بیتل جویس بیتل جویس
تیم برتون، فیلمساز و نویسنده تحسینشده، دنباله مورد انتظار کلاسیک هالووین را ارائه میدهد. شیطان کمدی و پرجنبوجوش مایکل کیتون (Michael Keaton) برای شیطنتهای بیشتر از همیشه به پرده نقرهای بازمیگردد. وقتی خانه میتلند منفجر میشود، هیجان هم به اوج میرسد. بازیگران و عوامل اصلی به همراه اعضای جدید در حالی بازمیگردند که بیتلجوس در دنیای پس از مرگ بیخانمان شده است. او تصمیم میگیرد برای یافتن آرامش به دنیای فانی بازگردد، اما متوجه میشود که خانه میتلند به دلیل نشت گاز منفجر شده و شخصیتهای محبوب ما را بدون خانهای گرم رها کرده است. گروه برای راهنمایی به دنیای پس از مرگ سفر میکنند، اما متوجه میشوند که کلانتر جدیدی به نام «جرزی دویل» (Will Arnett) در آنجا حاکم است. در چرخشی غافلگیرکننده، بیتلجوس متوجه میشود که جرزی دویل پسر گمشده او از یکی از روابط عاشقانه متعددش است. لیدیا دیتز (Winona Ryder) با وجود ازدواج با یک مشاور املاک (David Harbour)، تحت تأثیر جذابیت جرزی دویل قرار میگیرد. با موقعیتهای عجیب و شخصیتهای پرانرژی، شادی هرگز متوقف نمیشود. این داستان در عین سرگرمکننده بودن، روایتی دلخراش است که نشان میدهد بیتلجوس هم فقط مردی است که سعی دارد راه خود را در جهان پیدا کند. داستان همچنین این ایده را پیش میبرد که یک خانواده هرگز واقعاً ایدهآل نیست. داستان زمانی ادامه مییابد که تاریخ انتشار را سه بار بدون وقفه تکرار کنید. تاریخ انتشار هنوز اعلام نشده است.
سال انتشار: 2024 کارگردان: Tim Burton ژانر: Comedy، Fantasy، Horror نویسندگان: Michael McDowell، Larry Wilson، Alfred Gough امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بیتلجوس بیتلجوس جادوی نسخه اصلی رو دوباره زنده میکنه اما توی بلندپروازیهای داستانیاش کمی گیر میکنه. تیم برتون موفق شده اون جذابیت بصری و اتمسفر عجیب و غریبی که خیلیها رو شیفته کرده بود حفظ کنه و بازیگرها هم قشنگ توی نقشهای جدید و کلاسیک جا افتادن. با این حال، ساختار داستانی که پر از شخصیتها و خردهداستانهای اضافهست، یه کم از جذابیت کار کم میکنه و سکانسهای رقص هم به پای نسخههای قبلی نمیرسه. با این همه، دیدن دوباره بیتلجوس و دنیای عجیبش، در کنار موسیقی فراموشنشدنی دنی الفمن، کلی کیف و لذت داره. برای تماشا با خانواده عالیه! نمره: -B
2024-09-05
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بدون لو دادن داستان، میخوام نظرم رو درباره دنباله بیتلجوس بگم. این فیلم که ادامه نسخه ۱۹۸۸ هست، همون لحن طنز قبلی رو حفظ کرده. ترکیبی از جذابیتهای نوستالژیک و شخصیتهای جدید که انرژی تازهای به فیلم دادن. ادای احترام به چارلز دیتز خیلی هوشمندانه و خندهدار بود و با وجود فوت بازیگرش، خیلی خوب توی داستان جا گرفت. سازندهها تونستن ضمن وفاداری به فضای کمدی تیم برتون، به نسخه اصلی هم احترام بذارن. مایکل کیتون دوباره در نقش بیتلجوس با اون زمانبندی کمدی بینقصش درخشیده. با اینکه یه کم وزن اضافه کرده، ولی بازیش مثل همیشه سرگرمکنندهست. وینونا رایدر هم بعد از «استرنجر تینگز» خیلی خوب به این نقش برگشته. جنا اورتگا هم عالی بود و شخصیتش رو خیلی خوب پرورش داده. برخلاف انتظارم، شخصیت ویلم دفو هم خیلی کمدی و خوب از آب دراومده بود. حضور «باب» هم توی فیلم خیلی دلنشینه. احتمالاً بعد از دیدن فیلم همه دنبال عروسکهای بچه بیتلجوس میگردن! تنها نکته منفی، یه صحنه عروسی بود که خیلی طولانی شد و آدم رو یاد دهه ۸۰ میانداخت؛ اگه کوتاهتر میشد بهتر بود. جای خالی الک بالدوین و جینا دیویس هم حس میشد. کرم شنی دیجیتالی هم جالب بود ولی نسخه ۲۰۲۴ اون جذابیت نسخه قدیمی رو نداشت و بیشتر مصنوعی به نظر میرسید تا هیجانانگیز. شخصیت جدید دولورس هم پتانسیل خوبی داشت ولی توی پایانبندی حقش ادا نشد. با این حال، با توجه به فاصله ۳۵ ساله، فیلم خوبیه و پیشنهاد میکنم توی سینما ببینید و بخندید. پس: بیتلجوس، بیتلجوس، بیتلجوس!
