بازی‌های گرسنگی: اشتعال

بازی‌های گرسنگی: اشتعال

دوازده ماه پس از پیروزی در هفتاد و چهارمین دوره مسابقات عطش مبارزه (Hunger Games)، کتنیس اوردین (Katniss Everdeen) و شریکش پیتا ملارک (Peeta Mellark) باید به سفری موسوم به «تور پیروزی» بروند و از تمام مناطق بازدید کنند. اما پیش از حرکت، پرزیدنت اسنو (President Snow) با کتنیس دیدار می‌کند؛ او می‌ترسد که کتنیس یک سال پیش با انتخاب مرگ داوطلبانه به همراه پیتا، از دستورات او سرپیچی کرده باشد. اعلام کتنیس و پیتا به عنوان برندگان مشترک، جرقه‌های یک قیام احتمالی را زده است. اسنو به کتنیس هشدار می‌دهد که در طول تور باید تمام تلاشش را بکند تا این شعله‌ها را خاموش کند، وگرنه جان تمام کسانی که دوستشان دارد به خطر خواهد افتاد.

سال انتشار: 2013 کارگردان: Francis Lawrence ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Simon Beaufoy، Michael Arndt، Suzanne Collins امتیاز: 7.5

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

خوب بود :3

2013-11-30


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

فیلم معرکه‌ای بود!

2013-12-02


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

من هنوز با اون امتیازهای ۹ و ۱۰ ستاره موافق نیستم، ولی حس می‌کنم این فیلم یه کمی از قسمت اول بهتره. دلیل اصلیش هم اینه که شخصیت جنیفر لارنس (Jennifer Lawrence) پخته‌تر شده و خودش هم توی این نقش راحت‌تر به نظر می‌رسه. دیگه اون بچه ناپخته و ساده‌لوح و سردرگم نیست؛ حداقل بیشتر وقت‌ها این‌طوریه. کل فضای داستان هنوز مثل قبل مسخره‌ست. یه سناریوی احمقانه و افسرده‌کننده که اصلاً با سلیقه من جور نیست. آدم‌هایی که با مدل مو و آرایش‌های مضحک این‌ور و اون‌ور می‌رن و بهره هوشی پایینی دارن، اوضاع رو بدتر می‌کنن. جذابیت این فیلم وقتی شروع می‌شه که بالاخره مسابقات راه می‌افته. این بخش‌ها قطعاً از فیلم اول بهترن. خطرات مختلف خیلی خوب طراحی شدن، جلوه‌های ویژه خوبه و یه تم کلی جالب برای محیط مسابقه و خطرها وجود داره، برخلاف فیلم اول که انگار فقط به صورت تصادفی تهدیدهای جدید رو جلوی پای بازیکن‌ها می‌انداختن. برای من، لذت این فیلم فقط توی خودِ مسابقاته. احتمالاً چون از بقیه داستان خوشم نمیاد؛ اون فضای ناامیدکننده، رفتارهای بی‌معنی یا ظالمانه، خیانت‌ها و غیره.

2014-09-14


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 4

بازم همون چیزهای قبلی. لارنس بد نیست و فکر می‌کنم جاش هاچرسون (Josh Hutcherson) کشف بزرگیه، اما کل فیلم در همین حد خلاصه می‌شه.

2015-02-10


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

این دنباله فیلم «عطش مبارزه» محصول ۲۰۱۲ هست و در همون دنیای آینده روایت می‌شه: یه دنیای پساآخرالزمانی که امپراتوری‌ای به نام پانم (Panem) صلحی اجباری رو به بازمانده‌ها تحمیل کرده که حالا به یه استبداد وحشیانه تبدیل شده. نماد این استبداد هم مسابقات «عطش مبارزه» است؛ یه مبارزه گلادیاتوری که فقط یه «برنده» داره و بقیه کشته می‌شن. برای اینکه همیشه قربانی داشته باشن، ۱۲ منطقه پانم هر سال باید یه دختر و پسر نوجوان رو برای مبارزه بفرستن، مثلاً به عنوان تنبیه برای شورشی که دهه‌ها پیش اتفاق افتاده. تم اصلی این فیلم مسائل اخلاقی درباره نحوه مقابله با چنین استبدادیه. کتنیس اوردین (Jennifer Lawrence)، دختر شجاعی که مسابقات سال قبل رو برد، می‌خواد جلوی ظلم رو بگیره اما می‌ترسه که انقلاب علنی به آدم‌های زیادی آسیب بزنه. یه شخصیت دیگه هم هست (که برای لو نرفتن داستان اسمش رو نمی‌گم) که براش مهم نیست چند نفر آسیب می‌بینن، فقط می‌خواد انقلاب پیش بره. خیلی از مردم هم تسلیم شدن تا شاید یه منجی پیدا بشه. در همین حال، پرزیدنت اسنو (Donald Sutherland) مصممه که شورشی‌ها رو قبل از اینکه سازماندهی بشن، نابود کنه. کی برنده می‌شه؟ تعلیق داستان همین‌جاست. جلوه‌های ویژه به اندازه‌ای هست که تکنولوژی و فضای آینده رو باورپذیر کنه بدون اینکه فیلم رو شلوغ کنه. جدا از لارنس و ساترلند که آنتاگونیست‌های تاثیرگذاری هستن، فیلم بازیگرهای مکمل قوی‌ای داره: وودی هارلسون در نقش مربی باهوش اما دائم‌الخمر کتنیس؛ لیام همسورث و جاش هاچرسون در نقش دو پسری که نماد جنبه‌های خشن و حساس شخصیت کتنیس هستن؛ الیزابت بنکس در نقش زنی مهربون اما ساده‌لوح که از ظلم بی‌خبره؛ فیلیپ هافمن فقید در نقش مشاور مکار اسنو، و سم کلفلین، جفری رایت و جنا مالون در نقش برنده‌های سابق که وارد درگیری می‌شن. تنها ایراد واقعی فیلم اینه که چون بخشی از یه داستان ادامه‌داره، تهش داستان کامل بسته نمی‌شه.

