Wild Life

CinemaSerf (منتقد)

من سبک انیمیشن قلم‌مویی این کار رو خیلی دوست داشتم. داستان یه پسر جوون و ساده‌لوح انگلیسی رو دنبال می‌کنیم که زندگی مرفه و طبقه بالاش رو رها می‌کنه و به کلگری (Calgary) مهاجرت می‌کنه. سال ۱۹۰۹ اونجا بیشتر شبیه یه دهکده کوچیک بود، اما این پسر پول توجیبی خوبی از پدر و مادرش می‌گرفت و واسه همین یه زمین ۹۰ هکتاری با یه برکه و کلبه برای خودش دست‌وپا می‌کنه. خودش که خیلی راضیه؛ هرچند شاید اون‌قدری که توی نامه‌هاش به خونواده‌ش می‌گه، ماجراجو نباشه. اما با نزدیک شدن به زمستون سخت، تنهایی کم‌کم بهش فشار میاره و بعد... هم‌زمان، یه سری میان‌نویس داریم که زندگی یه ستاره دنباله‌دار رو برامون توصیف می‌کنه؛ زمانی که به خورشید نزدیک و درخشان می‌شه، قبل از اینکه سفرش اون رو به فراتر از مدار پلوتون ببره. شباهت جالبی دارن، نه؟ داستان یه جورایی با انگلیسی‌ها شوخی می‌کنه (حتی به اسکاتلندی‌ها هم تیکه می‌اندازه) و در کل خیلی دلنشینه. من خودم فقط یه بار رفتم شمال کانادا، اونم برای یه دوره آموزشی ارتش بریتانیا در شرایط قطبی. سرمای استخوان‌سوز و تاریکی ماه‌های زمستون اونجا واقعاً آدم رو خفه می‌کنه؛ تازه ما اونجا پنجره دوجداره و سیستم گرمایش مرکزی هم داشتیم. وای، واقعاً سرد بود!