۱۲ سال بردگی
بر اساس داستانی واقعی و باورنکردنی از تلاش یک مرد برای بقا و آزادی. در ایالات متحده پیش از جنگ داخلی، سالومون نورثاپ (Solomon Northup)، مرد سیاهپوست آزادی از ایالت نیویورک، ربوده شده و به عنوان برده فروخته میشود. سالومون که با بیرحمیهای یک بردهدار شرور و همچنین مهربانیهای غیرمنتظره روبرو میشود، نه تنها برای زنده ماندن، بلکه برای حفظ کرامت انسانی خود تلاش میکند. در دوازدهمین سال از این سفر پرفراز و نشیب و فراموشنشدنی، ملاقات اتفاقی سالومون با یک مخالف بردهداری کانادایی، زندگی او را برای همیشه تغییر میدهد.
سال انتشار: 2013 کارگردان: Steve McQueen ژانر: Biography، Drama، History نویسندگان: John Ridley، Solomon Northup امتیاز: 8.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعضی وقتها وسط فیلم باید مغزم رو متوقف کنم و فقط به مهارت استثنایی سازندههاش خیره بشم. توی این فیلم بارها این اتفاق برام افتاد. شاید به این خاطر برای تحسین ترکیببندی صحنهها و انتخابهای بازیگری آمادهتر بودم که قبل از فیلم با بدبینی به خودم میگفتم: «لازم نیست کسی بهم ثابت کنه بردهداری بد بوده». یا شاید هم داشتم خودم رو در برابر خشونتهای عریانی که فیلم به شکلی باورپذیر نشون میداد، محافظت میکردم. با این حال، یاد فیلم «فرزندان انسان» (Children of Men) افتادم؛ چون وقتی اون رو میدیدم، از این تعجب کرده بودم که چقدر راحت میتونم یه نسخه ضعیفتر و سطحیتر از همون فیلم رو تصور کنم. من اونقدر فیلم درباره بردهداری ندیدم که با اطمینان بگم، ولی فکر میکنم چون خیلی از عوامل اصلی این فیلم بریتانیایی هستن و دارن داستان مرد آزادی رو میگن که مجبور به بردهداری شده (نه کسی که برده به دنیا اومده)، تونستن فاصله لازم رو با موضوع حفظ کنن و اثری بسازن که هم زیباست و هم واقعی به نظر میرسه. و با اینکه فکر میکردم دیگه غیرممکنه حالم نسبت به بردهداری از اینی که هست بدتر بشه، نوشتههای آخر فیلم درباره نبود عدالت برای سالومون و مرگ مشکوکش، باعث شد فیلم به اون پایان خوشِ «پیروزی روح» که بقیه ممکنه تحمیل کنن، دچار نشه.
2014-06-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم خیلی خیلی خوب ساخته شده. تدوین عالی و نماهای بلند بهجا، شما رو بدون هیچ راه فراری به زندگی سالومون میبره. تمام بازیگرا فوقالعاده عمل کردن و اجیوفور (Ejiofor) رو باید با این فیلم به خاطر سپرد. دیدنش واجبه.
2015-05-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خیلی وقت بود فیلمی ندیده بودم که بتونه از روح سنگدل من احساسات واقعی بیرون بکشه. این فیلم اشکم رو درآورد. بازیگریها عالی بود، مخصوصاً بازیگر نقش اول، چیویتل اجیوفور (Chiwetel Ejiofor) که از نوک انگشت پاش تا چشماش داشت بازی میکرد. سبک فیلمبرداری هم با اون نماهای بلند (و به شدت دردناک) که آدم رو توی کابوس سالومون غرق میکرد، خیرهکننده بود. مطمئن نیستم بتونم دوباره ببینمش، صرفاً به خاطر بار احساسی سنگینش، ولی دیدنش رو به همه توصیه میکنم.
2017-02-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**وحشتزده از این فکر که نوع بشر واقعاً یه زمانی همچین زندگیای داشته...**
بعد از تموم شدن فیلم نتونستم افکارم رو برای نوشتن این نقد جمع و جور کنم. سنگینی عجیبی روی قفسه سینهم حس میکنم. فکر کردن به دورههایی از تاریخ که ما واقعاً این جنایات رو در حق بقیه انسانها انجام میدادیم، بدنم رو به لرزه میندازه. تصور اینکه یه روز بیدار بشی و ببینی فقط چون رنگینپوست هستی توی زنجیری و مثل یه فرزند ناخواسته خدا زندگی میکنی، کل انسانیت رو زیر سوال میبره. فقط نشستن و تماشای این فیلمِ کمی بیشتر از ۲ ساعت، قلبم رو به درد آورد؛ حتی نمیتونم به آدمهایی فکر کنم که تمام عمرشون رو به عنوان «برده» زندگی کردن... فیلم ۱۲ سال بردگی به شکلی دردناک باعث میشه رنج و عذاب تقریباً تمام بشریت رو در دورههای مختلف حس کنید. کارگردانی استیو مککوئین (Steve McQueen) حرف نداره. چیویتل اجیوفور نقش یه برده بیپناه رو در قالب سالومون نورثاپ به بهترین شکل بازی میکنه و نقش کوتاه ولی تاثیرگذار برد پیت (Brad Pitt) به عنوان مردی با وجدان هم عالیه. لوپیتا نیونگو (Lupita Nyong'o) هم نقش پاتسی رو خیلی تاثیرگذار ایفا کرده. آدم ناخودآگاه از خودش میپرسه چطور «انسان» میتونه اینقدر پست بشه و این کارهای وحشیانه رو اون هم برای مدتی طولانی انجام بده، بدون اینکه ذرهای به عاقبت کارش شک کنه... در کل، این فیلم یه جواهره که یکی از تاریکترین نقاط تاریخ بشر رو نشون میده!