راهنمای والدین: Delivery: The Beast Within

موقع زایمان یه نمای خیلی کوتاه از ناحیه شرمگاهی دیده میشه که اگه پلک بزنی از دستش میدی.

تو لحظات پایانی فیلم، مادری نوزادش رو بغل می‌کنه، بعد باهاش خداحافظی می‌کنه و چاقو رو تو سرش فرو می‌کنه و می‌کشتش. صحنه خیلی خشن و پر از خون و خونریزی نیست، ولی کاملاً مشخصه چیکار می‌کنه.

سگ خانواده خارج از کادر چاقو می‌خوره. دوربین مردی رو دنبال می‌کنه که به سمت آشپزخونه می‌دوئه و همسر باردارش رو می‌بینه که یه چاقوی آشپزخونه خونی دستشه، حالش خرابه و حرفای بی‌ربط می‌زنه. یه مقدار خون روی زمین ریخته که مسیرش به سگ بیچاره زیر میز ناهارخوری ختم میشه. وقتی مرد بعد از رسوندن سگ به دامپزشکی برمی‌گرده خونه، به زن میگه که سگ دووم نیاورده. روی تی‌شرت مرد هم یه لکه خون نسبتاً بزرگ دیده میشه که مال وقتیه که سگ زخمی رو بغل کرده بود.

اوایل فیلم وقتی مادر فکر می‌کنه سقط جنین کرده، یه مقدار خون دیده میشه.

کایل وقتی تحت فشاره خیلی فحش میده (ریچل هم همین‌طور، ولی کمتر از کایل). در کل فحش و ناسزا خیلی زیاد نیست.

سکانس پایانی که ریچل تو تاریکی مطلق و قطعی برق، تو اتاق خوابش درد زایمان می‌گیره و فارغ میشه و صحنه فقط با نور دوربین روشنه، خیلی پرتنشه. اون لحظه‌ای که ریچل با آرامش نوزادش رو بغل می‌کنه و یهو بدون هیچ مقدمه‌ای با چاقو می‌کشتش، قراره ناراحت‌کننده‌ترین و شوکه‌کننده‌ترین صحنه فیلم باشه (و قطعاً روی بیشتر بیننده‌ها همین تاثیر رو میذاره).

یه صحنه آزاردهنده هست که ریچل به دوربین نگاه می‌کنه و چهره‌ش برای یه لحظه کوتاه شبیه به یه موجود شیطانی و دگرگون میشه.

دو سوم پایانی فیلم تا حدی تنش‌زاست؛ چون بارداری ریچل جلو میره و ما می‌دونیم یه جای کار این بچه می‌لنگه. از طرفی وضعیت روحی ریچل هم با وجود تمام تلاش‌های خانواده‌ش برای سالم نگه داشتنش، مدام بدتر میشه که این قضیه رفته‌رفته آزاردهنده‌تر میشه.

چند تا جامپ‌اسکر (ترس ناگهانی) داریم که شامل صداهای ترسناک، غرش، جیغ و صداهای خیلی غیرطبیعی میشن؛ این اتفاقات زمانی میفتن که دوربین‌ها و تجهیزات ضبط صدا (و تو یه مورد دستگاه سونوگرافی) یا خراب میشن یا یه چیز ماوراءالطبیعه رو ثبت می‌کنن.

صداهای ترسناک کلیشه‌ای شبانه، راه رفتن آدم‌ها تو راهروهای تاریک به تنهایی و این‌جور چیزا تو فیلم هست. در کل اتمسفر خیلی وهم‌آلود و ترسناکی داره که مدام بیشتر میشه و بخصوص تو نیمه دوم فیلم به اوج خودش می‌رسه.