Birthday Girl

CinemaSerf (منتقد)

«نانا» (با بازی ترینه دیرهولم) رابطه پرتنشی با دخترش «سیل» (فلورا لیندال) دارد و به همین دلیل او و دوستش «لئا» (مایا ایدا تیله) را برای جشن تولدش به یک سفر دریایی در کارائیب دعوت می‌کند. کشتی به راه می‌افتد و دخترها با «کوین» (هرمان تامراس) و برادرش «رایان» (نیتن پاپا) آشنا می‌شوند و همگی حسابی خوش می‌گذرانند. رفتن «سیل» به عرشه کشتی عاقبت خوبی ندارد و حالا که او آشفته، خمار و ناتوان از یادآوری اتفاقات است، مادرش متقاعد شده که به او تجاوز شده است. او تردیدهای خود را به مقامات گزارش می‌دهد، اما از آنجا که دخترش تمایلی به انجام معاینات پزشکی ندارد و کشتی در آب‌های بین‌المللیِ نسبتاً مبهمی قرار دارد، آن‌ها ادعا می‌کنند که دستشان بسته است و بنابراین وظیفه «نانا» می‌شود که خودش مقصر را شناسایی و رسوا کند. مسئله اینجاست که با وجود سرسختی و عدم همکاری «سیل» با مادرش، حتی در پشت درهای بسته، آیا او مرد درست را پیدا خواهد کرد؟ بخش زیادی از این درام بر اساس فاکتور ترسِ واقعه ادعایی ساخته شده و اصلاً روی پردازش داستانی شخصیت‌محور و جذاب تمرکز نکرده است. اطلاعات قطره‌چکانی و گزینشی به ما داده می‌شود که ما را به سمت یک سری نتیجه‌گیری هدایت می‌کند که برای من بسیار آزاردهنده بود. از یک طرف با «قربانی» مواجه هستیم که از متهم کردن ضارب خود امتناع می‌کند؛ اما آیا دلیلش این است که جرمی رخ نداده، یا چیزی به خاطر نمی‌آورد، یا شرمنده است، یا ترکیبی از هر سه؟ در همین حال، ما تشویق می‌شویم که یکی از این پسرهای جوان را به عنوان یک شکارچی جنسی مغرور ببینیم، بدون اینکه واقعاً مدرک محکمی به جز یک بوسه و شک‌ و روی سیاه از سر عذاب‌وجدان مادر داشته باشیم. از اینجا به بعد، سناریوها به گونه‌ای پیش می‌روند که شاید هدفشان نشان دادن استیصال «نانا» بوده، اما با ارائه یک دیدگاه کاملاً یک‌طرفه، من شخصاً به شدت از این زن بدم آمد. گره‌گشایی داستان دقیقاً مثل داستان‌های آگاتا کریستی است، با جمع‌بندی‌ای بیش از حد راحت از وقایع که به همان اندازه خود جرم زننده است. برای اینکه واقعاً به عمق نمایش جنایات جنسی مثل این برسید، نمی‌توانید همین طور جلو بروید و مخاطب را تشویق کنید تا با شخصیت‌پردازی‌های نه چندان قوی، فرض‌هایی درباره مسئولیت در حال مستی و رضایت بسازد، در غیر این صورت این کار فقط نگرش‌های مردستیزانه را تداوم می‌بخشد که به هیچکس کمکی نمی‌کند.