17 Miracles
شرکت گاری دستی ویلی (Willie Handcart Company) در سراسر آمریکا به سمت دره سالت لیک سفر میکند و علاوه بر تجربه سختیها و مرگومیر بسیار، ۱۷ معجزه را نیز از سر میگذارند.
سال انتشار: 2011 کارگردان: T.C. Christensen ژانر: Adventure، History نویسندگان: T.C. Christensen، Gary Cook، Pat D. Smart امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
tmdb76622195 (منتقد)
من با تاریخچه کلیسای عیسی مسیحِ مقدسین آخرالزمان و سفر پر از سختی و معجزهٔ آنها از غرب میانه آمریکا به یوتا در دهه ۱۸۵۰ آشنا نیستم، اما این فیلم آشفته را تا حدودی دارای ارزش دیدم. لوی سِوِیج (با بازی جیسن وید که شبیه به یک برادر گمشده از خانواده همسورث به نظر میرسد) یکی از ۵۰۰ نفری است که باید با استفاده از گاریهای دستی برای وسایلشان، پیاده به سمت «صهیون» (سالت لیک سیتی، یوتا) بروند. این گروه از پیشگامان مورمون شامل خانوادههای زیادی از اروپا است و خود سِوِیج مشتاق است برگردد تا پسری را ببیند که سالها پیش مجبور شده بود او را برای رفتن به ماموریت کلیسایی رها کند. سِوِیج نسبت به سفر سخت هشدار میدهد، او پیامدهای شکست گروه دانر را به چشم دیده بود، اما حرفش رد میشود و او آرام از دستورات پیروی میکند. عنوان فیلم از معجزات الهی مختلفی گرفته شده که مسافران فقیر درگیر آنها بودهاند. این معجزات طیف وسیعی از پیدا کردن غذا تا زنده شدن مردگان را در بر میگیرد. یک یادداشتِ ابتدای فیلم با صداقت به ما میگوید که فیلمنامهنویس دو سفر مختلف را در یک داستان ترکیب کرده است و من فرض میکنم برخی از شخصیتها نیز تخیلی و/یا ترکیبی هستند. این یادداشت عجیب راه را برای یک فیلم با ساختار عجیب باز میکند. تکرار بیش از حد وجود دارد، به این صورت که سِوِیج به مودبانهترین شکل ممکن سرکوب میشود و به دنبال آن معجزهای رخ میدهد. خانوادهها تفاوتی با یکدیگر نداشتند و رفتار سِوِیج در اطراف زنی که به او علاقه دارد، واقعاً آزاردهنده است، آن هم نه از نوع کمدی رمانتیک. تمرکز عاطفی تنها در بیست دقیقه پایانی فیلم پیدا میشود و این بخش شامل یکی از با جزئیاتترین تیتراژهای پایانی با مضمون «چه اتفاقی برای فلانی افتاد؟» است که تا به حال ساخته شده است. نقطه قوت واقعی در اینجا دوربین نویسنده/کارگردان تی.سی. کریستنسن است. او صحنهها را به خوبی هدایت میکند و کمبود بودجه (به هیچ وجه ۵۰۰ هنرور در پسزمینه پرسه نمیزنند) را به زیبایی جبران میکند. گریم روی افراد پیشگام که به آرامی در حال مرگ از گرسنگی هستند، درجه یک است. فیلمبرداری کریستنسن نفسگیر است. فیلم بسیار شفاف و با نورپردازی زیبا است، با صحنههای زمستانی به شدت سرد که لرز به تن من انداخت (من اهل داکوتای شمالی هستم، از سرمای زمستان سر درمیآورم). افراد بدبین ممکن است استدلال کنند که یک معجزهٔ بزرگِ گمشده این است که تضمینی وجود نداشت همه مسافران زنده برسند، و این موضوع من را هم آزار داد. فیلم «۱۷ معجزه» ملایم و چشمنواز است، و وید از سایر بازیگران بالاتر میقرارد، به جز تراویس ابرهارد در نقش یک فرد کوتولهٔ بیش از حد بانمک. تماشای این فیلم هیچ آسیبی به کسی نمیزند.
2024-12-30