Neil Young Journeys
در ماه مه گذشته، نیل یانگ تور تکنفرهاش را به «مَسی هال» تورنتو آورد؛ تالاری خاطرهانگیز در زادگاهش. جاناتان دمی برای ثبت این دو شب خاطرهانگیز در آنجا حاضر بود؛ شبهایی که قطعات تازه آلبوم «لو نویز» (Le Noise) به تهیهکنندگی دنیل لانوآ، با شاهکارهای ماندگاری مثل «اوهایو» (Ohio) و «من به تو باور دارم» (I Believe in You) تلفیق شدند. یانگ در شصتوپنج سالگی همچنان شور جوانی و کنجکاوی موسیقاییاش را که مکمل خرد و تجربهاش است حفظ کرده. بیدلیل نیست که او همواره الهامبخش گروههایی چون پرل جم (Pearl Jam) و سونیک یوث (Sonic Youth) بوده است. در «سفرهای نیل یانگ»، دمی اجراهای کنسرت مَسی هال را با صحنههای کوتاهی از یک سفر جادهای در انتاریو تلفیق میکند. یانگ در حالی که سوار بر یک فورد کراون ویکتوریای مدل ۱۹۵۶ است، به روستای اُمِمی (Omemee) سر میزند؛ جایی که بخش مهمی از سالهای رشدش را در آن گذرانده، و خاطرات همسایگان قدیمی را مرور میکند. او همانطور که از کنار بولدوزرهایی که در حال دگرگون کردن چهره شهر هستند رد میشود، میگوید: «همهچیز رفته... اما هنوز در سرم زندهست.»
سال انتشار: 2011 کارگردان: Jonathan Demme ژانر: Documentary، Music امتیاز: 6.5