تبدیل شوندگان: عصر انقراض
پس از نبرد بین اتوباتها و دسپتیکونها که شیکاگو را ویران کرد، بشریت فکر میکند که همه رباتهای بیگانه یک تهدید هستند. بنابراین Harold Attinger (هارولد اتینجر)، مامور سیا، واحدی را تشکیل میدهد که تنها هدفش شکار همه آنهاست. اما مشخص میشود که آنها توسط ربات بیگانه دیگری که به دنبال Optimus Prime (اپتیموس پرایم) است، کمک میشوند. Cade Yeager (کید یگر)، یک «متخصص رباتیک»، یک کامیون قدیمی میخرد و پس از بررسی آن، فکر میکند که این یک تبدیلشونده است. وقتی آن را روشن میکند، متوجه میشود که همان اپتیموس پرایم است. بعداً، مردانی از آن واحد برای پیدا کردن اپتیموس ظاهر میشوند. او به یگر و دخترش تسا کمک میکند تا فرار کنند، اما توسط شکارچی تعقیب میشوند. آنها فرار میکنند و یگر از تکنولوژیای که از آن مردان گرفته متوجه میشود که یک غول تکنولوژی و پیمانکار دفاعی به نام Joshua Joyce (جاشوا جویس) بخشی از ماجراست، بنابراین آنها میروند تا بفهمند چه خبر است.
سال انتشار: 2014 کارگردان: Michael Bay ژانر: Action، Adventure، Comedy نویسندگان: Ehren Kruger امتیاز: 5.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
واقعاً بهانهای هست که بشه ۲ ساعت و ۴۵ دقیقه وقت پای این فیلم گذاشت؟ یا اینکه چرا دارم بهش ۳ ستاره میدم؟ فیلم رو مجانی از Redbox کرایه کرده بودم. من معمولاً از فیلمهای Mark Wahlberg (مارک والبرگ) خوشم میآد. عاشق Bumblebee (بامبلبی) هم هستم. آیا اینها دلیل کافی هستن؟ یه چیز رو میدونم که اصلاً لنگه نداره، اونم داستان فیلمه! اصلاً توی این مرحله از این فرنچایز، داستان اهمیتی داره؟ یه سری تبدیلشونده خوب داریم به اسم اتوبات و یه سری بد به اسم دسپتیکون و این وسط هم انسانهای احمقی هستن که برای پول به گونه خودشون خیانت میکنن؛ معمولاً هم دولت آمریکا این کارهست. اما صبر کنید، یه قهرمان هست که همه اینها رو عوض میکنه و اپتیموس پرایم (رئیس بزرگ اتوباتها) رو راضی میکنه تا برای آخرین بار (برای بار چهارم یا پنجم، دیگه حسابش از دستم در رفته) بجنگه، اونم در حالی که یه زن جذاب با شلوارک کوتاه وسط انفجارها میدوه. حالا دیگه هر چی لازم بود درباره کل سری «تبدیلشوندگان» بدونید رو میدونید. توی این قسمت، Shia LeBeouf رو با Mark Wahlberg و Courtney Fox رو با Nicola Pelz عوض کردیم. و حالا غافلگیری داستان... آماده باشید... مارک والبرگ نقش پدر نیکولا پلتز رو بازی میکنه! بله، پدرش! و اصلاً هم این نقش بهش نمیآد. یه جای فیلم حدود دقیقه ۹۰، به نظر میرسه همه گرهها داره باز میشه و من با خودم گفتم: «خب، اونقدرها هم بد نبود. یه فیلم اکشن خوب، یکم لوس در بعضی جاها ولی قابل تماشا.» و بعد فیلم ادامه پیدا میکنه. و ادامه پیدا میکنه. برای ۹۰ دقیقه دیگه! و شما عملاً دوباره همون فیلم رو میبینید، فقط به جای تگزاس و شیکاگو، توی چین و هنگکنگه. خیلی طولانیه، انفجارهاش خیلی زیاده، پرچمهای آمریکا و تگزاس هم که توی پسزمینه تمومی ندارن. این فیلم شدیداً به یه تدوینگر نیاز داره یا اینکه باید کلاً خلاصش کرد. احتمالاً دومی بهتره. John Goodman و Ken Watanabe صداپیشگی خوبی داشتن و یکم بار کمدی به فیلم دادن، اما چیز زیادی نیست که بتونه این فیلم رو نجات بده. بامبلبی حقش بیشتر از اینها بود.
