالی و اعتبار شرکت خانوادگیاش در راه انتقام و عدالت آسیب زده و به یک گوشهنشین تلخ و درهمشکسته تبدیل شده. میشه گفت تنها تعامل اجتماعی اون در قالب بتمنه و وسواس فکریاش واقعاً تماشایی و در عین حال ترسناکه. پتینسون از پس صحنههای اکشن هم به خوبی براومده؛ فیلم این صحنهها رو با فاصله قرار داده تا بیشتر روی خودِ شخصیت تمرکز کنه تا گجتها، حتی در صحنه تعقیب و گریز هیجانانگیز با نسخه جدید بتموبیل.
تیم بازیگری مکمل هم عالی عمل کردن و پل دینو نسخهای بسیار جذاب و آزاردهنده از شخصیتش ارائه داده که فیلم رو تاریکتر و گیراتر کرده. مت ریوز کارگردان، یک سبک بصری و لحن دلهرهآور خلق کرده که بخش زیادی از اون در تاریکی میگذره و فیلمنامهاش ترسی نداره که به جای اکشن و جلوههای ویژه زیاد، روی شخصیتها و نقصهاشون تمرکز کنه. من این نسخه از شخصیت و این تفسیر رو بیشتر از نسخههای قبلی دوست داشتم؛ حرکت جسورانه برای ساخت یک معمای قتل تاریک و کند به جای یک فیلم اکشن پر از جلوههای ویژه، من رو یاد بهترین داستانهای بتمن مثل «شوخی مرگبار» یا «هالووین طولانی» انداخت. این فیلم شاید برای همه، مخصوصاً بینندههای کمسنوسال مناسب نباشه و ممکنه بعضیها با انتخاب بازیگرها مشکل داشته باشن، اما بازیها واقعاً میدرخشن. در نهایت، «بتمن» داستانی بسیار جذاب و فراموشنشدنی بود که برای من یکی از بهترین اقتباسهای تاریخ این شخصیت به حساب میآد. ۴ ستاره از ۵.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقدها و هایپ دور این فیلم خیلی زیاد بود! مقایسهاش با «شوالیه تاریکی» (The Dark Knight) توقعاتم رو برد بالا... شاید هم زیادی بالا. انتظار داشتم کاملاً شگفتزده بشم که نشدم، اما با این حال، «بتمن» یک فیلم استثنایی بود. فیلمبرداری و جلوههای بصری خیرهکنندهست. مت ریوز (Matt Reeves) انتخابهای خلاقانه و هوشمندانهای داشت؛ از جمله بروس وینِ گوشهنشین و شبیه ستارههای راکِ گرانج، و ریدلری که شدیداً تحت تأثیر قاتل زودیاک بود. بازیگریها هم عالی بود و زوئی کراویتز (Zoe Kravitz) و پل دینو (Paul Dano) بازیهای درخشانی ارائه دادن. «بتمن» برخلاف اکثر فیلمهای ابرقهرمانی که سبک اکشن-کمدی دارن، بیشتر روی جنبههای روانشناختی و معمایی تمرکز کرده. تنها ایرادم اینه که بخش معمایی فیلم تا حد زیادی قابل پیشبینی بود و هیچکدوم از پیچشهای داستانی غافلگیرم نکرد. در نهایت، این فیلم یک اضافه شدن عالی به فرنچایز بتمن بود و بیصبرانه منتظرم ببینم در ادامه چی میشه.
