Kelly + Victor

CinemaSerf (منتقد)

چند سال پیش توی انگلیس، پلیس جنازه یکی از نماینده‌های مجلس رو در حالی پیدا کرد که از پشت در آشپزخونه آویزون شده بود، یه پرتقال توی دهنش بود و شلوارس هم دور مچ پاش! یه خودارضایی فانتزی که بدجوری خراب از آب دراومده بود. حالا وقتی می‌بینیم «ویکتور» (با بازی جولیان موریس) با «کلی» (با بازی آنتونیا کمپبل-هیوز) رفیق میشه، آدم ناخودآگاه فکر می‌کنه نکنه یه همچین سرنوشتی هم در انتظار اون باشه. این دوتا تقریباً بلافاصله بعد از آشنایی میرن توی رختخواب و کلی، ویکتور رو با یه سری فانتزی‌های جنسی عجیب و غریب که تا حالا نشنیده بود آشنا می‌کنه. ویکتور نه تنها از این کارها لذت می‌بره، بلکه کم‌کم کارش به جایی می‌رسه که برای ارضا شدن (حتی وقتی تنهاست) حتماً به این فانتزی‌ها نیاز پیدا می‌کنه. از اون‌طرف کلی هم انگار مرز بین کارهای بی‌خطر و خطرناک رو تشخیص نمیده و با اعتیاد روزافزون ویکتور، آدم حس می‌کنه این بازی‌شون داره به جاهای باریک و فاجعه‌باری می‌رسه.

از ظاهر فیلم پیداست که با بودجه خیلی کمی ساخته شده، اما دوربین حسابی با جولیان موریس سازگاره و بازی آنتونیا کمپبل-هیوز هم، مخصوصاً اواخر فیلم، واقعاً تاثیرگذار و قویه. صحنه‌های جنسی توی فیلم هست، اما جوری فیلمبرداری شده که فقط کلیت ماجرا رو نشون بده و وارد جزئیات زننده نشه. متاسفانه فیلم کلی کش‌وقوس بیخودی داره و به نظرم از اواسط فیلم که دیگه دستمون میاد قضیه چیه، می‌شد سریع رفت سراغ پایان‌بندی. داستان فیلم واقعاً در حد یه فیلم کوتاه نهایتاً ۴۵ دقیقه‌ای بود، اما با این حال، تلاش کارگردان اثر، کیران ایوانز، برای پرداختن به این موضوع ممنوعه و تابو قابل‌قبوله و فیلمش ارزش یه بار دیدن رو داره.