2014-11-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فکر کنم حتی Michael Bay (مایکل بی) هم فهمیده بود که تا قسمت چهارم، این فرنچایز نیاز به یه خون تازه داره. برای همین، به بازیگرهای قبلی که حسابی زجر کشیده بودن اجازه دادن برن پی کارشون و یه سری شخصیت جدید آوردن. لیدرشون هم «کید» (با بازی پرانرژی مارک والبرگ) هست. حالا از قضا ایشون یه کامیون قدیمی میخره و از قضا معلوم میشه همون «اپتیموس پرایم» گمشدهست. البته هنوز سازمانهایی دنبال شکار رباتها هستن و خیلی زود اون و دخترش «تسا» (نیکولا پلتز بکهام) در حال فرار از دست یه گروه شبهنظامی هستن که توسط یه صنعتگر حیلهگر به نام «جویس» (استنلی توچی) کنترل میشه. اینکه چرا ۲ ساعت و ۴۵ دقیقه طول میکشه تا به اون پایان کلیشهای برسیم، خدا میدونه. با وجود اضافه شدن چند تا ربات دایناسوری، فیلم همون پیشبینیپذیری همیشگی رو داره؛ اتوباتها و دسپتیکونها (اگه بتونید فرقشون رو تشخیص بدید) همون صحنههای مبارزه تکراری رو اجرا میکنن و آخرش هم با دخالت انسانها (و کلی صحنه احساسی) تموم میشه، قبل از اینکه دوباره با مونوگولوگ همیشگی اپتیموس برگردیم سر پله اول. نکته منفی دیگه بازی واقعاً بد Kelsey Grammer (کلسی گرامر) هست که همیشه بیش از حد تحویلش میگیرن؛ اینجا چند بار سعی کرد نقش آدم بد رو بازی کنه که اصلاً درنیومده بود. برخلاف فیلمهای قبلی که یکم حس بینالمللی داشتن، این یکی کاملاً آمریکاییبازی بود و فقط حوصلم رو سر برد. امیدوارم دیگه ادامه نداشته باشه...
2023-05-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«تبدیلشوندگان: عصر انقراض»... آخه چه اتفاقی افتاد؟! من واقعاً از یه فیلم توی این فرنچایز لذت بردم، خودم هم شوکه شدم. نویسنده، کارگردان و تهیهکنندهاش همون آدمهای قبلی هستن، اما موقع دیدنش اصلاً اینطور به نظر نمیرسید. برای من، این فیلم با وجود موارد گفته شده، کاملاً متفاوت از قسمتهای قبلی بود. ۴۵ تا ۶۰ دقیقه اولش مخصوصاً خیلی سرگرمکننده بود. یکی دو جا لنگ میزد اما در کل خیلی باهاش حال کردم! برای اولین بار، واقعاً نه فقط برای رباتها، بلکه برای شخصیتهای انسانی هم اهمیت قائل بودم. تیم بازیگری جدید خیلی بهتر از قبلیها بود و با اینکه از شایا لباف و رفقاش بدم نمیاومد، اما این گروه جدید یه ارتقای بزرگ بود و حس تازگی به فیلم میداد. مارک والبرگ در نقش اصلی عالیه، استنلی توچی و تی.جی میلر هم (برای یک بار هم که شده) نقاط قوت فیلم بودن. نیکولا پلتز و جک رینور ضعیفترین بازیگرها بودن، هرچند باز هم تا حدی برام جالب بودن. کلسی گرامر با اینکه یه نقش منفی کلیشهای داشت، خوب بازی کرد، لی بینگبینگ هم در نقش کوتاهش خوب بود. پیتر کالن، جان گودمن و کن واتانابه هم با صداپیشگیشون آدم رو تحت تأثیر قرار میدن. موقع شروع این نقد و حتی الان، دارم زور میزنم که نکات منفی پیدا کنم. فکر کنم زمان نزدیک به سه ساعته فیلم باید یه نکته منفی باشه، اما عجیبه که واقعاً... نبود! تنها انتقادی که دارم تبلیغات بیش از حد محصولات در طول فیلمه. هنوز ندیدم بقیه چه واکنشی به فیلم داشتن، امیدوارم نظرم بین دریایی از نارضایتیها تک نیفته. حدس میزنم امتیازش در حد همون قسمتهای قبلی باشه. البته هیچکدام از اینها مهم نیست، چون من ازش لذت بردم و فقط همین مهمه. اصلاً انتظار نداشتم این حرف رو بزنم! *چک کردن واکنشها*: ای بابا، انگار واقعاً نظرم با بقیه فرق داره. البته ۱۲ هزار نفر دیگه (توی Letterboxd) با امتیاز من موافقن (و ظاهراً دوباره یک میلیارد دلار هم فروخته)، پس فکر کنم اونقدرها هم که به نظر میرسه بد نیست. یکم تردید اومد سراغم، دارم با بقیه فیلمهایی که همین امتیاز رو بهشون دادم مقایسهاش میکنم و... نه، هنوز سر حرفم هستم. عجیبه واقعاً.
2025-01-22