2022-03-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بتمن» لیاقت تمام اون هایپهایی که براش شده بود رو داره و حتی فراتر از اونهاست. مت ریوز (Matt Reeves) یک تریلر نوآر ارائه میده که به مراتب تاریکتر، شدیدتر و به شکل ترسناکی واقعگرایانهتر از اقتباسهای قبلیه؛ با یک بروس وین/بتمن که به شدت دنبال انتقامه و یک ریدلر (Riddler) دیوانه، مرموز و وحشتآور. فیلمبرداری گرگ فریزر (Greig Fraser) - با اون نماهای لرزهآور از ورود و خروج بتمن و تصاویر خیرهکننده از گاتهام - و موسیقی متن مایکل جاکینو (Michael Giacchino) که واقعاً اعتیادآوره و کل فیلم رو ارتقا میده، باعث شده این نسخه از نظر بصری و شنیداری بهترین نسخه سینمایی بتمن تا به امروز باشه. حتی با وجود تمرکز داستان روی کارهای کارآگاهی، صحنههای اکشن هیجانانگیز و فوقالعاده فیلمبرداری شدن. تمام بازیگرها فوقالعادهان، مخصوصاً پل دینو (Paul Dano) و رابرت پتینسون (Robert Pattinson)؛ پتینسون تمام شک و تردیدها درباره استعدادش رو از بین میبره. به جز یک بازه کوتاه در انتهای پرده دوم، این سه ساعت مثل برق و باد میگذره. این یکی از بهترین فیلمهای ساله و رقیب جدی در بحث بهترین فیلم کمیکبوکی تمام دوران محسوب میشه. امتیاز: A
2022-03-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
پل دینو (Paul Dano) و کالین فارل (Colin Farrell) فوقالعادهان، اما «بتمن» یک پیادهروی سه ساعته و خستهکننده توی گاتهامه که تهش به یک معمای اغراقآمیز ختم میشه که اصلاً ارزش حل کردن نداره. اینکه هم بتمن و هم جیم گوردون با صدای خشدار و زمزمهوار حرف میزنن خیلی زیادهروی به نظر میرسه؛ همینطور اصرار گوردون که هر بار بتمن رو میبینه بهش میگه «رئیس» (Chief). فیلم به خاطر نشون دادن لایههای زیرین جرم و جنایت توی گاتهام قابل تحسینه، اما داستانسراییاش مثل اون قسمتهای باگز بانی میمونه که راه رو اشتباه میره؛ یک گشتوگذار بیهدف توی یک لونه خرگوش تاریک که اصلاً نیازی بهش نبود.
2022-03-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
شاهکار. بهترین فیلم دیسی (DC) تا به امروز.
2022-03-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
_**«زخمهای ما میتونن ما رو نابود کنن، حتی بعد از اینکه جراحتهای فیزیکی خوب شدن. اما اگه ازشون جون سالم به در ببریم، میتونن ما رو تغییر بدن. اونا میتونن به ما قدرت تحمل و نیروی مبارزه بدن.»**_
از وقتی اعلام شد که مت ریوز (Matt Reeves) قراره بعد از کنارهگیری بن افلک، کارگردانی «بتمن» رو بر عهده بگیره، شک نداشتم که یک شاهکار حسابی میسازه. این دقیقاً همون بتمن لایو-اکشنیه که باید باشه. یک فیلم نوآر حماسی ۳ ساعته که عمیقاً وارد دنیای کمیکبوکی گاتهام میشه. رابرت پتینسون (Robert Pattinson) به بهترین شکل هم بروس وین و هم بتمن رو به تصویر میکشه. من عاشق قوس شخصیتی اون شدم؛ جایی که میفهمه گاتهام برای خوب شدن به انتقام نیاز نداره، بلکه به امید نیاز داره. زوئی کراویتز (Zoë Kravitz) یک سلینا کایل فوقالعادهست، طوری که واقعاً احساساتش رو در طول فیلم حس میکنید. یک نکته مثبت دیگه اینه که اون واقعاً توی داستان نقش کلیدی داره (برخلاف شوالیه تاریکی برمیخیزد). پل دینو (Paul Dano) یک تفسیر ترسناک و واقعگرایانه از ریدلره که از اینترنت برای جمع کردن طرفدار برای بازیهای