استیو جابز

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

> روایت خیلی تاثیرگذاری داشت، بهترین نسخه‌ای که تا الان ساخته شده. اینکه فیلم آمریکاییه یا بریتانیایی مهم نیست، سوال اصلی این بود که آیا واقعاً به فیلم دوم نیاز بود؟ فیلم‌های زیادی در فاصله زمانی کوتاه درباره یک شخص ساخته شدن، مثل «بدنام» و «کاپوتی»، یا تم‌های مشابه مثل «المپیوس سقوط کرده است» و «سقوط کاخ سفید»، و گاهی هم بازسازی‌هایی مثل «مرگ در مراسم خاکسپاری» از صنایع فیلمسازی دیگه. تاریخ می‌گه تماشاگر فقط وقتی فیلم‌ها رو قبول می‌کنه که با هم متفاوت باشن و این فیلم هم همین‌طور بود، اما خیلی خیلی حیف شد که در گیشه شکست خورد. من هم مثل بقیه اولش خیلی مشتاق نبودم، با اینکه کارگردانش سرشناس بود. اما بعد از دیدنش، فهمیدم که کاملاً اشتباه می‌کردم. در واقع، این بهترین نسخه‌ایه که تا حالا درباره استیو جابز، هم‌بنیان‌گذار اپل ساخته شده. روایتش کاملاً با فیلم قبلی فرق داشت؛ همه چیز مثل یه درام پشت صحنه بود که قبل از هر رونمایی محصول اتفاق می‌افته. یعنی بیشتر فیلم در سالن‌های همایش، راهروها، پارکینگ، پشت‌بوم و محیط‌های اطراف فیلمبرداری شده. تمام مسائل مثل خانواده، دوستان، شرکا، بیزنس، مشکلات و غیره همگی در یک مکان جمع شدن و همون‌جا بهشون پرداخته می‌شه. قطعاً فیلمنامه خیلی هوشمندانه نوشته شده و بازیگرها، مخصوصاً دو نامزد اسکار یعنی مایکل فاسبندر و کیت وینسلت، عالی ظاهر شدن. دنی بویل یک بار دیگه مهارت کارگردانی خودش رو با این بیوپیک زیبا ثابت کرد. من سکانس آخر رو فقط «دوست نداشتم»، بلکه «عاشقش شدم». در واقع، پایان این فیلم و شروع فیلم اشتون کوچر خیلی خوب با هم جفت‌وجور می‌شن. همچنین حس کردم فیلم خیلی صادقانه‌ای بود، هرچند نمی‌دونم چقدر واقعیت داره چون اهل خوندن کتاب‌های زندگی‌نامه نیستم. دیدنش واجب نیست، اما قطعاً ارزش امتحان کردن رو داره. ۸/۱۰