The Twin

The Fixate & Binge Podcast, w/ Joe Curdy (منتقد)

به عنوان یک زیرژانر، دوست داشتن «ترسناک‌های تروما محور» واقعاً سخته -- فیلم‌هایی با کاراکترهای آسیب‌دیده از نظر روحی که سعی می‌کنن رسماً هیولاهای درونشونو شکست بدن. خب البته برای نویسنده‌ها و بازیگرا یه جابازی قابل درکه، چون احساسات توی اوجه و مخاطب می‌تونه با کاراکترها توی شرایط بحرانی ارتباط برقرار کنه. آسیب‌پذیری در برابر نیروهای تاریک و ارواح دنیای نادیده که شکارچی افراد ضعیف‌شده از نظر احساسی هستن، قدمتی به اندازه تاریخ داره. حتی هملت شکسپیر هم اون نمایشنامه در نمایشنامه رو راه انداخت تا بفهمه آیا روح پدرش در مورد قتلش راست می‌گفته یا بعد از شک و تردیدهای خودش درباره سلامت روانش داشته بازی می‌خورده («روحی که دیدم شاید شیطان باشه و شیطان قدرت اینو داره که قالبی خوشایند به خودش بگیره، آره و شاید از ضعف و افسردگی من استفاده کنه تا منو به نابودی بکشونه»). حالا آیا تماشای روح‌های رنج‌دیده سرگرم‌کننده‌ست؟ فکر نمی‌کنم باشه -- واسه همین هم هنوز نمی‌تونم فیلم‌های **نردبان جیکوب** (JACOB'S LADDER)، **یتیم‌خانه** (THE ORPHANAGE) یا نسخه‌ی اصلی **غبرستان حیوانات خانگی** (PET SEMETARY) رو دوباره ببینم، پس کم و بیش دارم اعتراف می‌کنم که اینجا نسبت به این اثر تازه از شادر (SHUDDER) گارد و تعصب خاص خودم رو دارم. (به عنوان کسی که خودش رو طرفدار ژانر فولک هورور یا ترسناک فولکلور می‌دونه، ترسناک‌های تروما محور خیلی اوقات روم تاثیر بد میذارن -- و شاید معنیش اینه که خیلی می‌ترسم تا همه‌چیو کامل جذب کنم. شاید پدر بودن مقصر اصلی باشه!)

فیلم **همزاد** (THE TWIN) به کارگردانی و نویسندگی مشترک جِی. سی. دولر (J.C. Doler)، با بازی لوگان دونوان (Logan Donovan) و الکسا پالادینو (Aleksa Palladino) داستان پدر و مادر عزاداری رو روایت می‌کنه که بعد از مرگ نابهنگام پسر شش ساله‌شون توی یه حادثه خانگی، از هم پاشیدن. به طور خاص‌تر، پدر داستان یعنی نیکولاس (دونوان) دچار فروپاشی روانی میشه و بستریش می‌کنن. بعد از ترخیص، نیکولاس شروع می‌کنه به دیدن روان‌پزشکش دکتر بومونت (رابرت لانگ‌استریت که از همکاری‌هاش با مایک فلنگن می‌شناسمش) -- و صداها و تصویرهای شومی رو می‌بینه و می‌شنوه که قصد دارن دوباره اونو به سمت خودتخریبی بکشونن. وقتی یه همزاد خبیث از خودش (دونوان که نقش همزادش رو بازی می‌کنه) راه می‌فته دنبال نیکولاس تا نابودش کنه، یک نبرد واقعی برای حفظ عقلانیت، پذیرش و روحش شروع میشه که زندگی و ازدواجش رو تهدید می‌کنه. با اینکه فیلم چیز جدیدی برای ارائه نداره و ساختارشکن نیست، اما با بازی‌های درخشان دونوان و لانگ‌استریت و کارگردانی دقیق دولر توی اولین فیلم بلندش، خودش رو از آثار معمولی شادر متمایز می‌کنه.