مریضش استفاده میکنه. اندی سرکیس (Andy Serkis) هم یک آلفرد عالیه که تکیهگاه عاطفی بروس در لحظات تاریکه. موسیقی متن مایکل جاکینو (Michael Giacchino) هم که در سطح خداست! هر صحنه رو با احساس و گاهی با دلهره همراه میکنه. بالاخره یک موسیقی متن پیدا شد که با موسیقی نمادین دنی الفمن رقابت کنه. کارگردانی مت ریوز مثل همیشه بینقصه؛ قاببندیهای زیبا در کنار حس خفقانی که دور بتمن ایجاد کرده عالیه. در کل، یک فیلم بتمن در سطح عالی که بیصبرانه منتظر دنیای سینمایی هستم که دارن دورش میسازن.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بدون شک فیلم معرکهایه! مت ریوز با «بتمن» ۲۰۲۲ کار بزرگی انجام داد. سخته که این فیلم رو با بقیه فیلمهای بتمن مقایسه نکرد، هرچند این تقصیر دیسی و وارنر برادرزه که اینقدر توی این سالها از این شخصیت استفاده کردن. همین اول بگم: به نظر من «بتمن آغاز میکند» و «شوالیه تاریکی» بهترن، البته نه با اختلاف زیاد؛ در مورد بازیها هم همینطوره. رابرت پتینسون یک بروس وین عالیه، هرچند کریستین بیل هنوز از نظر من یه سر و گردن بالاتره. زوئی کراویتز احتمالاً بهترین زن گربهای بود که تا حالا دیدم، اما بقیه شخصیتها - از ریدلر و پنگوئن گرفته تا آلفرد - قبلاً بهتر بازی شده بودن؛ به جز کمیسر گوردون که جفری رایت توش عالی بود. پل دینو برای من ضعیفترین بازیگر بود، بازیش یه جورایی معمولی بود؛ تاثیرگذار بود اما نه اونقدر که باید. باری کیوگن (Barry Keoghan) هم یه نقش کوتاه داره، نمیگم کی، اما امید زیادی بهش توی اون نقش ندارم. در هر صورت... این حرفها شاید خیلی منفی به نظر بیاد، در حالی که من واقعاً و کاملاً از فیلم لذت بردم و برای همین هم امتیازم مثبته. ریتم فیلم خیلی خوبه، فیلمبرداری درخشان (گاتهام فوقالعاده دلگیر به نظر میرسه!)، داستان درگیرکننده و دیالوگها دقیق هستن. صحنههای پتینسون با کراویتز و پتینسون با رایت بهترین لحظات من بودن. این فیلمی هست که میشه بهش گفت «برجسته». جالب میشه ببینیم ریوز با این سهگانه (اگه ساخته بشه) چیکار میکنه.
2022-03-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خوشم اومد که بتمن رو با یک دیدگاه سادهلوحانه و بازنده از بالای برج بلند و ثروتمندانهاش نشون دادن؛ یک بچه پولدار که هم آدمهای عاقل (زن گربهای) و هم آدمهای دیوانه (ریدلر) بهش تشر میزنن، در حالی که خودش تا وقتی که عواقب کارهاش کل شهر رو غرق نکرده، متوجه هیچی نیست. اون از هویت بتمن به عنوان راهی برای کنار اومدن با تروماهاش استفاده میکنه، اما بیتوجهیاش به جایگاه اجتماعی و تصویر خودش باعث عوارض ناخواستهای میشه؛ از مرگ والدینش که توجه رو از آدمهای مهم دور کرده تا ایده مبهمش از «انتقام» که توسط اراذل و اوباش مصادره میشه. این درک ناگهانی در نهایت باعث تغییر نگاهش میشه و به یک عمل فداکارانه برای کمک به دیگران ختم میشه. در نهایت، امید مهمتر از ایده اون درباره عدالته و همدلی همون حلقهی مفقودهای بود که در طول فیلم دنبالش میگشت. به جای اینکه مثل ریدلر فقط یک تماشاگر باشه (دوربین دوچشمی ریدلر روی شهردار، دوربین بتمن روی زن گربهای)، اون وارد میدون میشه تا کمک کنه. جالبه که این قوس شخصیتی چطور پیش میره. اولش همون ایده «خفن» بودن بتمن رو نشون میده که طرفدارهای کمیک عاشقشن (ترس انداختن به جون مجرمها)، اما