2024-09-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دوباره زنده کردن اون جرقههای نبوغی که یه فیلم رو به یه اثر کلاسیک تبدیل کرده، واقعاً کار سختیه. تکرار همون جادو برای بار دوم، مخصوصاً اگه بار اول خیلی خاطرهانگیز بوده باشه، دشواره. حالا اگه این دنباله ۳۶ سال طول کشیده باشه که ساخته بشه، شانس موفقیتش حتی کمتر هم میشه. این دقیقاً وضعیت دنباله فیلم کمدی-ترسناک تیم برتون محصول ۱۹۸۸ هست. فیلمی که با وجود چند لحظه دیوانهوار و جذاب، در مقایسه با نسخه اصلی خیلی کمفروغ به نظر میرسه. اول از همه، شروع فیلم خیلی کنده؛ تقریباً ۴۵ دقیقه طول کشید تا من اولین لبخند رو بزنم (هرچند اعتراف میکنم بعد از اون طنز فیلم جون میگیره). بعدش هم داستان پیچ در پیچ فیلمه که کلی شاخ و برگ اضافه داره که میشد حذفشون کرد. روایت فیلم هم گاهی از هم گسیختهست و انگار یه سری تیکههای خوب رو بدون ربط منطقی کنار هم چسبوندن. البته طراحی صحنه مثل نسخه اصلی عالیه و شوخیهای پر سروصدایی داره که یادآور فیلم اوله. بازی سه بازیگر اصلی یعنی مایکل کیتون، وینونا رایدر و کاترین اوهارا هم خیلی خوبه و قشنگ همون شخصیتهای نمادین رو بازسازی کردن. اما بازیگرهای جدید مثل جاستین ثرو، ویلم دفو و مونیکا بلوچی چیز خاصی به فیلم اضافه نمیکنن و فقط جای خالی بازیگرهای قدیمی رو یادآوری میکنن. راستش از نقاط ضعف فیلم تعجب نکردم، چون معمولاً تلاش برای احیای فیلمهای کلاسیک همینطوری از آب درمیآد. نوستالژی شاید برای یه مدت کوتاه حال آدم رو خوب کنه، اما انتظار معجزه نداشته باشید؛ این دارو اونقدری که باید قوی نیست.
2024-09-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب سال ۲۰۲۴ شده و این یعنی به فیلمهایی مثل این نمره ۱۰ از ۱۰ میدن، در حالی که اگه دهه ۸۰ یا ۹۰ بود نهایتاً ۵ میگرفت. خبر خوب اینه که به جز یه اشاره کوچیک به تغییرات اقلیمی، فیلم کلاً بیخیال سیاست شده و خبری از نصیحت کردن نیست. سعی نمیکنه بیننده رو به خاطر مرد بودن، سفیدپوست بودن یا مذهبش شرمنده کنه. فقط سعی میکنه سرگرم کنه و من از این بابت ممنونم. در ضمن، واقعاً جنا اورتگا به عنوان دختر وینونا رایدر باورپذیره؛ از نظر شخصیتی انتخاب بازیگر عالی بود، مخصوصاً برای دنیای بیتلجوس. با اینکه اورتگا دقیقاً همون رفتار رایدر توی فیلم اول رو نداره، ولی اونقدر نزدیک هست که باورش کنی. اما... باید یه کم از سر و ته فیلم میزدن. نقش مونیکا بلوچی کلاً باید حذف میشد، اصلاً نیازی به اون خط داستانی نبود. نقش ویلم دفو هم باید بازنویسی میشد. تمرکز باید فقط روی اورتگا، رایدر و خانواده دیتز میموند. فیلم خواست کارهای زیادی انجام بده و نتیجهاش این شد که آدم زیاد درگیر هیچکدوم از داستانها نمیشه. ولی باز هم با عینک سال ۲۰۲۴، در مقایسه با بقیه فیلمهای سیاسی که ساخته میشه، فیلم خوبیه.
