Believe
فیلم «ایمان» با الهام از رویدادهای واقعی و در سال ۱۹۸۴ روایت می‌شود؛ داستانی داستانی، خنده‌دار و تاثرگذار درباره‌ی سر مت بازبی، سرمربی افسانه‌ای منچستر یونایتد، که به پسری سرکش کمک می‌کند تا به آرزویش برسد. یک جرم کوچک توسط جورجی ۱۱ ساله باعث برخورد تقدیر سر مت با او می‌شود. سر مت پس از پیدا کردن جورجی متوجه می‌شود که این پسر، فوتبالیستی فوق‌العاده بااستعداد و کاپیتان تیمی از بچه‌های چموش و سرکش است. سر مت که تمام زندگی‌اش را با فوتبال گذرانده و از فاجعه‌ی هوایی تلخ ۱۹۵۸ مونیخ که در آن هشت بازیکن جوانش کشته شدند جان سالم به در برده، همچنان متعهد است به کار خود یعنی «آموزش جوانان برای زندگی» ادامه دهد. به این ترتیب، ماجراجویی هیجان‌انگیزی آغاز می‌شود؛ چرا که سر مت بازبی از بازنشستگی بیرون می‌آید تا گروهی از بچه‌های شرور را به یک تیم رویایی تبدیل کند.
سال انتشار: 2013 کارگردان: David Scheinmann ژانر: Drama، Sport نویسندگان: Massimiliano Durante، Carmelo Pennisi، David Scheinmann امتیاز: 5.7نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
آه منچستر، چقدر چیزها هست که باید بابتشون جواب پس بدی! «ایمان» یه فیلم فوتبالی بریتانیاییه که توش سر مت بازبی افسانه‌ای (با بازی براین کاکس) مربی‌گری یه تیم فوتبال ۷ نفره بچه‌ها رو برعهده می‌گیره. مت بازبی سرمربی منچستر یونایتد بود که تیم ستاره‌های جوانش (معروف به «بچه‌های بازبی») رو تو سانحه هوایی مونیخ سال ۱۹۵۸ از دست داد. بازبی بعدش دوباره تیم رو از نو ساخت و تبدیلش کرد به یه قدرت جهانی؛ قدرتی که هنوزم وجود داره. اینجا تو دوران طولانی بازنشستگیش می‌بینیمش، اما هنوزم داره ذهن جوان‌های فوتبالیست رو شکل میده. داستان براساس رویدادهای واقعی ساخته شده.
حسابی احساسات‌گرایی قاطی داستان شده، نه فقط با فلاش‌بک‌ها به فاجعه از دست دادن بچه‌های بازبی، بلکه با به تصویر کشیدن بچه‌های طبقه کارگر خانه‌های ردیفی منچستر. والدین مجردی که سعی می‌کنن خرج و دخلشون به هم بخونه، بچه‌هایی بدون پدر که پاشون به خلاف کشیده شده و تحصیلی که مثل یه هویج از دور بهشون نشان داده میشه ولی دستشون بهش نمی‌رسه. با این حال، این احساسات‌گرایی زننده نیست، خیلی خوب از آب دراومده و بازی‌ها هم عالیه، اما فیلم هیچ‌وقت به اون اوج حس شادمانی و الهام‌بخشی نمی‌رسه. چند تا خنده خوب هم تو فیلم هست، معمولاً وقتی معلم پرمدعای مدرسه (توبی استیونز) تو صحنه‌ست. پایان فیلم هم — با اینکه همون چیزیه که انتظارش رو داریم — دل انسان رو گرم می‌کنه، اما هیچ‌وقت فراتر از یه فیلم خانوادگی برای بچه‌های عاشق فوتبال یا منچستری‌های مشتاق هر چیزی درباره سر مت بازبی نمیره.
این فیلم یه اثر مکمل «درجه ب» خوب برای فیلم «There's Only One Jimmy Grimble» محسوب میشه، هرچند به قشنگی اون نیست. بازی کاکس، استیونز و صحنه‌های احساسی بچه‌های بازبی (که خیلی شبیه فیلم Field of Dreams از آب دراومده) ارزش یک‌بار دیدن رو بهش میده، ولی می‌تونست هوشمندانه‌تر و بهتر باشه. ۶ از ۱۰