جوری به تصویر کشیده میشه که برای همه ترسناکه. این نقد بهتری به فاشیسم بتمنه تا اون چیزی که فیلم «بتمن علیه سوپرمن» دنبالش بود. اون ترس رو به دل کسایی میندازه که حتی لیاقتش رو ندارن، مثل بچههایی که دارن دیوارنویسی میکنن و احتمالاً فکر میکنن سیستم بهشون ظلم کرده، اما برای بتمنِ ابتدای فیلم، همه جرمها یکی هستن. خداییش این فیلم از انیمیشن «نقاب شبح» (Phantasm) هم بیشتر به تراژدی بروس وین میپردازه. اونها به انتخاب خودشون جداییناپذیرن، تا جایی که بروس حتی وقتی لباس تنش نیست هم عملاً بتمنه؛ یک آدم منزوی که به زور توی دنیای واقعی دووم میآره، آهنگهای امو گوش میده و زیر چشماش سیاهه. سختی کار حتی در قالب بتمن هم مشخصه، مثلاً وقتی با صورت میخوره به کامیون. البته یک سری تضادهای تماتیک هم وجود داره. عجیبه که فیلم بین «کل سیستم فاسده و همه پلیسها کثیفن» و «فقط چند تا مهره بد وجود داره» گیر کرده و یک جور میانهروی لوس رو نشون میده. زن گربهای آخر سر بیشتر به سیستمیک بودن مشکل اشاره میکنه. گاتهام خودش مجموعهای از تضادهاست. رابطه بین زن گربهای و بتمن هم یکم لزج و مردسالارانهست. زن گربهای با اینکه شخصیت خوبیه، عملاً تحت کنترل بتمن قرار میگیره و یک رابطه عاشقانه اجباری توی پرده دوم شکل میگیره. درسته هر دو تروما دارن اما بتمن داشت رسماً ازش استفاده میکرد. پرده دوم هم یکم کش میآد و ریتم معمایی فیلم ضربه میخوره (ریدلر یهو غیبش میزنه). فیلم میتونست ۲۰ دقیقه کوتاهتر باشه. اما اینها باعث نمیشه پرده سوم فوقالعاده نباشه. در مورد ریدلر هم باید بگم عالی بود، شاید بهترین شرور فیلمهای بتمن. زیباییشناسی فیلم هم که حرف نداشت؛ رنگبندی و معماریاش عالی بود. موسیقی جاکینو هم که دیگه نگو، از موسیقی «شگفتانگیزان» هم برای من بهتر بود. بازیها هم همگی عالی. بالاخره یک فیلم با تورتورو دیدم که ازش بدم نیومد. کراویتز هم با اون صحنه پیغام صوتی نزدیک بود اشکم رو دربیاره. آره، این الان فیلم بتمن مورد علاقه منه.
2022-03-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم خیلی پیچیدهست، جزئیات خیلی زیادی داره که ممکنه توی بار اول متوجه نشید و توی دفعات بعدی کشفشون کنید. خیلی چیزها هست که گفته نمیشه اما به فیلم محتوا میده. شهر گاتهام دقیقاً همونجوریه که باید باشه؛ مثل یک شخصیت مستقل و یک لجنزار واقعی از فساد و کثافت. حس کثیف بودن و صیقلنخورده بودن به آدم میده... فوقالعادهست. نماهای زیادی توی فیلم هست که واقعاً نفسگیرن. به عنوان یک طرفدار دوآتیشه بتمن که تقریباً تمام عمرم باهاش گذشت، باید بگم مت ریوز با یک اقتباس کاملاً وفادار به کمیک، گل کاشته. حتی یک بار هم نشد کاری انجام بده که حس کنم با شخصیت بتمن جور در نمیآد. رابرت پتینسون هم بازی درخشانی در هر دو نقش بروس وین و بتمن داشت. عاشق اینم که مت ریوز اصرار داشت این بتمن آدم نکشه، چیزی که بقیه کارگردانها (حتی نولان) انگار کمتر بهش اهمیت میدادن. بالاخره بعد از دههها، این مشکل توی فیلمهای بتمن حل شد. در نهایت، این راحت بگم که فیلم بتمن مورد علاقه منه. خیلی چیزها انگار مستقیم از دل کمیک دراومده؛ مثلاً غرق کردن شهر توسط ریدلر که از کمیک «سال صفر» (Zero Year) گرفته شده. مت ریوز میدونست داره چیکار میکنه و این فیلم رو برای طرفدارهای واقعی ساخته. منتظر ادامه این دنیا هستم.