2024-09-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«لیدیا» (وینونا رایدر) از راه نوشتن کتاب و برنامههای شکار روح نون خوبی درمیآره، هرچند دختر نوجوانش «آسترید» (جنا اورتگا) به این کارها با شک و تردید نگاه میکنه. اونا برای مراسم تدفین «چارلی» دور هم جمع میشن. اون طرف توی دنیای مردگان، «دولورس» (مونیکا بلوچی) تیکههای بدنش رو به هم منگنه کرده و دنبال شوهر سابقش (مایکل کیتون) میگرده، ولی اون اصلاً از این موضوع خوشحال نیست. آسترید با یه پسر به اسم «جرمی» آشنا میشه و ناخواسته دروازه دنیای مردگان رو باز میکنه و مادرش باید برای نجاتش بدوه، در حالی که بیتلجوس هم سعی میکنه از دست زن سابقش فرار کنه. فیلم ریتم تندی داره و داستانها رو به هم میبافه، ولی برای من یه جورایی بیروح بود. مثل فیلم «خانواده آدامز» که زیادی شلوغش کردن و به اندازه کافی از کیتون یا دفو استفاده نکردن. در عوض نقش اورتگا که یه شخصیت نوجوان کلیشهایه خیلی زیاد بود. آخر فیلم با کمک یه کیک بزرگ و صدای ریچارد هریس یه کم جون میگیره، ولی در کل فیلمی نبود که بخوام اسمش رو حتی یک بار بگم، چه برسه به سه بار. بد نیست، اما جرقه خاصی نداره.
2024-09-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه قسمت دوم لذتبخش برای بیتلجوس. این فیلم خیلی از نسخه اصلی دور نیست، هرچند من هنوز فیلم اول رو بیشتر دوست دارم. باید بگم سازندهها با تریلر اول فیلم خیلی خوب عمل کردن و کنجکاوی من رو (که حتی فیلم ۱۹۸۸ رو ندیده بودم) جلب کردن. راستی خوشحالم که اون جمله لوس مربی پیلاتس رو برای آسترید عوض کردن؛ تصمیم درستی بود! مایکل کیتون هنوز بهترین بازیگر فیلمه، هرچند وینونا رایدر و جنا اورتگا هم دست کمی ازش ندارن. ویلم دفو زیاد توی فیلم نیست ولی مثل همیشه یکی از نقاط قوته. شخصیت جاستین ثرو برام جذاب نبود و مونیکا بلوچی هم انگار پتانسیلش هدر رفته بود، هرچند همون قدری هم که بود بد نبود. شنیدم تیم برتون دیگه نمیخواد دنباله بسازه که شاید بهتر هم باشه، ولی اگه استودیو بخواد دور از چشم اون فیلم سوم رو بسازه، من این بار اجازه میدم، فقط به خاطر اینکه اسم فیلم میتونه جالب بشه! هرچند با ترکیب این دو تا اسم، انگار همین الان هم اون مراسم انجام شده. بگذریم.
2024-09-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
چون تازه نسخه اصلی رو برای آمادگی دیدن این فیلم تماشا کرده بودم، متوجه شدم چقدر اون فیلم جمعوجور و حسابشده بود. در مقایسه، این یکی خیلی شلوغ پلوغ بود و کلی خردهداستان داشت که به هیچجا نمیرسیدن.
2024-09-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بیتلجوس بیتلجوس» هوشمندانه عمل کرده و به ویژگیهای تثبیتشده شخصیتها دست نزده. لیدیا دیتز نمونه بارز این موضوعه؛ اون حالا مجری یه برنامه تلویزیونی درباره مسائل ماوراءطبیعیه. فیلم خیلی راحت تونسته ظاهر و فضای نسخه اصلی رو بازسازی کنه و کی فکرش رو میکرد ۳۶ سال بعد از فیلم اول، همچنان بشه همچین فضایی رو خلق کرد. این دنباله از همون اول ریتم تند و سرگرمکنندهای داره و حرفهای زیادی برای گفتن داره. جلوههای بصری عجیبش عالیه، بازسازی دنیای پس از مرگ فوقالعادهست و در مجموع یه فیلم تاثیرگذار و به شدت پیشنهادیه.
2024-12-25