Le Jour des Corneilles
پسری در قلب جنگل زندگی میکند که توسط پدرش کورژ (Courge)، غولی مستبد که با پیروزی حکومت میکند و مانع از کاوش پسرش فراتر از مرزهای محدود میشود، بزرگ شده است. پسر که از آداب و رسوم انسانها بیخبر است، وحشی بزرگ میشود و ارواح آرامی که جنگل را تسخیر کردهاند، تنها همنشینان او هستند. این وضع ادامه دارد تا روزی که او مجبور میشود به نزدیکترین روستا برود و در آنجا با مانون جوان آشنا میشود...
سال انتشار: 2012 کارگردان: Jean-Christophe Dessaint ژانر: Animation، Drama، Fantasy نویسندگان: Jean-François Beauchemin، Amandine Taffin امتیاز: 7.2راهنمای والدین Le Jour des Corneilles
نقدها و نظرات
Reno (منتقد)
> وقتی کودک وحشی با جهان روبهرو میشود. من چند انیمیشن فرانسوی مثل «راز النور»، «زارافا» و چند تای دیگر را دیدهام. آنها خیلی بامزه بودند، برخلاف کارهای هالیوود، اینها برای کودکان ساخته شده بودند اما بزرگسالان هم میتوانند از تماشایشان لذت ببرند. از آنجا که این یک انیمیشن است، نباید انتظار منطق خاصی داشت، شاهکار هم نیست، بلکه یک داستان فانتزی خالص و یک اثر سرگرمکننده صادقانه است. داستان این فیلم اقتباسی آزاد از کتاب کودکانهای فرانسوی با همین نام است و اولین فیلم بلند کارگردان به شمار میرود. مشخص است که فیلم بودجه پایینی دارد، اما کم از یک اثر باکیفیت ندارد. این فیلمی با مدل شخصیتهای زیبای افسانههای دیزنی نیست، بلکه شخصیتها دوستداشتنی هستند و با فضاسازیشان میتوان با آنها ارتباط برقرار کرد. این همان چیزی است که من همیشه در انیمیشنهای اروپایی دوست دارم. از نظر فنی خوب است، اما داستانها هستند که در انیمیشنهای فرانسوی اینقدر خاصند. فیلم درباره پسری بینام است که در قلب جنگل با پدرش زندگی میکند. تمام عمرش در محدوده یک دایره گذشته، اما داستان از زمانی شروع میشود که او از این مرز عبور میکند. پسر، محور داستان است؛ ماجراجوییها، کشفیات و درک او از تمدن انسانی، خودِ فیلم است. شخصیت پسر غیرعادی نیست، او درست مثل نسخه فرانسوی تارزان یا موگلی است؛ کسی که وحشیخوست و نسبت به دنیا کنجکاوی دارد. همهچیز زمانی تغییر میکند که او موجودات دیگری از جنس خودش و دختری همسنوسال خود را ملاقات میکند. چرخه زندگی تکرار میشود تا طلسم را بشکند و پرده را روی روایتی شیرین پایین بیاورد.
> «جنگل ما در وسط آسمان ایستاده است.
> و ستارهها مانند جانوری که به میخ طویله بسته شده باشد، دور آن میچرخند.»
پایانبندی، معنای عنوان فیلم را توصیف میکند. این یک فیلم ۹۰ دقیقهای بود، اما خیلی کوتاه به نظر میرسید. اگر بخواهیم درباره شخصیتهای فیلم صحبت کنیم، ژان رنو (Jean Reno) صداپیشگی یکی از شخصیتهای اصلی را بر عهده داشته است. همانطور که ظاهر شخصیتها خشن است، داستان هم خیلی لطیف نیست. البته که این یک فیلم کودک است، اما رفتارهای شخصیتها خشن و سرسخت است، مثل کتک زدن پسر توسط پدر، شکارها و مرگومیرها. خشونتآمیز اما روان و هوشمندانه است که کاملاً قابل هضم است. انیمیشن دوبعدی تنها یک دهه پیش در هالیوود مرده است، اما دیدن اینکه آنها هنوز در جای دیگری از دنیا زنده هستند عالیست، هرچند با مشکل شناختهشدن دستوپنجه نرم میکنند که ممکن است به انقراضشان منجر شود. من با تماشای کارتونها بزرگ شدهام، اما حالا حس میکنم زمان آن رسیده که خیلی دیر نشده با آنها خداحافظی کنم. حالا من محصولات جدید را با دقت زیر نظر دارم تا بتوانم در ساعات پایانی این تکنولوژی شگفتانگیز، بهروز بمانم. من این فیلم را برای تمام سنین پیشنهاد میکنم. تا آنجا که به فیلم مربوط میشود، آنچه را که قصد بیانش را داشته به سرانجام میرساند. امیدوارم از فیلم خوشتان بیاید، همانطور که من در این نقد تلاش کردم شما را متقاعد کنم. ۸/۱۰