2022-04-01
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک اثر حجیم که خودش یک معماست. فیلمنامه رو فراموش کنید، این بیشتر شبیه استوریبورد کمیکه. رورشاک (Rorschach) توی کمیک «نگهبانان» رو یادتونه که توی فاضلابها غرغر میکرد؟ خب، بتمن رو بذارید جاش، همون میشه! مونولوگها و دیالوگهای کمیکبوکی (سریع و آماده مثل سوپ فوری با ۲ درصد پروتئین)، روایت داستانی که فقط کاربردیه و هر حرف یا استدلالی که نیاز به ۲ دقیقه فکر داشته باشه رو حذف کرده! «کل این شهر داره از هم میپاشه»؛ این رو دادستان میگه و بعد کاتهای صحنه و یک پیچیدگی شلوغ... سرگرمکننده اما شلوغ. این بتمن انگار از نظر ایگو به اندازه کل گاتهامه؛ همهچیزدان بودنش اجازه میده هم اولشخص حرف بزنه («من انتقام هستم»)، هم اصطلاحات پزشکی تخصصی به کار ببره. فیلم مثل این میمونه که بتمن ۱، ۲ و ۳ رو توی هم فشار داده باشن؛ نه فقط به خاطر زمان ۳ ساعتهاش، بلکه به خاطر تعداد خطوط داستانی زیاد. مثلاً ریدلر اولش یک ضدقهرمانه چون غیرمستقیم به بتمن کمک میکنه، اما بعدش تبدیل به یک شرور عمومی میشه که تودهها رو به انتقام تحریک میکنه (شبیه پایان جوکرِ تاد فیلیپس). از اون طرف ماجرای زن گربهای و درام شخصیاش رو داریم. بعد هم ماجرای گذشته مادر بروس وین و مشکلات روانیاش و دخالتهای توماس وین با فالکون. خلاصه اینکه فیلم سرگرمکنندهست اما برای یک تکفیلم، بیش از حد شلوغ و بدبرنامهریزی شدهست چون جزئیات خیلی زیادی رو همزمان هندل میکنه.
2022-04-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
باشه، من رو بکشید - اما آدم وقتی توی سینماست میفهمه کی حوصله تماشاچیها سر رفته. خب، برای من و بقیه با این فیلم طولانی و راستش رو بخواید خستهکننده، همین اتفاق افتاد. چند صحنه اول که فضای پادآرمانشهری داشت من رو یاد «بلید رانر» (۱۹۸۲) انداخت. وسط یک انتخابات داغ شهرداری، یک یارو با ماسک ضدگاز (که بعداً میفهمیم ریدلره) شهردار رو به طرز وحشیانهای میکشه و بتمن (Robert Pattinson) رو میکشونه وسط تا به رفیق پلیسش گوردون (Jeffrey Wright) کمک کنه. به نظر میرسه قاتل خودش این رو میخواسته چون برای بتمن کارت و معما میذاره. کمکم کلهگندههای شهر مثل مگس میافتن و میمیرن و یک شبکه فساد توی ردههای بالای دولتی لو میره. شخصاً به نظرم همهاش یکم کسلکننده بود. روند فیلم خیلی کنده و بعد از مدتی اون تاریکی بیپایان و بازی خوابآور پتینسون حوصلم رو سر برد. کلی حفره داستانی هم هست - مثلاً ریدلر چطوری اون همه جرم سنگین رو بدون اینکه از ساختمونها بالا بره یا از سد محافظها رد بشه انجام میده؟ صحنههای دادستان (Peter Sarsgaard) توی اون خیابون تاریک هم که کلاً مسخره بود. کالین فارل در نقش «اوز» شاید بهترین بخش فیلم بود و زوئی کراویتز هم چند تا حرکت آکروباتیک خوب زد، اما در کل این فیلم خیلی بیش از حد تحویل گرفته شده. دیالوگها کمه، موسیقی متن خیلی سنگینه و توی این سه ساعت عملاً اتفاق خاصی نمیافته. انگار فیلم دلش نمیخواد تموم بشه و ما بریم خونه. شاید بار دوم بهتر به نظر بیاد، اما فعلاً که اصلاً چیز دندانگیری نبود.
