El artista y la modelo

CinemaSerf (منتقد)

ژان روشفور و آیدا فوش در اینجا نوع کاملاً متفاوتی از یک داستان عاشقانه را به تصویر می‌کشند؛ جایی که او («کروس») از این زن («مرس») دعوت می‌کند تا به عنوان مدل و الهام‌بخش مجسمه‌هایش بنشیند. آشنایی آن‌ها از آنجا آغاز می‌شود که همسرش «لئا» (با بازی کلودیا کاردیناله) این دختر را که در حال فرار از دست نازی‌ها در بخش اشغال‌شده فرانسه بوده، پیدا می‌کند. دختر می‌خواهد به خانه‌اش در اسپانیا برگردد، اما ضعیف و بی‌پول است. در حالی که او برای این مرد پیر مدل می‌شود، آن‌ها گفتگوهای زیادی با هم دارند و پیوندی شکل می‌گیرد که کاملاً مکمل زندگی مشترک مارک است، اما الهامی ازدست‌رفته و جان‌تازهTheای به او می‌بخشد تا از یک تکه مرمر، اثری زیبا خلق کند. فیلم روند کندی دارد، اما به طریقی موفق می‌شود بستر بی‌نظیری برای ارزیابی کهنسالی و همچنین زیبایی فراهم کند. زیبایی که از سطح ملموس‌تری هم بازتاب می‌یابد؛ چرا که فوش در بیشتر فیلم برهنه است – حتی زمانی که مدل نیست؛ و همچنین زیبایی هنر و فنِ کار با سنگ – موضوعی که تیم نورپردازی باید به خاطر نمایش آن به شکلی تقریباً هاله مانند، تحسین شود. دیالوگ‌ها کم اما وقتی گفته می‌شوند سرزنده‌اند، و کاردیناله در نقش مکمل این دوستیِ رو به رشد و عمیق میان دو قطب کاملاً متضاد، بسیار عالی ظاهر می‌شود. پایان‌بندی فیلم دقیقاًانی نبود که انتظار داشتم، اما به عنوان پایانِ این داستانِ محبت‌آمیزِ با فیلمبرداری جذاب که رستگاریِ هر دو شخصیت را به همراه داشت، کاملاً متناسب از آب درآمد.