آن ها را بگیر

CinemaSerf (منتقد)

آیا کسی فیلم «بودیکا» (2019) را یادش هست؟ خب این فیلم هم تو همون مایه هاست ولی کمی بهتر. «داگان» (با بازی ایمی لو وود) ملکه منفور سرزمینی است که دارد توسط «جوآن فروتن» (با بازی نیکولا کافلان که بهترین تقلید از ژانت کرانکی را ارائه داده)، زنی از توده مردم که قدرت باروت را کشف کرده، تسخیر می‌شود. خوشبختانه برای ملکه برکنار شده، او یک خدمتکار وفادار به نام «شولمای» (با بازی لولی آدفوپ) دارد که عقلش سر جایش است و آن‌ها را به مکان امنی می‌رساند. بعد از آن، یک پیاده‌روی ۱۴۰ مایلی تا دریا در پیش دارند تا با خویشاوندان خارجی ملکه که ظاهراً وعده کمک نظامی داده‌اند، دیدار کنند. در طول راه، آن‌ها با «بوبیک» (نیک فراست) مهربان اما خنگ برخورد می‌کنند و ماجراهایی دارند تا یک قدم از «لیوفوین» (جسیکا هاینز) خائن که تعقیبشان می‌کند جلوتر بمانند و از خیانت احتمالی در هر روستا جلوگیری کنند، جایی که مردم با کمال میل آن‌ها را در ازای جایزه ۲۰۰ سکه نقره لو می‌دهند. این فیلم احتمالاً به عنوان یک آیتم کمدی نیم ساعته نتیجه بهتری می‌داد، اما کش دادن آن به مدت نود دقیقه یک اشتباه بود. نه در فیلم‌نامه و نه در شخصیت‌پردازی‌ها به اندازه کافی مایه و محتوا وجود ندارد که بتواند آن را برای این مدت طولانی سر پا نگه دارد. وود در پنج دقیقه اول به عنوان یک زن بهانه‌گیر و لوس که پاها و تاج افسانه‌ای بی‌نقصی دارد نسبتاً خنده‌دار است، اما تحمل این همه شوخی‌های دستشویی برای من حد و مرزی دارد قبل از اینکه شروع کنم دور و برم را در سینما نگاه کنم و ببینم بقیه هم همین کار را می‌کنند. در پایان یک کمدی بسیار سیاه وجود دارد که تا آن موقع من دیگر تا حد زیادی بی‌علاقه شده بودم. این فیلمی است برای تماشا کردن روی صفحه تلویزیون در یک شب تاریک و بعد از چند تا آبجو وقتی دور هم با رفقا جمع شده‌اید. به عنوان یک اثر سینمایی مستقل، حتی با وجود بودجه‌ای که احتمالاً خیلی ناچیز بوده، کمی کودکانه و واقعاً ناامیدکننده است.