2022-04-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خوب بود ولی عالی نبود. این تجسم جدید بتمن خوب ساخته شده، هرچند خیلی تاریکه. از بازی رابرت پتینسون خوشم اومد و اون صدای رو مخی که توی «شوالیه تاریکی» و مخصوصاً «شوالیه تاریکی برمیخیزد» بود رو نداشت. در کل از داستان خوشم اومد (که بخشهاییاش از کمیک هالووین طولانی الهام گرفته شده بود) و تیم بازیگری مکمل هم خوب بود. پل دینو در نقش ریدلر خیلی ترسناک بود و منتظرم بیشتر از سلینا/زن گربهای با بازی زوئی کراویتز ببینم. **۴.۰ از ۵**
2022-04-18
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دیگه از فیلمهای ابرقهرمانی خسته شدم. ولی چون کرونا گرفته بودم و خونه بودم، دلم میخواست یه چیزی ببینم که راحت هضم بشه و چون «بتمن» دم دست بود، انتخابش کردم. باید بگم این یکی از اون معدود فیلمهای ابرقهرمانیه که به دلم نشست. اونم بعد از اینکه تمام فیلمهای بتمن رو از سال ۱۹۸۹ تا حالا دیدم. با اینکه از این ژانر زده شدم، فکر میکنم این بهترین تلاش ممکن بود. با زمان سه ساعتهاش، انگار داری یک مینیسریال سه قسمتی رو پشت سر هم میبینی. ریتمش عالیه و اصلاً حوصلهام سر نرفت. بازیگرها عالی هستن. همچنین برای اولین بار، به نظرم مسخره نیومد که هیچکس بروس وین رو در نقش بتمن نمیشناسه؛ اون نیمماسک واقعاً چهرهاش رو غیرقابل شناسایی کرده. رابرت پتینسون با اختلاف بهترین بتمنیه که تا حالا دیدم. اون عذاب روحی و افسردگی که نشون میده اصلاً مصنوعی نیست. فضای فیلم سیاه و سنگینه اما ناامیدکننده نیست. موسیقی متن فوقالعادهست. اگه بخوام چیزی رو تغییر بدم، اون درجه سنی فیلمه. دوست داشتم این فیلم رو با همین فضای تاریک و انتقامجویانه، اما با یک بتمنِ ضدقهرمان و خشنتر میدیدم که واقعاً دخلِ آدمبدها رو میآورد، نه اینکه فقط بزنه و ولشون کنه. در کل سورپرایز شدم که چقدر این شخصیت هنوز جای کار داره. ۱ ستاره کم کردم چون زن گربهای حرفهای نژادپرستانه میزد و فیلم جوری نشونش نداد که انگار مشکلی داره. در ضمن انتخاب بازیگرش عالی بود، خیلی بهتر از میشل فایفر.
2022-04-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بازم یه نقد دیگه درباره این فیلم. این کمیکبوکها چی دارن که اینقدر همه رو جذب میکنن؟ من دیگه طرفدار قهرمانهای کمیکی نیستم. از بین فیلمهای مارول هم فقط «مرد مورچهای و زنبورک» رو به خاطر شوخیها و اکشنش دوست دارم. بچه که بودم کمیکهای دیسی میخوندم، مخصوصاً بتمن و سوپرمن. به خاطر همین به این فیلم یه نگاهی انداختم. فیلم خیلی تاریکیه، هم از نظر تم و هم فیلمبرداری. خبری از شوخی و خنده نیست، فقط یک نوآرِ جدی و درونی. اما اونقدر کنجکاوکننده بود که بتونه توجهم رو جلب کنه. تغییراتی که توی شرورهای کلاسیک بتمن داده بودن جالب بود. مثل خیلی از تریلرهای امروزی، تعداد کشتهها زیاده. فیلمی نیست که بخوام چند بار ببینمش یا منتظر دنبالهاش باشم، اما از وقتی که برای دیدنش گذاشتم پشیمون نیستم.