2017-02-18


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 7

ارزش دیدن داره، باز هم می‌بینمش و پیشنهادش می‌کنم. این یه داستان بقای عالی توی یه محیط وحشتناکه (که خیلی خوب طراحی شده تا یه دنیای افتضاح رو نشون بده). تمام اون جذابیت‌های فیلم اول رو داریم و بعدش اون المان (اسپویل) اضافه می‌شه. دقیقاً همون چیزیه که فیلم رو می‌سازه و ما رو وارد آرک بعدی می‌کنه، ولی بهش اشاره نمی‌کنم. با اون کارهای بچه‌گانه و عصبی اسنو، خیلی زود می‌فهمید که اون خودش رو شکست داده و فقط بحث زمان مطرحه. جنیفر لارنس اون‌قدر شخصیت کاریزماتیکی داره که فیلم رو جلو ببره و بقیه هم نقش‌های مکمل خوبی دور و برش هستن. دیدن جنا مالون (Jena Malone) هم عالی بود چون حس می‌کنم به هر فیلمی که توش هست یه چیز خاص اضافه می‌نه. اگه با کانسپت «بتل رویال» مشکلی ندارید، این فیلم براتون گزینه خوبیه.

2020-08-13


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

کتنیس (Jennifer Lawrence) و عشقش پیتا (Josh Hutcherson) بعد از زنده موندن توی هفتاد و چهارمین دوره مسابقات، حالا انتظار دارن توی دهکده برنده‌ها زندگی مجللی داشته باشن، اما نه، پرزیدنت اسنو (Donald Sutherland) نقشه‌های دیگه‌ای براشون داره. اون که دیگه از خدمات وس بنتلی استفاده نمی‌کنه، فیلیپ سیمور هافمن (Plutarch) رو میاره تا یه چیزی شبیه لیگ قهرمانان راه بندازه و برنده‌های قبلی رو که مثلاً قرار بود تا ابد معاف باشن، دوباره برگردونه به میدون. این بهونه خوبیه تا یه سری بازیگر قدیمی بیان کنار جوون‌ترها؛ که جفری رایت (Beetee) از همه شاخص‌تره. عملاً همون ماجراهای خطرناک فیلم اول تکرار می‌شه. اما این بار، رگه‌هایی از قیام و همکاری برای مقاومت دیده می‌شه؛ می‌بینیم که مبارزها بیشتر از عقلشون استفاده می‌کنن تا نقشه‌های تفرقه‌افکنانه رئیس‌جمهور رو نقش بر آب کنن و داستان سرعت بیشتری می‌گیره. اما متأسفانه، با اینکه بازیگرها خوش‌قیافه هستن، بازیگری‌ها هنوز خیلی ضعیفه. لارنس اصلاً منو درگیر نمی‌کنه و شخصیت جدید فینیک (Sam Claflin) هم فقط برای جذابیت ظاهریه؛ چپوندن یه پسر خوشگل توی لباس تنگ ازش بازیگر بهتری نمی‌سازه. راستش دیالوگ‌های خوبی هم ندارن چون کل فیلم بیشتر مانور روی جلوه‌های ویژه کامپیوتریه. پایان فیلم حداقل این نوید رو می‌ده که قسمت سوم قراره یه تنوعی به تم داستان بده، ولی تا اینجا که چیز خاصی نبوده.

2022-04-27