2022-04-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بتمن» بهترین فیلم لایو-اکشن بتمن تا به امروزه. این همون فیلمیه که تمام عمرم منتظرش بودم. تاریک و واقعگرایانه، اما در عین حال با استایل و در ابعاد بزرگ. مثل سهگانه شوالیه تاریکی محدود به واقعگرایی محض نیست و مثل دنیای سینمایی دیسی (DCEU) زیر بار یک دنیای مشترک له نشده. خودش مستقله. یک حماسه کارآگاهی سه ساعته، تاریک، آزاردهنده و از نظر بصری خیرهکننده که انگار دیوید فینچر ساخته. رابرت پتینسون در نقش یک بتمن جوونتر و امو عالیه. پل دینو در نقش ریدلر رسماً وحشتناکه. کالین فارل هم که اصلاً قابل شناسایی نیست و زوئی کراویتز هم بهترین زن گربهای لایو-اکشنه. جان تورتورو هم در نقش فالکون خیلی دستکم گرفته شده. این فیلم من رو تا آخر میخکوب کرد. با اینکه سه ساعته، اما حس میکنی دو ساعته. این بهترین فیلم بتمنه. شوالیه تاریکی خوبه، اما ریوز ترکیب بینقصی از واقعگرایی و استایل پیدا کرده و بالاخره یک بتمن به ما داد که لایق لقب «بزرگترین کارآگاه جهان» باشه.
2022-04-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به نظر من فیلم یکی از بهترینهای بتمن بود، اما راستش از این مدل به تصویر کشیدن بتمن خوشم نیومد. حس بتمن رو نمیداد، بیشتر شبیه «بت-یارو» (BatDude) بود. انگار یه آدم توی دنیای واقعی که با دیدن بتمن بزرگ شده، تصمیم گرفته با اسم اون با جنایت بجنگه. در کل حتماً ارزش دیدن داره!
2022-04-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بتمن به ریشههای کارآگاهی خودش برگشته و این مثل یک نفس تازه میمونه. رابرت پتینسون در نقش بتمن خیرهکنندهست. پیچ و خمهایی که ریدلر جدید ایجاد میکنه خیلی لذتبخشه. **نظر نهایی:** _شاهکار_
2022-06-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
راستش رو بخواید، این فیلم واقعاً خوبیه. اما صبر کنید، پس چرا فقط ۲ ستاره دادم؟ خب، این کاملاً شخصیه، اما برای من این یک فیلم «بتمن» خوب نیست. نوشتن این نقد برام سخت بود چون فیلم واقعاً خوشساخته، فقط من به عنوان یک فیلم بتمن دوستش نداشتم. فیلم خیلی تاریک و نوآره که مشکلی نیست، اما اوایلش خیلی کنده و یکچهارم اول فیلم واقعاً خستهکننده بود. یادتون باشه این فیلم سه ساعته، پس یکچهارمش یعنی بیشتر از نیم ساعت کسالت. این کسالت با یک تعقیب و گریز باحال شکسته شد. بعضیها از بتموبیل خوششون نیومده بود، به نظرم خیلی خلاقانه نبود اما بد هم نبود. متأسفانه فیلم دوباره بعد از اون برای مدتی خستهکننده شد. فیلم سعی میکنه بیشتر روی جنبه کارآگاهی بتمن تمرکز کنه که خوبه، اما بروس وین همهاش در حال زانوی غم بغل کردنه و غم و غصه ازش میباره. در واقع مشکل اصلی من انتخاب بازیگره. پتینسون برای من بیشتر شبیه یک تولهسگ غمگینه تا بتمن. فیلمنامه هم که باعث میشه همهاش ناله کنه، فوران احساسی داشته باشه و گاهی هم احمق به نظر بیاد (مثل وقتی که بمب جلوی صورتش منفجر میشه و اون فقط زل میزنه) اصلاً کمکی نمیکنه. به نظر من شخصیت سلینا کایل کاریزمای بیشتری از بتمن داشت. از اون پیچش داستانی درباره پدر و مادر بروس هم اصلاً خوشم نیومد؛ یک حرکت کلیشهای هالیوودی برای ایجاد درام الکی. ریدلر هم در مقایسه با شرورهای کاریزماتیکی که انتظار داریم، فقط یک سایکوپات غمگین با یک مشت طرفدار اینترنتی متعصبه. اگه این فیلم درباره یک پارتیزان ناشناس بود، عالی میشد. داستان کارآگاهی، اکشن و فضای نوآر خیلی خوب کار شده، اما نه به عنوان یک فیلم بتمن!
2022-08-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بتمن» فیلم خیلی بدی نیست، اما اگه زمانش نصف بود، دو برابر بهتر میشد. چطور فیلمی که اینقدر از میانبر استفاده میکنه (مخصوصاً با معماهای ریدلر) باز هم سه ساعت طول میکشه تا به مقصد برسه، واقعاً نمیدونم. مت ریوز خیلی هوشمندانه از روایت داستان تکراریِ منشأ بتمن دوری کرده، اما از طرف دیگه اجازه داده فیلمش در اواسط کار توی دریایی از داستانهای فرعی و گذشته شخصیتها غرق بشه. مشکل واضح اینه که اینجا متریال کافی برای حداقل دو تا فیلم وجود داشت و ریوز سعی کرده همهاش رو توی یکی جا بده. چرا؟ همه میدونیم دنبالهها در راهن، پس چرا یکم رو برای قسمت بعد نگه نداشتی؟ اصلاً دلیلی نداشت پنگوئن توی این فیلم باشه؛ عملاً هیچ کار خاصی انجام نمیده. زن گربهای هم که دیگه تکراری شده. در مورد ریدلر هم باید بگم پل دینو سعی کرده ترکیبی از جوکرِ هیث لجر و بینِ تام هاردی باشه که خیلی جواب نداده. در عوض کارماین فالکون (John Turturro) جذابترین بخشهای داستان رو داشت؛ چرا اون رو تنها شرور فیلم نکردید؟ «بتمن» اونقدر طولانیه که صبر ایوب میخواد، اما حداقل ظاهرش قشنگه. گاتهام ترکیبی عالی از فضای نوآر تیم برتون و معماری منطقی کریستوفر نولانه. بهترین صحنهها هم مربوط به بتمن (Robert Pattinson) و جیم گوردون (Jeffrey Wright) هست که مثل یک زوج پویا عمل میکنن و ماجراهاشون چون توی دنیای واقعیتری اتفاق میافته، تاثیرگذاره.
2022-08-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این بدترین بتمنی بود که تا حالا دیدم. اولاً، رابرت پتینسون بدترین انتخاب برای نقش بتمن بود. توی «گرگومیش» خوب بود، اما اینجا اصلاً. بیشتر شبیه یک بچه گوتِ افسرده و بیاحساس بود. خیلی سعی میکرد به نقش بیاد اما تهش یک بتمن مرده و خالی تحویل داد. ثانیاً، چیزهای کوچیک دیگهای هم رو مخ بود؛ مثلاً ماسک زن گربهای خیلی ساده و احمقانه بود. حتی نسخههای قدیمیتر ماسک بهتری داشتن. بتموبیل هم افتضاح بود، انگار نسخه دانگرید شده بود. موتور ساده سوار میشد و حتی نمیتونست با لباسش پرواز کنه. همچنین نمیدونم چرا جیمز گوردون رو یک بازیگر سیاهپوست بازی کرده، در حالی که توی تمام فیلمها و بازیها این شخصیت سفیده. شخصیت ریدلر هم احمقانه بود، با اون ماسک مسخرهاش اصلاً ترسناک نبود و بیشتر خندهدار بود. در کل تیم بازیگری ناامیدکننده بود. خودِ فیلم هم... کدر، خستهکننده و افسردهکننده بود. سعی کردن با ۳ ساعت زمان یک شاهکار بسازن، اما در واقع فیلم فقط حوصلهسربر شد و من نزدیک بود خوابم ببره. نظر کلی: ناامیدکننده.
2022-08-27